VIII SAB/Wa 16/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi P. P. na bezczynność i przewlekłość postępowania przez Burmistrza Miasta S. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wyłączenie pracowników postanawia: odrzucić skargę;

Pismem z 22 stycznia 2022 r., wniesionym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, P. P. (dalej: skarżąca, strona) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta S. (dalej organ, Burmistrz) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wyłączenie pracowników. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że 6 grudnia 2022 r. złożyła do Burmistrza wniosek o wyłączenie pracowników (sygn. [...]). Następnie w dniu 13 stycznia 2023 r. wysłała do organu ponaglenie w tej sprawie, które najpóźniej do 20 stycznia 2023 r. powinno zostać przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, co jednak się nie stało. Wobec powyższego skarżąca korzysta ze swego prawa i przekazuje skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie w całości. Uzasadniając swoje stanowisko organ wyjaśnił, że w swojej skardze skarżąca wskazuje sygn. [...], jednakże nie jest to numer sprawy wszczętej na wniosek skarżącej o wyłączenie pracowników. Przedmiotowy wniosek strona złożyła 28 grudnia 2022 r. nr [...] a postanowieniem z 9 stycznia 2023 r. Burmistrz odmówił wyłączenia ww. pracowników od udziału w toczącym się postępowaniu w sprawie wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023r., poz. 259 ze zm. dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wskazać jednocześnie należy, iż każda wniesiona do sądu administracyjnego skarga podlega w pierwszej kolejności ocenie pod względem jej dopuszczalności tzn. czy ze względu na przedmiot zaskarżenia (akt, czynność lub zaniechanie organu) może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Sąd wyjaśnia, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy zobowiązany do podjęcia czynności organ nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Należy podkreślić, że skoro możliwość zaskarżenia bezczynności organów administracji jest ograniczona zakresem przedmiotowym zawartym w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., oznacza to, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest - na mocy powyższego przepisu - zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności w nim określonych. Rozważyć zatem należało, czy przedmiot objęty złożoną w niniejszej sprawie skargą może stanowić materię podlegającą rozpoznaniu przez sąd administracyjny, w świetle wyżej podanych przepisów art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Burmistrza dotycząca rozpatrzenia wniosku o wyłączenie pracowników. Postępowanie o wyłączenie od udziału w sprawie pracownika regulują przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 dalej: k.p.a) a dokładnie przepisy rozdziału 5 k.p.a. Od postanowień wydanych na podstawie art. 24 i 25 k.p.a., a zatem dotyczących wyłączenia pracownika oraz organu administracyjnego, Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia, a w konsekwencji niedopuszczalne jest także wniesienie na nie skargi do sądu. Postanowienie wydane w przedmiocie wyłączenia organu bądź pracownika organu od rozstrzygania czy też podejmowania czynności w sprawie z chwilą jego wydania jest w związku z tym ostateczne. Strona może je kwestionować wyłącznie w trybie odwoławczym, dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.),a następnie ewentualnie poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 570/22, LEX nr 3351327). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wyłączenie pracowników urzędu Miejskiego w S.. Następnie pismem z 22 stycznia 2023 r. złożyła skargę na bezczynność organu w tym przedmiocie. W tym miejscu wyjaśnić należy, że skoro – jak wskazano to już powyżej – na postanowienie o wyłączeniu pracownika organu nie przysługuje zażalenie to zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 - 4 p.p.s.a., brak jest możliwości złożenia skargi na bezczynność w przedmiocie niewydania takiego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał niniejszą skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji Na marginesie Sąd zauważa, iż postanowieniem z 9 stycznia 2023 r. znak: [...] doręczonym skarżącej 20 stycznia 2023 r. Burmistrz odmówił wyłączenia wnioskowanych przez skarżącą pracowników od udziału od udziału w toczącym się postępowaniu w sprawie wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego.