VIII SA/Wa 92/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku S. Ł. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z [...] grudnia 2016 r. S. Ł. (dalej: "skarżący"), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] grudnia 2016 r. Wystąpił przy tym o wstrzymanie jej wykonania z powodu trudnych do odwrócenia dla skarżącego skutków finansowych. Autor skargi podniósł, że obecnie skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej. Wskazał na znaczną dla skarżącego kwotę zobowiązania wynikającą z zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm; dalej: "uppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 uppsa. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu (czynności) jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej: "CBOSA"). Podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; CBOSA). Zdaniem Sądu, zaprzestanie działalności gospodarczej bez wskazania sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych skarżącego, na tle zobowiązania podatkowego, które skarżący winien uiścić, nie świadczy o niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji należało odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.