VIII SA/Wa 685/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Pismem z [...] czerwca 2014 r. Z. K. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe [...] Klubu Sportowego [...]. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności skarżącego z [...]KS [...] za zaległości podatkowe Klubu. Skarżący podał, że jest zatrudniony w W., gdzie wynajmuje mieszkanie, ponadto ponosi koszty leczenia i leków. Ponadto musi wspierać finansowo swoją córkę z pierwszego małżeństwa chorą na raka, która wymaga leczenia hospicyjnego i paliatywnego. Komornik ściąga z jego poborów alimenty na rzecz młodszej córki. Wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go możliwości najmu lokalu mieszkalnego oraz zakupu leków, a także koniecznego wsparcia finansowego córek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej: p.p.s.a.), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno w konsekwencji odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził zaistnienie podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wykazał bowiem, że w przypadku wykonania decyzji zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia jego rodzinie znacznej, niepowetowanej szkody. Nadto skarżący uprawdopodobnił, że aktualna kondycja finansowa jego rodziny nie pozwala na wygenerowanie środków umożliwiających jednorazowe wykonanie zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie za uwzględnieniem wniosku skarżącego przemawiają także wysokie kwoty zaległości podatkowych stowarzyszenia (z tytułu podatku VAT oraz podatku dochodowego od osób fizycznych wraz z odsetkami za zwłokę), za poszczególne lata, szczegółowo wymienione w sentencji zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.