VIII SA/Wa 861/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Grupy Producentów Owoców i Warzyw "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia : odrzucić skargę

Pismem z [...] sierpnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Grupa Producentów Owoców i Warzyw "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] (zwana dalej: "skarżąca", "spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lipca 2015 r. nr [...]w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych. Decyzja będąca przedmiotem skargi, została prawidłowo doręczona na adres profesjonalnego pełnomocnika skarżącej – adwokata A. G. w dniu 17 lipca 2015 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych, brak nr kart). Jednocześnie decyzja ta doręczona została spółce w dniu 21 lipca 2015 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych, brak nr kart). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zdaniem Sądu orzekającego, w niniejszej sprawie bezsporną jest okoliczność, iż oświadczeniem woli z [...] marca 2014 r. (w aktach administracyjnych, brak nr kart) prezes skarżącej udzielił adwokatowi A. G. pełnomocnictwa do reprezentowania w sprawie dotyczącej przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów. Zgodnie z treścią art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwana dalej: "k.p.a."), jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Mając na uwadze ww. przepis należy wskazać, iż strona może działać przez pełnomocnika o ustanowieniu którego organ administracyjny powinien być powiadomiony. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, wobec tego również wszystkie pisma doręcza się pełnomocnikowi, a nie stronie. Przepis 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w k.p.a. zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Ponadto w doktrynie przyjęto, że termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez stronę, za którą działa pełnomocnik, rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi, choćby wcześniej zostało ono doręczone stronie (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, str. 295). Taki sam skutek wywołuje sytuacja, w której najpierw pismo organu zostało doręczone pełnomocnikowi, a dopiero potem bezpośrednio stronie, tj. mocodawcy (por. wyrok NSA z 21 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK 1855/13 oraz postanowienie NSA z 29 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 509/10 i z 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt II GSK 1795/14). Sąd orzekający podziela ten pogląd również w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy stanowiące przedmiot zaskarżenia rozstrzygnięcie zostało prawidłowo doręczone ustanowionemu w sprawie profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 lipca 2015 r. Zatem ostatnim (trzydziestym) dniem na wniesienie skargi był dzień oznaczony datą 16 sierpnia 2015 r. – niedziela, dzień ustawowo wolny od pracy, stąd na podstawie art. 83 § 2 p.p.s.a. termin na wniesienie skargi upływał w następnym dniu powszednim tj. w dniu oznaczonym datą 17 sierpnia 2015 r. – poniedziałek. Tymczasem skarga złożona została w dniu 18 sierpnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc z jednodniowym uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Ponieważ skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi, skargę należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.