VIII SAB/Wa 37/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Wójta Gminy[...] w przedmiocie nieprzekazania informacji postanawia : odrzucić skargę.

Pismem z 27 lutego 2017 r. (data złożenia w organie) J. T. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] (dalej: "Wójt", "organ") polegającą na nieprzekazaniu Staroście [...] informacji o nowym adresie doręczeń – celem aktualizacji danych właściciela nieruchomości w ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem skarżącego stanowi to naruszenie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz naruszenie zasady oficjalności doręczeń, a także zasady deklaratoryjnego, a nie konstytutywnego charakteru rejestru ewidencji gruntów i budynków. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu i zobowiązanie Wójta do przekazania Staroście [...] informacji o aktualnym miejscu zamieszkania – celem aktualizacji danych, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi ze względów formalnych, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wyjaśnił w tym zakresie, że żądania skarżącego wskazane w treści skargi nie mogą być zrealizowane, gdyż obowiązujące przepisy prawne w takim stanie faktycznym nie nakładają na organy administracji obowiązku wydania decyzji administracyjnej ani postanowienia. Podniósł także, że z żadnego przepisu prawa nie wynika obowiązek przekazywania przez Wójta do Starostwa Powiatowego podanych przez osobę danych o zmianie adresu zamieszkania. Obowiązkiem zainteresowanego jest dopełnienie formalności w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na bezczynność organu, możliwe jest dopiero po wniesieniu zażalenia, na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W ocenie Sądu skarżący wykazał, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie bezczynności Wójta wniósł zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało zażalenie na niezałatwienie przez Wójta Gminy [...] sprawy w terminie, za niezasadne. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie do treści art. 1 p.p.s.a. przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy p.p.s.a. stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skoro zatem skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może dotyczyć co do zasady jedynie spraw objętych puntami 1 do 4a § 2 art. 3 p.p.s.a. (a więc spraw załatwianych przez organy w drodze: postanowienia, decyzji, innego aktu z zakresu administracji publicznej czy też poprzez wydanie interpretacji podatkowej), a także zwłoki przy podejmowaniu określonych czynności lub aktów w toku postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 9), to wykluczona jest właściwość sądów administracyjnych w sprawach, w których zwłoka dotyczyć ma tej kategorii spraw, które przywołanymi wyżej aktami stosowania prawa się nie kończą. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy [...] polegająca na nieprzekazaniu Staroście [...] informacji o nowym adresie do doręczeń – celem aktualizacji danych właściciela nieruchomości w ewidencji gruntów i budynków. Sprawa ta nie mieści się jednak we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. bowiem nieprzekazanie przez organ innemu organowi informacji o nowym adresie, nie należy do żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. form działania. Sąd zauważa, że obowiązek organu wynikający z powoływanego przez skarżącego art. 65 § 1 k.p.a. dotyczy jedynie sytuacji, gdy podanie – wniosek o załatwienie konkretnej sprawy wniesiono do organu niewłaściwego. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Żadne przepisy ustaw szczególnych, w tym ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie przewidują jednak możliwości zaskarżenia bezczynności Wójta Gminy [...] polegającej na nieprzekazaniu Staroście [...] informacji o nowym adresie do doręczeń. A zatem skargę w niniejszej sprawie należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.