VIII SA/Wa 721/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 21 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi K. L. na decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia postanawia: odrzucić skargę

Pismem z 16 lipca 2021 K. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa ww. przepisie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji". W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła ze skargą na decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia, który działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanej decyzji przysługiwało skarżącej prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. ( o czym została prawidłowo pouczona). Z akt sprawy nie wynika aby skarżąca z tego uprawnienia skorzystała a zatem wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 tego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji