VIII SAB/Wa 64/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 8 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Prezesa [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej w sprawie wniosku z dnia 19 grudnia 2023 r. 1. zobowiązuje Prezesa [...] do rozpatrzenia punktu 1 wniosku skarżącego Stowarzyszenia [...] z dnia 19 grudnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej, w zakresie skanu umowy użyczenia hali sportowej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezesa [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezesa [...] na rzecz skarżącego Stowarzyszenia [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wnioskiem z 19 grudnia 2023 r. Stowarzyszenie [...] (dalej: "Stowarzyszenie", "skarżący") zwrócił się do Prezesa GKS [...] (dalej: "organ") o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1) Czy posiadają Państwo umowę użyczenia hali sportowej przy PSP w [...] na organizację turnieju w piłkę nożną o puchar Przewodniczącego Rady Gminy [...] jak i o puchar Wójta Gminy [...] w roku 2023? Ewentualnie proszę o jej skan. 2) Na czyj wniosek ww. turnieje zostały zorganizowane? 3) Kto poniósł wydatki związane z organizacją tychże turniejów i w jakiej wysokości? Skąd pochodziły środki finansowe? 4) Kto ufundował nagrody w tychże turniejach? Skarżący wniósł o udzielenie odpowiedzi e-mailem na adres: [...] W złożonej pismem z 7 stycznia 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżący zarzucił organowi bezczynność w udzieleniu informacji publicznej na wniosek z 19 grudnia 2023r. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie zwróciło uwagę na prowadzenie przez organ postępowania w sposób niezgodny z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jego zdaniem, organ w przewidzianym w ustawie terminie nie udzielił skarżącemu żądanej informacji, nie odmówił w formie decyzji udostępnienia informacji, ani też nie umorzył postępowania. Powyższe oznacza, że pozostał w bezczynności, co do rozpoznania przedmiotowego wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w dniu 6.11.2024 r. udostępnił informację publiczną dla Stowarzyszenia. Wyjaśnił m.in., że sytuacja ze zbyt późno udzieloną informacją powstała w wyniku tego, że funkcję Prezesa GKS [...] wykonuje społecznie, nie pobierając za to wynagrodzenia, a nadmiar obowiązków związanych z pracą i obowiązkami domowymi nie pozwalają mu zawsze wykonywać funkcji społecznej w takim porządku jak powinna być ona wykonywana. Dodatkowo wskazał, że Stowarzyszenie nie wysłało wniosku o udostępnienie informacji publicznej listownie tylko przez maila, który rzadko jest obsługiwany i nie jest oficjalną pocztą klubu. Organ podniósł także w związku z tym, że uchybienie w udzieleniu informacji publicznej nie było celowe ani zamierzone i nastąpiło z wyżej wymienionych okoliczności, wnosi o umorzenie postępowania i nieobciążanie klubu karą. Do odpowiedzi na skargę organ załączył treść udostępnionej informacji – pismo (oznaczone datą 4.10.2024r.), z którego wynika, że w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej poinformowano, że: 1) Klub [...] posiadał umowę użyczenia hali sportowej przy PSP w [...] na organizację turnieju w piłkę nożną o puchar Przewodniczącego Rady Gminy oraz o puchar Wójta Gminy [...] w roku 2023. 2) Turnieje zostały zorganizowane na wniosek wszystkich rodziców dzieci grających w Naszym klubie i trenerów. 3) Wydatki finansowe poniesione na organizację turniejów nie zostały poniesione ze środków publicznych i nie stanowią informacji publicznej. Wpłacający środki finansowe sympatycy klubu zastrzegli sobie prawo do pozostania anonimowymi. 4) Nagrody na turniej zostały zakupione przez sponsorów i nie pochodziły z funduszy dotacyjnych od Gminy. Jednocześnie organ, w ww. piśmie, przeprosił za zwłokę z udzieleniem informacji publicznej, powodem czego był fakt, że mail klubowy nie jest obsługiwany systematycznie, a zarząd swoje obowiązki wykonujemy w czynie społecznym i nie zawsze jest w stanie się wywiązać ze swoich obowiązków społecznika na tyle dobrze, ile by chciał z powodu swoich obowiązków. W dalszej części pisma organ wystosował propozycję wspólnego spotkania i rozmów w sprawie turniejów piłkarskich oraz innych spraw związanych z klubem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt. 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe zakreśla zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym przypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. Przedmiotem wniesionej skargi jest bezczynność Prezesa GKS [...] w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 19 grudnia 2023r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej organizacji turnieju w piłkę nożną o puchar Przewodniczącego Rady Gminy [...] jak i o puchar Wójta Gminy [...] w roku 2023, szczegółowo określonej w ww. wniosku. W związku z tak sformułowanym żądaniem niezbędne było ustalenie, czy w stanie faktycznym niniejszej sprawy podmiot, do którego skierowano wniosek o udzielenie informacji, jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępniania. Niezbędne jest przy tym również rozstrzygnięcie, czy dane, o których udostępnienie zwrócił się skarżący, stanowią informację publiczną, bowiem charakter żądanej informacji determinuje formę udzielonej odpowiedzi. Do udzielenia informacji zobowiązane są bowiem podmioty będące w posiadaniu takiej informacji [art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: "u.d.i.p.")]. Przy czym czynności tych organ powinien dokonać, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W badanej sprawie - zdaniem Sądu - spełniony został zakres podmiotowy stosowania wskazanej wyżej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. wynika wprost, że do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne, albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne, albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Powyższe oznacza, że do udzielenia informacji publicznej zobowiązane zostały nie tylko władze publiczne, lecz również podmioty wykonujące zadania publiczne, niebędące organami władzy publicznej. W zakresie podmiotowym wynikającym z cytowanego przepisu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. mieści się więc Gminny Klub Sportowy [...], który utrzymuje się ze środków gminnych. Zatem Klub jako podmiot dysponujący majątkiem publicznym był zobowiązany do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej i do udostępnienia takiej lub do odmowy jej udostępnienia. Nie budzi również wątpliwości Sądu, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną. Przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących zadania publiczne, w zakresie tych zadań. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów, stanowi ją treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej oraz podmioty niebędące organami administracji, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane. Pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Zgodnie z tymi przepisami informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. a także organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d). Wskazać należy, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. oraz następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia informacji, nie umożliwiają jej udostępnienia w sposób w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeśli informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot, została upubliczniona, organ, do którego skierowano odpowiedni wniosek, winien jedynie odesłać wnioskodawcę do publikatora. Jeżeli zaś informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia, wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 następuje w drodze decyzji administracyjnej. Ponadto, organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu. Wobec powyższych wskazań Sąd przyjął, że organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z 19 grudnia 2023r., bowiem udzielił mu niepełnej, żądanej informacji publicznej. Otóż organ udzielając m.in. odpowiedzi na pytanie 1 ww. wniosku, wskazał, że Klub [...] posiadał umowę użyczenia hali sportowej przy PSP w [...] na organizację turnieju w piłkę nożną o puchar Przewodniczącego Rady Gminy oraz o puchar Wójta Gminy [...] w roku 2023. Tymczasem ww. wniosek skarżącego zawierał również żądanie przesłania ewentualnego skanu posiadanej umowy, czego organ nie uczynił. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał w pkt 1 wyroku organ do rozpatrzenia punktu 1 wniosku skarżącego z 19 grudnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie skany umowy użyczenia hali sportowej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Oceniając charakter zaistniałej bezczynności – jak tego wymaga art. 149 § 1a p.p.s.a. – Sąd, po analizie całokształtu okoliczności faktycznych sprawy, uznał, że bezczynność miała charakter rażący (punkt 2 sentencji wyroku). Sąd w tym zakresie wziął pod uwagę, że "rażącym naruszeniem prawa" w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. pozostaje stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (zob. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12). Takich cech tj. oczywistości w naruszeniu prawa, można doszukać się w kontrolowanym stanie faktycznym, gdyż organ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącej z 19 grudnia 2023r. ze znacznym uchybieniem terminu o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. tj. dopiero w dniu 6 listopada 2024r., co wynika z pisma organu stanowiącego odpowiedź na skargę. O kosztach postępowania, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. (punkt 3 sentencji wyroku). Na zasądzoną kwotę składa się wpis od skargi w wysokości 100 zł.