II KZ 4/26

II KZ 4/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 lutego 2026 r. SSN Małgorzata Bednarek w sprawie A. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2026 r. zażalenia pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2025 r., sygn. akt X Ka 582/25 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z 8 grudnia 2025 r., sygn. akt X Ka 582/25, nie uwzględniono wniosku pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 9 września 2025 r., sygn. akt X Ka 582/25. II KZ 4/26 2 Na to postanowienie zażalenie wniósł pełnomocnik A.S., zarzucając postanowieniu: - błąd w ustaleniach faktycznych, mogący mieć wpływ na treść orzeczenia, a polegający na błędnym przyjęciu, że niedotrzymanie terminu przez oskarżycielkę posiłkową nie nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony, podczas gdy oskarżycielka posiłkowa dochowała należytej staranności, by dokonać czynności w terminie, - błąd w ustaleniach faktycznych, mogący mieć wpływ na treść orzeczenia, a polegający na błędnym uznaniu, że pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej działał w zakresie umocowania, gdyż nie będąc obrońcą ma prawo przedsiębrać czynności procesowe na niekorzyść swojego mocodawcy w zakresie umocowania, podczas gdy w rzeczywistości działał on wbrew woli swojej mocodawczyni, która wyraźnie wskazała, że chce złożyć stosowny wniosek, od czego pełnomocnik samowolnie odstąpił, a więc poza zakresem swojego umocowania. Autor zażalenia wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia przez oskarżycielkę posiłkową wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 9 września 2025 r. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana. W przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy w Warszawie trafnie uznał, że wniosek o przywrócenie terminu nie podlegał uwzględnieniu, albowiem przedstawiona argumentacja nie wskazywała, aby niezachowanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony. Wskazać należy, że inaczej niż w przypadku uchybienia obrońcy, uchybienie terminowi zawitemu, które nastąpiło z winy pełnomocnika, nie uzasadnia restytucji terminu, chociażby ten, którego pełnomocnik reprezentuje, nie ponosił żadnej przy II KZ 4/26 3 tym winy. Pokrzywdzony nie może więc domagać się skutecznie przywrócenia terminu uchybionego z winy jego przedstawiciela, którego zachowanie, przybierające także formę zaniechania, traktowane jest jako czynność samej strony. W przedmiotowej sprawie, taka właśnie sytuacja miała miejsce. Ponieważ czynność wybranego przez stronę pełnomocnika jest traktowana jak czynność samej strony, nie ma znaczenia powód, dla którego pełnomocnik nie wykonał zleconej mu czynności procesowej Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. [WB] [a.ł]