VIII SA/Wa 970/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku adwokata G. W. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o niezbędności wejścia na teren nieruchomości postanawia odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 205 r. referendarz sądowy przyznał wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi G. W. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wynagrodzenie za czynności podejmowane przed Sądem I instancji. W dniu 22 kwietnia 2015 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna od wyroku z dnia 1 kwietnia 2015 r. Skarga zawierała wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jednakże bez oświadczenia, że opłaty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 29 marca 2017 r. wynika, że działająca z substytucji wyznaczonego adwokata, adwokat Z. Z. – [...] wniosła o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, ale również bez oświadczenia, że opłaty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady od dnia 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). W myśl § 3 przywołanego rozporządzenia, każdy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że należna opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Oświadczenie to jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów. Stanowi bowiem przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną adwokat nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem, że zachodzi podstawa do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1999). Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego opisanego w art. 49 P.p.s.a. (por. w tej materii: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 273/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie, wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie nie zawierał oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej przytoczonych przepisów, należało orzec jak w sentencji.