I CSK 323/26

I CSK 323/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Monika Koba 29 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym 29 czerwca 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa K.M. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek wniosku powódki z 31 marca 2026 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego 3 kwietnia 2026 r.) odrzuca wniosek. [A.T.] UZASADNIENIE Pismem procesowym z 23 marca 2026 r., pozwany Bank spółka akcyjna w W. cofnął skargę kasacyjną wniesioną od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 2 października 2025 r. w sprawie z powództwa K.M. o ustalenie i zapłatę, wnosząc o umorzenie postępowania oraz wzajemne zniesienie kosztów postępowania kasacyjnego z uwagi na zawarcie przez strony porozumienia kompensacyjnego. Postanowieniem z 2 kwietnia 2026 r. Sąd Najwyższy wobec cofnięcia skargi kasacyjnej umorzył postępowanie kasacyjne. Odpis postanowienia Sądu Najwyższego I CSK 323/26 2 wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powódki w dniu 10 kwietnia 2026 r. (k. 716). Pismem procesowym z 31 marca 2026 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 3 kwietnia 2026 r., a zatem po dacie wydania orzeczenia z 2 kwietnia 2026 r. (k. 88), powódka w odpowiedzi na pismo pozwanego dotyczące cofnięcia skargi kasacyjnej, podtrzymała wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Na poparcie wniosku argumentowała, że w porozumieniu kompensacyjnym stojącym u podstaw cofnięcia przez pozwanego skargi kasacyjnej, strony nie uregulowały kosztów postępowania kasacyjnego. Wobec wydania w dniu 2 kwietnia 2026 r. postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania kasacyjnego wniosek powódki Sąd Najwyższy potraktował jako wniosek o uzupełnienie postanowienia z 2 kwietnia 2026 r. w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek podlegał odrzuceniu. Zgodnie z art. 351 § 1 w zw. z art. 361 i w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., które znajdują zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym ( art. 39821 k.p.c.), strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku lub postanowienia, a gdy doręczenie wyroku lub postanowienia następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, natychmiastowej wykonalności lub nie zamieścił w wyroku lub postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Nie budzi wątpliwości, że tego rodzaju rozstrzygnięciem może być orzeczenie o kosztach postępowania (art. 351 § 3 k.p.c.). W postanowieniu z dnia 2 kwietnia 2026 r., Sąd Najwyższy nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego zakładając, że strony rozstrzygnęły spór porozumieniem kompensacyjnym załączonym do pisma procesowego pozwanego z 23 marca 2026 r. (k. 81-83). Złożony zaś przez powódkę wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego złożony przed datą wydania postanowienia I CSK 323/26 3 z 2 kwietnia 2026 r. (31 marca 2026 r.,) który wpłynął do Sądu Najwyższego po dacie jego wydania (3 kwietnia 2026 r.) nie mógł być uwzględniony. Jeżeli powódka stała na stanowisku, że zachodzi podstawa do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego mimo zawarcia przez strony porozumienia kompensacyjnego, miała uprawnienie do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia z 2 kwietnia 2026 r. po doręczeniu jego odpisu. Wniosek o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego złożony przed datą wydania postanowienia, który wpłynął do Sądu Najwyższego po dacie jego wydania nie może natomiast skutkować przyznaniem powódce kosztów postępowania kasacyjnego, a może być kwalifikowany jedynie jako przedwczesny, a zatem niedopuszczalny wniosek o uzupełnienie postanowienia w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie z art. 351 § 1 w zw. z art. 361 i art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. [A.T.] [SOP]