I NSP 39/26

I NSP 39/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk Dnia 5 maja 2026 r. w sprawie ze skargi M. P. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o syn. akt I C 2645/22 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 maja 2026 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Pismem z 27 grudnia 2025 r. M.P. (dalej: „skarżący”) złożył do Sądu Najwyższego skargę na bezczynność Sądu Apelacyjnego w Łodzi w sprawie o sygn. akt I C 2645/22 i wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania i o przyznanie od Skarbu Państwa kwoty w wysokości 10 000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego kosztów tego postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora I NSP 39/26 2 i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej jako: „ustawa o skardze na przewlekłość”) skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Skarga M.P. spełnia tylko pierwszy wymóg. Skarżący wskazał sygnaturę postępowania, w którym jak wskazał od września 2024 r. do grudnia 2025 r. nic się nie dzieje i sformułował żądanie stwierdzenia jego przewlekłości, ale nie podał uzasadnienia dla tego żądania. Skarga tylko wówczas spełnia wymagania formalne przewidziane w art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o skardze na przewlekłość, jeśli skarżący wniesie żądanie o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie, którego skarga dotyczy, a ponadto w uzasadnieniu skargi szczegółowo określi, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2026 r., I NSP 476/25, LEX nr 4012009) czego w przedmiotowej skardze zdecydowanie zabrakło. W ocenie Sądu Najwyższego, w skardze brak jest „okoliczności uzasadniających żądanie” w rozumieniu art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość i wobec tego zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (J.C.) [a.ł]