VIII SA/Wa 676/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku I. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności ze spółką za zaległości w podatku od towarów i usług postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z [...] sierpnia 2017 r. I. P. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] lipca 2017 r. Wystąpił przy tym o wstrzymanie jej wykonania z powodu możliwości wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody finansowej i pozbawienia go płynności finansowej. Wskazał, iż za wstrzymaniem przemawia również zasadność wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 ppsa. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu (czynności) jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej: "CBOSA"). Podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; CBOSA). Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie wskazała okoliczności faktycznych uzasadniających jej obawy, o których mowa we wniosku. Przytoczone we wniosku możliwość wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody finansowej, jak i pozbawienie płynności finansowej nie zostały w żaden sposób wykazane. Stwierdzenia te, jako pozbawione argumentacji uzasadniającej ich zaistnienie nie pozwalają na uznanie wypełnienia przesłanek z art. 61 § 3 ppsa. Wobec tego, iż przepis ten uzależnia uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji od wystąpienia przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za bezzasadne należy uznać powoływanie się przez autora skargi na zasadność jej zarzutów. Mając na względzie powyższe, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.