VIII SAB/Wa 3/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 18 marca 2021 r. sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej 1. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Wójta Gminy G. do rozpoznania wniosku H. N. z 2 września 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza, że Wójt Gminy G. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku opisanego w punkcie 1 wyroku; 3. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy G. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. oddala skargę w pozostałym zakresie; 5. zasądza od Wójta Gminy G. na rzecz H. N. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z [...] września 2020 r. H. N. (dalej: strona, skarżąca, wnioskodawczyni), za pośrednictwem poczty elektronicznej, zwróciła się do Wójta Gminy G. (dalej: Wójt, organ) o udzielenie, w formie elektronicznej, w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 t.j., dalej: u.d.i.p.), następujących informacji: 1) Przedstawienie umów podpisanych ze schroniskiem w R. za lata 2017-2019; 2) Czy UG kontrolował losy zwierząt oddanych z terenu UG do schroniska w R.; jeśli tak to w jaki sposób; 3) Czy UG sprawdzał autentyczność adopcji wykazywanych przez właścicieli schroniska; jeśli tak to w jaki sposób; 4) Kopii umów, jakie obowiązywały w tych latach z lekarzami weterynarii, którzy świadczyli usługi w schronisku; 5) Jaka karma była podawana psom dorosłym (szczeniakom i kotom, jeśli je oddano)?; Jaka część z miesięcznej kwoty przekazywanej do schroniska była przeznaczona na karmę? 6) Kopii dokumentów potwierdzających leczenie zwierząt oddanych do R. za lata 2017-2019; Ile zwierząt padło z ogólnej liczby zwierząt oddanych do schroniska, w tym szczeciaków?; skarżąca wniosła o udostępnienie świadectw wystawionych przez schroniskowego lekarza; 8) Potwierdzenia przyjęcia zwierząt odłowionych z terenu gminy za lata 2017-2019; 9) Dotyczących nr ewidencyjnych i zdjęć wszystkich psów odłowionych z terenu UG i przyjętych do schroniska w latach 2017-2019; Zdjęcia muszą być bezwzględnie połączone z nr ewidencyjnymi (np. zdjęcie + nr ewidencyjny); 10) Czy psy były chipowane; Jeśli tak, to wskazać dowody; czy chipy zostały wprowadzone do Międzynarodowej Bazy Danych Safe Animal; 11) W jaki sposób promowano zwierzęta, aby szybciej znalazły domy i w ten sposób, aby się zmniejszyły wydatki gminne na bezdomne zwierzęta?; Jeśli według UG, to schronisko powinno było wystawiać i promować zwierzęta do adopcji, wnioskodawczyni wniosła o podanie linku, z którego wynika, że schronisko tak czyniło; 12) Ile zwierząt zostało odłowionych z terenu gminy w latach 2017-2019 w tym: a) – psów; b) – szczeniąt; c) – kotów; 13) Gdzie przebywały koty (jeśli zostały odłowione); w schronisku nie ma kociarni. Czy UG znany jest los kotów? 14) Ile psów zostało wysterylizowanych/wykastrowanych oraz zaczipowanych z ogólnej liczby przyjętych do schroniska w latach 2017-2019 wraz z dostarczeniem dowodów na wykonanie zabiegów; 15) Kopii faktur obciążających budżet UG przez podmiot świadczący usługi odławiania bezdomnych zwierząt i opieki nad nimi w latach 2017-2019; 16) Czy schronisko posiadało wolontariuszy na umowach wolontariackich oraz ilu pracowników; czy zdaniem UG była to wystarczająca liczba na około [...] psów w schronisku? 17) Ile zwierząt adoptowano z UG w latach 2017- 2019 wraz z dołączeniem kopii umów adopcyjnych z uwzględnieniem RODO (dane osób adoptujących zamazać/zakleić); pozostałe pozycje na umowach adopcyjnych powinny być widoczne; 18) Czy UG wprowadził program sterylizacji i kastracji w celu zapobiegania bezdomności, czy dopłaca do sterylizacji/kastracji zwierząt właścicielskich?; 19) Czy UG rozważał możliwość nawiązania współpracy z innymi gminami celem wybudowania schroniska międzygminnego lub przytuliska? Jeśli nie nawiązał takiej współpracy, to dlaczego nie; 20) Dlaczego zawierano umowy z R. na odległość około 300 km, w dodatku uchodzące od lat za mordownię, za rzeźnię, za obóz koncentracyjny dla zwierząt, mając w województwie m. dobre schroniska i nie tak oddalone? 21) Dotyczących protokołów kontroli w R. w latach 2017 – 2019; 22) W związku z interwencją, jaka miała miejsce w R. dnia [...] czerwca 2020 r., odebraniem zwierząt, których nie zdążył Z. D. uśmiercić, Prokuratura wydała zakaz przyjmowania zwierząt do R.. Wnioskodawczyni poprosiła o wykaz zwierząt gminnych w dniu interwencji; 23) Czy UG zgłosił się do PO w O. zgodnie z komunikatem PO z [...] czerwca 2020 r.?; Jeśli UG nie uczynił tego, wnioskodawczyni została poproszona przez Prokuraturę o powiadomienie o wszystkich przypadkach, w których Gminy tego nie uczyniły. Pismem z [...] września 2020 r. organ poinformował, że przewidywany termin załatwienia sprawy został wydłużony do [...] listopada 2020 r. ze względu na konieczność zebrania danych do przesłanego wniosku. W odpowiedzi na wniosek pismem z [...] października 2020 r. Wójt poinformował skarżącą, że Urząd Gminy G. nie miał podpisanej umowy ze schroniskiem dla Bezdomnych Zwierząt w R. w latach 2017-2019. W 2017 roku z terenu gminy zostały odłowione 4 psy, a w 2018 roku 1 pies, nie było potrzeby odłowienia kotów oraz szczeniąt. Ponadto poinformowano, że Gmina nie współpracuje ze schroniskiem od 2019 roku. Urząd Gminy wielokrotnie zwracał się z prośbą o przesłanie informacji na temat psów odłowionych z Gminy G.. Schronisko w R. poinformowało, że w związku z prowadzonym postępowaniem Prokuratury Rejonowej O. [...] wszelka dokumentacja dotycząca kart ewidencyjnych, padnięć, leczenia, sterylizacji i adopcji psów została zabezpieczona i nie mają do niej dostępu. W związku z tym Gmina nie posiada zaktualizowanych danych dotyczących psów odłowionych w latach 2017-2018. W roku 2019 nie było konieczności odławiania bezdomnych zwierząt z terenu gminy G.. Dodatkowo Urząd Gminy próbował pozyskać informacje na temat samego schroniska, tzn. na temat weterynarzy współpracujących ze schroniskiem, na temat pracowników oraz w jaki sposób sprawowana jest opieka nad psami. Odpowiedź nie została uzyskana. Urząd Gminy nawiązał współpracę ze Schroniskiem w R., ponieważ żadne schronisko znajdujące się w niedalekiej odległości gminy nie wykazało chęci współpracy odławiania zwierząt oraz zapewnienia im opieki. Obecnie Urząd Gminy współpracuje ze schroniskiem "[...]" pod adresem: ul. S. [...],[...] W., które znajduje się około 40 km od Gminy. Na terenie gminy bezdomność zwierząt jest bardzo mała zatem gmina nie rozważa budowy schroniska. Na stronie bip.g..pl znajduje się zakładka "Odłowione zwierzęta z terenu gminy", gdzie zamieszczane są informacje dla mieszkańców celem adopcji czworonogów. Pismem z [...] października 2020 r. skarżąca wniosła m.in. o udzielenie odpowiedzi na wszystkie pytania postawione we wniosku o udzielenie informacji publicznej. Wyjaśniła, że brak posiadania umowy ze schroniskiem jest przekroczeniem obwiązujących przepisów, zaś żadna dokumentacja dotycząca gminy nie została zabezpieczona przez Prokuraturę, gdyż zabezpieczyła ona dokumentację schroniska, a nie gmin. Wskazała, że będzie domagać się przedstawienia dowodów, że urząd zwracał się o nawiązanie współpracy do innych schronisk oprócz schroniska w R.. Uzupełnienie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z [...] września 2020 r. nastąpiło pismem z [...] listopada 2020 r. W odpowiedzi na zadane pytania organ wskazał, że: 1) Urząd nie podpisywał umów ze schroniskiem w 2017 i 2018 roku, były to jednorazowe zlecenia. Od 2019 roku Urząd nie współpracuje już z tym schroniskiem. 2) Urząd zwracał się zarówno telefonicznie jak i pisemnie do schroniska w R. o szczegółowe informacje odnośnie psów odłowionych z gminy dotyczące kart ewidencyjnych, padnięć, leczenia, sterylizacji i adopcji psów. Schronisko odpowiedziało, że ich dokumentacja została zabezpieczona przez Prokuraturę Rejonową O.– [...]. 3) Urząd nie posiada informacji o adopcjach psów odłowionych z gminy. 4) Umowa z weterynarzem zamieszczona została w załączeniu do wniosku. 5) Urząd nie posiada informacji, jaka karma była podawana psom dorosłym. 6) Urząd nie posiada dokumentów dotyczących leczenia zwierząt oddanych do schroniska w R. oraz informacji o ilości padniętych zwierząt. 8) Urząd posiada potwierdzenia odbioru dwóch psów, których skan w załączeniu. 9) Zdjęcia w załączeni. 10) Urząd nie ma informacji o czipowaniu psów. 11) O promocji psów odłowionych przez schroniska Urząd informuje poprzez profil na facebooku oraz zamieszcza dane na stronie www.bip.g.pl w zakładce "Odłowione zwierzęta z terenu Gminy". 12) Z terenu gminy zostały odłowione 4 psy w 2017 roku oraz 1 pies w 2018 roku. 13) Nie było potrzeby odławiania kotów z terenu gminy. 14) Brak informacji o wysterylizowanych/wykastrowanych psach. 15) Faktury w załączeniu do odpowiedzi. 16) Urząd nie ma informacji o liczbie wolontariuszy na umowach wolontariackich bądź o pracownikach. 17) Urząd nie ma informacji o adopcjach psów odłowionych z gminy. 18) Urząd do tej pory nie dopłacał do sterylizacji/kastracji zwierząt domowych. 19) Urząd nie rozważał możliwości nawiązania współpracy z innymi gminami odnośnie do wybudowania schroniska międzygminnego lub przytuliska. Jest to spowodowane niskimi środkami w budżecie. 20) Urząd współpracował ze schroniskiem w R., ponieważ żadne pobliskie schroniska nie wyraziły chęci współpracy ze względu na bardzo małą ilość odławianych zwierząt na rok. Pracownik wykonywał telefony w celu znalezienia schroniska. Tylko schronisko w R. wyraziło chęć współpracy, dlatego nawiązany był z nimi kontakt. 21) Urząd nie posiada protokołów kontroli w R. za rok 2017 i 2018. 22) Urząd nie posiada wykazu zwierząt gminnych z dnia interwencji w R.. 23) Urząd nie zgłosił się do PO w O.. Pismem z [...] listopada 2020 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta, zarzucając nieudostępnienie informacji publicznej. Domagała się ukarania organu grzywną, wydania wyroku o udostępnienie informacji publicznej oraz zwrotu opłaty sądowej, a w przypadku nieprzesłania skargi do WSA w terminie 15 dni – ukaranie organu kolejną grzywną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazano, że wniosek skarżącej z [...] września 2020 r. został rozpatrzony pozytywnie, a wszystkie żądane informacje publiczne, które były w posiadaniu organu, zostały jej udostępnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga częściowo zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przez bezczynność organu należy rozumieć sytuację, w której podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie odpowiada na wniosek strony, a więc podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji (por. wyrok WSA w Warszawie z 27 maja 2008 r., II SAB/Wa 28/08, publ. CBOSA), przekracza termin określony w art. 13 u.d.i.p., a więc nie podejmuje w terminie wskazanym w art. 13 cyt. ustawy stosownych czynności (por. wyrok WSA w Warszawie z 4 lutego 2013 r., II SAB/Wa 485/12, publ. CBOSA) lub też przedstawia informację zupełnie inną, niż ta, którą oczekuje wnioskodawca, informację niepełną lub też informację wymijającą (por. wyrok WSA w Szczecinie z 19 stycznia 2021 r., II SAB/Sz 102/20, publ. KEX nr 3129745). Wskazać jednocześnie należy, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi, postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 p.p.s.a. Natomiast w sytuacji, gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała - skargę należy oddalić. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że ww. przesłanki zostały spełnione. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności m.in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W rozumieniu powyższego Wójt jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Odnosząc się zaś do zakresu przedmiotowego wniosku wskazać należy, że wnioskodawczyni zażądała udostępnienia informacji publicznej w zakresie realizacji przez gminę zadań nałożonych ustawą z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2020 r. poz. 638 ze zm., dalej: ustawa o ochronie zwierząt). Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt zapobieganie bezdomności zwierząt i zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin. Wypełniając ten obowiązek, zgodnie z art. 11a ust. 1 ww. ustawy, rada gminy określa, w drodze uchwały, corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt, który obejmuje w szczególności: 1) zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt; 2) opiekę nad wolno żyjącymi kotami, w tym ich dokarmianie; 3) odławianie bezdomnych zwierząt; 4) obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt; 5) poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt; 6) usypianie ślepych miotów; 7) wskazanie gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla zwierząt gospodarskich; 8) zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt (art. 11a ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt). Stosownie do treści art. 11a ust. 4 i 5 ustawy o ochronie zwierząt realizacja zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3-6, może zostać powierzona podmiotowi prowadzącemu schronisko dla zwierząt. Koszty realizacji tego programu ponosi gmina. Bezspornie więc sposób realizacji wyżej wymienionych zadań, jako finansowanych ze środków publicznych, jest objęty zakresem informacji publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.). Gmina zaś jest jednym (choć nie jedynym) z podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej dotyczących realizacji zadań wynikających z ustawy o ochronie zwierząt, w szczególności informacji dotyczących funkcjonowania schroniska dla zwierząt w takim zakresie, w jakim realizacja zadań opisanych w art. 11a ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt została temu schronisku powierzona. Zatem stwierdzić należało, że objęta wnioskiem z [...] września 2020 r. informacja stanowi informację publiczną. Wójt zobowiązany był więc do odniesienia się do ww. wniosku w trybie przepisów u.d.i.p. Powyższe twierdzenie nie dotyczy jedynie informacji żądanej w zdaniu drugim punktu 16 dotyczącego tego, czy zdaniem organu liczba wolontariuszy i pracowników w schronisku była wystarczająca. Jest to bowiem wniosek o wydanie opinii w zakresie efektywności podejmowanych przez schronisko działań, a ta nie mieści się w katalogu przedmiotowym zakresu u.d.i.p. Informacja publiczna dotyczy bowiem sfery faktów, zaś pytanie o ocenę działania określonego podmiotu nie jest pytaniem o fakt i z tego względu nie stanowi informacji publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z 6 października 2020 r., II SAB/Wa 215/20, publ. CBOSA). W myśl zaś art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy wniosek o udzielenie informacji publicznej z [...] września 2020 r. skarżąca skierowała do organu za pośrednictwem poczty elektronicznej. Pismem z [...] września 2020 r. organ poinformował, że przewidywany termin załatwienia sprawy został wydłużony do [...] listopada 2020 r. ze względu na konieczność zebrania danych do przesłanego wniosku. Organ odpowiedział na wniosek skarżącej [...] października 2020 r., jednakże przesłana jej informacja nie była wyczerpującą odpowiedzią na złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Zabrakło odniesienia się do kwestii wskazanych przez skarżącą m.in. w pytaniu numer 2, 3, 5, 6, 8, 10, 13-15, 16 w części, 17-18, 21-23, które organ uzupełnił pismem z [...] listopada 2020 r., a zatem już po wpływie skargi na bezczynność w tym zakresie, tj. [...] listopada 2020 r., oraz po upływie przedłużonego terminu do jej udostępnienia, tj. po [...] listopada 2020 r. Uznać należało więc, że organ dopuścił się bezczynności. W tym miejscu Sąd wskazuje, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinionym albo też niezawinionym opóźnieniem organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać wydane/dokonane (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 16 maja 2019 r., III SAB/Wr 93/19, publ. CBOSA). Nie ulega bowiem wątpliwości i nie jest pomiędzy stronami sporne, że w dacie złożenia skargi na bezczynność nie została udzielona skarżącej pełna odpowiedź na wniosek. Bezczynność organu ustała [...] listopada 2020 r. w momencie doręczenia pełnej odpowiedzi, co nastąpiło jednak po wniesienia skargi na bezczynność. Powyższe nie spowodowało więc bezprzedmiotowości postępowania sądowego w przedmiocie bezczynności organu. Bezprzedmiotowe stało się jednak zawnioskowane w skardze wyznaczenie organowi terminu na załatwienie sprawy. Postępowanie w tej części należało więc umorzyć (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, postanowienie NSA z 27 marca 2013 r., OSK 468/13, publ. CBOSA). O rażącym naruszeniu prawa można mówić dopiero, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., I OSK 1181/13, publ. CBOSA). Sytuacja taka nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Organ, choć z opóźnieniem, udostępnił skarżącej wnioskowaną informację, a opóźnienie w dokonaniu tej czynności było nieznaczne (czterodniowe) i nie było wynikiem celowego lub uporczywego działania organu. Nie zachodził więc przypadek oczywistego lekceważenia wniosku skarżącej i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Wskazane okoliczności uzasadniały też rozstrzygnięcie zawarte w punkcie trzecim sentencji wyroku. Zgodnie bowiem z art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Kwestia ta pozostawiona jest do uznania Sądu. W ocenie Sądu, zaniechanie organu nie dało podstaw do wymierzenia organowi grzywny, zwłaszcza przy przyjęciu braku rażącego naruszenia prawa po stronie podmiotu zobowiązanego. Dlatego też w tym zakresie skargę należało oddalić. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1a i § 2 p.p.s.a., a także art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania, na które składa się wpis od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.