VIII SA/Wa 902/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi L.K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 20 października 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 3 listopada 2025 r. L. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 20 października 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji". Na gruncie rozpoznawanej sprawy, od zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego, skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci prawa do wniesienia odwołania do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, z czego skarżący skorzystał (odwołanie datowane jest na 4 listopada 2025 r. – k. 138 akt administracyjnych). Na marginesie Sąd zauważa, że w wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z 3 grudnia 2025 r. znak: [...] uchylił decyzję Wojewody Mazowieckiego z 20 października 2025 r. i przekazał sprawę do rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu gdyż zaskarżeniu do Sądu mogła podlegać tylko decyzja organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając skargę za niedopuszczalną, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.