VIII SA/Wa 710/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku M. F. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pismem z [...] sierpnia 2017 r. M. F. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] lipca 2017 r. Wystąpiła przy tym o wstrzymanie jej wykonania uzasadniając, że prowadzone uprzednio postępowanie egzekucyjne na podstawie decyzji Dyrektora IAS za wcześniejszy okres rozliczeniowy (2009 – 2010) doprowadziło, że przedsiębiorstwo skarżącej nie jest w stanie funkcjonować, w tym spłacać swoje zaległości. Nastąpiło również ograniczenie prowadzenia działalności gospodarczej, co zmusiło skarżącą do zwolnienia pracowników. Prowadzenie dalszej egzekucji w jej ocenie doprowadzi do nieodwracalnych dla skarżącej skutków. Dodała, że organy podatkowe dokonały zabezpieczenia należności na nieruchomościach skarżącej ustanawiając hipoteki oraz dokonały ich zajęcia w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżąca nie posiada zaś innego majątku mogącego być przedmiotem dalszego zabezpieczenia na rzecz organów podatkowych. Wyjaśniła, że przed organami złożyła oświadczenie o wyjawieniu majątku oraz jego wykaz. Obecnie poszukuje jedynie ochrony na czas postępowania sądowego, gdyż dalsze prowadzenie egzekucji spowoduje dla skarżącej nieodwracalne skutki. Natomiast uprzednie zajęć kont bankowych oraz wierzytelności u kontrahentów doprowadziło do tego, że skarżąca praktycznie nie prowadzi działalności gospodarczej. Jej prowadzenie w takich okolicznościach powodowałoby jedynie generowanie dalszych długów. Skarżąca powołała się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 września 2016 r., sygn. akt I FSK 1218/16 , który w podobnym stanie faktycznym na jej wniosek udzielił jej ochrony tymczasowej w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług za wcześniejszy okres rozliczeniowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 ppsa. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu (czynności) jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej: "CBOSA"). W realiach niniejszej sprawy, podzielając w pełni poglądy prawne w przywołanym przez skarżącą postanowieniu NSA z 5 września 2016 r. w sprawie I FSK 1218/16, przyznającym skarżącej ochronę tymczasową w podobnych okolicznościach faktycznych jej wniosku, w realiach niniejszej sprawy uznał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Powielając zatem argumentację NSA, którą Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni akceptuje stwierdzić należy, że skarżąca uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie ograniczając się do ogólnych wywodów na temat istoty wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zasadnie podniosła, że wszczęcie postępowanie egzekucyjnego może doprowadzić do likwidacji przedsiębiorstwa prowadzonego przez skarżącą. Może też doprowadzić do pozbawienia strony zasadniczych środków trwałych niezbędnych dla prowadzenia dotychczasowej działalności gospodarczej. Także nawet w przypadku wzruszenia przez sąd administracyjny kontrolowanych decyzji administracyjnych, tego rodzaju skutki byłyby trudne bądź niemożliwe do odwrócenia. Z tego powodu uzasadnione jest uwzględnienie wniosku skarżącej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, orzekając jak w sentencji postanowienia.