VIII SA/Wa 62/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. F. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 5 listopada 2024 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia : 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej M. F. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z 5 listopada 2024 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: organ lub Agencja) odmówiła M. F. (dalej: skarżąca lub strona) przyznania pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych". Skarżąca nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, w dniu 18 grudnia 2024 r. (data nadania) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, iż Agencja przywróciła złożony przez stronę wniosek o przyznanie pomocy do dalszej weryfikacji. Należy podkreślić, że pismo z 10 stycznia 2025 r. znak: [...], informujące o przywróceniu na drogę dalszej oceny wniosku strony, znajduje się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy i wynika z niego, że pismo z 5 listopada 2024 r. o odmowie przyznania pomocy zostało uchylone. Przedmiotowe pismo organu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Mając na względzie, że organ pismem z 10 stycznia 2025 r. poinformował stronę, iż zaskarżone pismo z 5 listopada 2024 r. zostało uchylone, wskutek czego przywrócono wniosek skarżącej na drogę dalszej oceny, uznać należy, że dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji. Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu skorzystania przez organ z trybu autokontroli (art. 201 § 1 p.p.s.a.). Skarżącą zastępował w postępowaniu sądowym profesjonalny pełnomocnik, więc zastosowanie znajduje art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowiący, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Skarżącej należny jest zatem zwrot kosztów postępowania w wysokości 680 zł, na które składają się koszty sądowe w postaci wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz wynagrodzenie adwokata, który sporządził skuteczną skargę, w wysokości 480 zł. Z tego względu, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.