VIII SA/Wa 742/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi R. P. na zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Zrządzeniem z [...] sierpnia 2018 r. nr [...]Prezydent Miasta [...]odwołał R. P. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół [...] im. [...]w [...]. Na powyższe zarządzenie R. P. (dalej: "skarżący") wniósł skargę. Rozstrzygnięciem nadzorczym z [...]października 2018 r., znak: [...], Wojewoda [...]stwierdził nieważność kwestionowanego zarządzenia z [...]sierpnia 2018 r. nr [...]wydanego przez Prezydenta Miasta [...], jako sprzecznego z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. 2018 r. poz.996). Następnie pismem z 14 listopada 2018 r. Prezydent Miasta [...]wniósł na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd"), która została zarejestrowana pod sygn. akt VIII SA/Wa 880/18. Skarga R. P. z 19 września 2018 r. na zarządzenie Prezydenta Miasta [...]z [...]sierpnia 2018 r. nr [...]w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły została natomiast zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt VIII SA/Wa 742/18. W konsekwencji powyższego, postanowieniem z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 742/18, Sąd zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu podniósł, że rozstrzygnięcie w sprawie toczącej się przed tut. Sądem pod sygn. VIII SA/Wa 880/18 będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Wyrokiem z 30 stycznia 2019 r., sygn. akt VIII SA/Wa 880/18 Sąd oddalił skargę Prezydenta Miasta [...]na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta [...]. Wyrokiem z 22 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 1396/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prezydenta Miasta [...]od wyroku Sądu z 30 stycznia 2019 r., sygn. akt VIII SA/Wa 880/18. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne. Umorzenie postępowania powoduje więc jego zakończenie orzeczeniem, które nie rozstrzyga o istocie sprawy sądowoadministracyjnej, lecz w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. W niniejszej sprawie postanowieniem z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 742/18, Sąd zawiesił postępowanie sądowe w związku z postępowaniem w sprawie toczącej się przed tut. Sądem pod sygn. VIII SA/Wa 880/18. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 1396/19 oddalił skargę kasacyjną Prezydenta Miasta [...] od wyroku tut. Sądu z 30 stycznia 2019 r., sygn. akt VIII SA/Wa 880/18 w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta [...]. Tym samym w niniejszej sprawie zaistniał przypadek bezprzedmiotowości postępowania ze względu na wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego zarządzenia. Konkludując, w rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd stało się bezprzedmiotowe z uwagi na wyrok NSA z 22 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 1396/19, mającego wpływ na sprawę zawisłą przed tut. Sądem. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jednocześnie art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Powyższy przepis wobec umorzenia postępowania nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Ponadto w myśl art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., zaś w § 2 tegoż artykułu ustawodawca postanowił, że w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2 p.p.s.a., przepis art. 206 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Wobec faktu, iż regulacje zawarte w art. 201 p.p.s.a. stanowią wyjątek od generalnej zasady ponoszenia kosztów w postępowaniu sądowoadministracyjnym określonej w art. 199 p.p.s.a., należy uznać, iż w przypadku umorzenia postępowania przez sąd administracyjny zasądzenie kosztów od organu na rzecz skarżącego dopuszczalne jest wyłącznie w przypadku gdy organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględni skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 3 p.p.s.a) oraz gdy do umorzenia dojdzie w następstwie przeprowadzenia postępowania mediacyjnego (art. 118 § 2 p.p.s.a.). Ponieważ w sprawie nie wystąpiła przesłanka z art. 54 § 3 p.p.s.a. dająca podstawę do zasądzenia poniesionych przez stronę kosztów postępowania, nie wystąpiły także podstawy z art. 200 p.p.s.a., Sąd nie uwzględnił zawartego w skardze wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Tym samym stwierdzić należy, że poza przypadkami wskazanymi w art. 201 p.p.s.a. nie ma podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów od organu na rzecz skarżącego, gdy postępowanie sądowoadministracyjne zostanie umorzone z innych powodów – art. 161 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 10 sierpnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1809/12, publ. Lex nr 1333101). W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.