VIII SA/Wa 565/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi G.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2017 r., znak [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia : umorzyć postępowanie sądowe

Pismem z 7 lipca 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) G. M. (zwana dalej: skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. (zwane także: Kolegium) z [...] maja 2016 r., w przedmiocie przyznania zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania wskazując, iż działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej: p.p.s.a.) uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postepowanie odwoławcze. Z akt sprawy wynika, iż Kolegium uwzględniło w całości złożoną przez skarżącą skargę i wydało [...] lipca 2017 r. decyzję uchylającą w całości zaskarżoną decyzję z [...] maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postepowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż śmierć strony oraz cofnięcie skargi. Sąd umarzając postępowanie stwierdza, że po wniesieniu skargi w toku prowadzonego postępowania, zaistniała przeszkoda do merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje bezprzedmiotowe, jeżeli w toku postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia te muszą mieć charakter trwały, unicestwiając dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie. Jednym z przypadków bezprzedmiotowości postępowania jest sytuacja, gdy w trakcie postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (vide postanowienia WSA: w Opolu z 14 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Op 62/14, w Bydgoszczy z 18 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 102/13, publ.: cbois). Skorzystanie przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. oznacza, że w sprawie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia i zasadne jest podjęcie rozstrzygnięcia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W stanie faktycznym niniejszej sprawy bezspornym jest, iż kwestionowana w skardze decyzja Kolegium została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Potwierdza to znajdująca się w aktach sprawy decyzja z [...] lipca 2017 r., znak [...] uchylająca zaskarżoną decyzję i umarzająca postepowanie odwoławcze W tej sytuacji Sąd uznał, że wniosek organu o umorzenie postępowania zasługuje na uwzględnienie, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania.