VIII SAB/Wa 57/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi N. K. i A. K. na bezczynność Wojewody M. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE postanawia: odrzucić skargę skarżącego A. K..

Pismem z 3 września 2024 r. (data nadania na poczcie) N. K. i A. K. (dalej również jako: skarżąca/skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd) skargę na bezczynność Wojewody M. (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia N. K. zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca 22 listopada 2023 r. wystąpiła do organu z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Natomiast skarżący nie brał udziału w przedmiotowym postępowaniu, nie był również adresatem decyzji wydanej przez organ 28 maja 2024 r. na skutek ww. wniosku skarżącej. W związku z powyższym, należy wskazać, że skarga wniesiona przez skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za "inną przyczynę" w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należy uznać brak po stronie wnoszącego skargę interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., tj. osobistego, konkretnego i aktualnego prawnie chronionego interesu, który może być realizowany na gruncie określonego przepisu prawa, najczęściej materialnego, bezpośrednio wiążącego zaskarżony akt z indywidualną i prawnie chronioną sytuacją strony (por. postanowienie NSA z 25 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 355/14 – dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący nie ma legitymacji procesowej do występowania w niniejszej sprawie jako strona, bowiem wnioskodawcą i adresatem decyzji w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie udzielenia N. K. zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE była tylko skarżąca. W niniejszej sprawie oznacza to, że interes prawny do wniesienia skargi na bezczynność/przewlekłość organu w rozpoznaniu sprawy z wniosku N. K. posiada wyłącznie skarżąca. Z powyższych względów w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.