VIII SA/Wa 98/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 września 2024 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 (dwieście) złotych.

Pismem z 23 października 2024 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: skarżąca) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 25 września 2024 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Pismem z 19 lutego 2025 r. stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej przed sądami administracyjnymi (KRS), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Brak nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne i normy dotyczące postępowania sądowego przed sądami administracyjnymi zostały określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i 2 pkt 1 p.p.s.a. sady administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, zaś kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne W myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zaskarżona decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 września 2024 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym jest decyzją wydaną w pierwszej instancji. Czyniąc natomiast zadość zasadzie dwuinstancyjności postępowania, która wynika wprost z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.; dalej: "k.p.a."), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy zgodnie z treścią art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie. Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ I instancji. Decyzja organu zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania do organu II instancji – Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Podsumowując, złożenie do Sądu skargi na decyzję organu pierwszej instancji nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli legalności rozstrzygnięcia organu administracji pierwszej instancji. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 – 5 tego przepisu. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem zasad i trybu jej wnoszenia. Nadto, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Pismo z 19 lutego 2025 r. stanowiące wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, doręczono pełnomocnikowi skarżącej 20 lutego 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 27 lutego 2025 r. Pełnomocnik skarżącej nie nadesłał dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.