VIII SAB/Wa 12/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi R. C. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy postanawia: odrzucić skargę;

Pismem z 28 lutego 2021 r. R. C. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd) na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy Pismem z 6 maja 2021 r. stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 kwietnia 2021 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy składał ponaglenie w trybie art. 37 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: k.p.a.), a w przypadku złożenia takiego ponaglenia - do nadesłania odpisu pisma wraz z dowodem jego nadania w placówce pocztowej. Jednocześnie skarżący został pouczony, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z 11 maja 2021 r. skarżący wyjaśnił, że nie składał ponaglenia. Nie uczynił tego z powodu niewiedzy spowodowanej brakiem zamieszczenia pouczenia w treści pism kierowanych do niego przez Komendanta Głównego Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie zaś do art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Natomiast w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a. W niniejszej sprawie skarżący przed złożeniem skargi na bezczynność organu nie wniósł ponaglenia w trybie art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a., a zatem nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia. warunkującego dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność organu. W tej sytuacji należy uznać, że skarga na bezczynność zostać odrzucona. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 orzekł jak w sentencji postanowienia.