I NSP 333/26

I NSP 333/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak Dnia 14 lipca 2026 r. w sprawie ze skargi J.T. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. I ACa 1723/23, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 14 lipca 2026 r., 1. odrzuca skargę; 2. zwraca ze Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Poznaniu na rzecz Skarżącej J.T. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonej opłaty od skargi. UZASADNIENIE J.T. (dalej: Skarżąca) pismem, które wpłynęło do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu 13 kwietnia 2026 r., wniosła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wnosząc o: 1. stwierdzenie, że w postępowaniu apelacyjnym powadzonym przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu, sygn. I ACa 1723/23 doszło do przewlekłości postępowania; 2. przyznane na jej rzecz zadośćuczynienia pieniężnego w kwocie 15 000 zł; 3. zwrot opłaty od skargi. I NSP 333/26 2 W treści uzasadnienia Skarżąca wskazała, że postępowanie apelacyjne w niniejszej sprawie trwało około 27 miesięcy, licząc od wniesienia apelacji przez uczestnika postępowania od wyroku Sadu Okręgowego w Zielonej Górze z 8 marca 2023 r. do dnia uprawomocnienia się wyroku 27 czerwca 2025 r. Zdaniem Skarżącej, przewlekłość była następstwem organizacji pracy sądu w szczególności: długich okresów bez podejmowania czynności merytorycznych, znacznego czasu oczekiwania na rozpoznanie apelacji, braku sprawnego nadzoru nad tokiem sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. 2023, poz. 1725, dalej: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.s.p.p. skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Skarga na przewlekłość ma przede wszystkim za zadanie eliminowanie oraz zapobieganie przewlekłości przez dyscyplinowanie sądu meriti do podejmowania zarówno w odpowiednim czasie jak i właściwych czynności prowadzących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. I NSP 25/25). W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że skarga na przewlekłość postępowania wniesiona już po jego prawomocnym zakończeniu nie może odnieść skutku i jest niedopuszczalna, chyba że dotyczy postępowania I NSP 333/26 3 przed Sądem Najwyższym (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 28 marca 2013 r., III SPZP 1/13; postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 sierpnia 2014 r., III SPP 159/14, z 10 czerwca 2014 r., III SPP 110/14; z 3 września 2019 r., I NSP 73/19; z 12 października 2023 r., I NSP 204/23, z 4 września 2024 r., I NSP 224/24). Niniejsza skarga została złożona już po wydaniu przez Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyroku 27 czerwca 2025 r., a więc już poza tokiem postępowania, co czyni skargę niedopuszczalną. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 397 § 11 k.p.c. oraz w związku z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. [a.ł]