I NSP 28/26

I NSP 28/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 marca 2026 r. SSN Mirosław Sadowski w sprawie ze skargi D.O., na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I CSK 81/25 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 11 marca 2026 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 26 stycznia 2026 r. D.O. (dalej: „skarżący”) wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I CSK 81/25. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Według art. 2 ust. 1 u.s.p.p. strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). I NSP 28/26 2 Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego jest obowiązkowe. Z tego względu w przypadku skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona (art. 871 § 1 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p.). Skarżący w przedmiotowym postępowaniu skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I CSK 81/25 wniósł osobiście, bowiem pełnomocnik z urzędu został ustanowiony dla skarżącego jedynie do sporządzenia ewentualnej skargi kasacyjnej (k.528 akt VI ACa 126/23). Z uwagi na treść wspomnianego wyżej art. 871 § 1 k.p.c. oraz brak podstaw do zastosowania art. 871 § 2 k.p.c., stanowi to nieusuwalny brak skutkujący obowiązkiem odrzucenia skargi bez wzywania do uzupełnienia braku na podstawie stosowanych odpowiednio przepisów o postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym. Ze wskazanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 3986 § 3 w zw. z art. 871 § 1 k.p.c., odrzucił skargę. Mirosław Sadowski [a.ł]