VIII SAB/Wa 32/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 13 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi J. T., A. T. na bezczynność Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Wojewody M. z 22 kwietnia 2020 r., znak: [...] postanawia: odrzucić skargę A. T.

Postanowieniem z 22 kwietnia 2020 r. znak: [...] Wojewoda M. uznał za bezzasadne zarzuty J. T. (dalej: strona, skarżący) w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wszczętej na skutek niezrealizowania obowiązku wynikającego z decyzji Wojewody M. z 7 stycznia 2019 r. Nr [...], polegającego na wydaniu nieruchomości, położonych w obrębie [...] P., gmina G., oznaczonych jako działki o numerach: [...] oraz [...], przeznaczonych pod pas drogowy. Zażalenie na to postanowienie 4 maja 2020 r. (data nadania skargi w placówce pocztowej) wniósł J. T.. Następnie 29 czerwca 2021 r. do Ministerstwa Rozwoju, Pracy i Technologii wpłynęło ponaglenie strony z powodu niezałatwienia sprawy w terminie. Z kolei pismem z 30 czerwca 2021 r. (data nadania skargi w placówce pocztowej) J. T. oraz A. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Wojewody M. z 22 kwietnia 2020 r., znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (podobnie B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 424–425). Ze skargą może zatem wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a zaskarżoną decyzją (w sprawie niniejszej postanowieniem), przy czym wykazanie tego związku uzależnia uprawnienie do złożenia skargi (A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Gdańsk 2019, art. 50, LEX). Interes prawny musi być przy tym interesem własnym i indywidualnym. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 12 kwietnia 2021 r., II SA/Gl 1532/20; postanowienie WSA w Lublinie z 10 marca 2021 r., II SA/Lu 378/21, oba opubl. w CBOSA). W ocenie Sądu w sprawie niniejszej legitymacji do wniesienia skargi nie posiada A.T.. Właścicielem przeznaczonych pod pas drogowy działek o numerach ewidencyjnych: [...] oraz [...] jest bowiem jedynie J. T.. Z tego powodu właśnie jedynie do J. T. skierowane zostało postanowienie z 19 sierpnia 2019 r. o wezwaniu do wydania ww. nieruchomości jak i tytuł wykonawczy z 16 sierpnia 2019 r. (oba wydane pod znakiem: [...]). Z tych też względów A.T. nie był stroną ww. postępowań. Nie posiadał on w nich bowiem bezpośredniego, opartego na konkretnej normie prawnej, indywidualnego, własnego interesu prawnego. Nie był on bowiem właścicielem lub też użytkownikiem wieczystym działki, która została przeznaczona pod pas drogowy. Nie wykazał również, by przysługiwało mu ograniczone prawo rzeczowe do tych nieruchomości. Według zgromadzonej w aktach administracyjnych dokumentacji właścicielem działek jest brat A.T. – J. T.. Co za tym idzie, A. T. może w sprawie posiadać interes faktyczny, natomiast nie można przypisać mu samodzielnego interesu prawnego. Z tych względów należało uznać, że skarga A.T. pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, nieposiadającego legitymacji do jej wniesienia, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.