VIII SAB/Wa 218/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 25 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 20 lipca 2026 r. T. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd) skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z 18 sierpnia 2026 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 sierpnia 2026 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, niebędącym podpisem własnoręcznym lub za pośrednictwem Poczty Polskiej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie do wykonania zarządzenia zostało skierowane na adres skarżącego podany w treści skargi i uznane za doręczone w dniu 7 września 2026 r. (dowód: koperta – k. 36 akt sądowych). Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie podpis pod skargą nie został prawidłowo zweryfikowany. W związku z tym skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazanych w opisanym zarządzeniu z 18 sierpnia 2026 r. i pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Wezwanie w tym przedmiocie zostało skierowane do skarżącego i uznane za doręczone w dniu 7 września 2026 r. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72 pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony faktu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu i z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Termin na wykonanie zarządzenia upłynął zatem w dniu 14 września 2026 r. Jak wynika z akt sprawy w tak zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając na uwadze opisane okoliczności faktyczne jak i wskazane regulacje normatywne, należało wniesioną skargę odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.