VIII SA/Wa 474/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Justyna Mazur, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Karolina Sikora, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2023 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. P. H. U. "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej im. [...] – Państwowy Instytut Badawczy z dnia 25 kwietnia 2023 r. w przedmiocie odmowy wydania dopuszczenia do użytkowania 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. zasądza od Dyrektora Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej im. [...] – Państwowy Instytut Badawczy na rzecz skarżącego P. P. H. U. "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Dyrektora Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej im. [...] – Państwowy Instytut Badawczy w [...] ( dalej jako: "CNBOP-PIB", "Instytut", "Organ") z dn. 25 kwietnia 2023 r. na podstawie której ww. organ wskazując w podstawie prawnej art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 961, z póżn. zm.) oraz § 2 pkt 2 i § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych czynności wykonywanych podczas procesu dopuszczenia, zmiany i kontroli dopuszczenia wyrobów, opłat pobieranych przez jednostkę uprawnioną oraz sposobu ustalania wysokości opłat za te czynności (Dz U. 2007 r. Nr 143 poz. 1001), po rozpatrzeniu wniosków złożonych przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo Handlowe "[...]" Spółka z o.o. z dnia 24.03.2023 r. (otrzymanych 29.03.2023 r.), o ponowne rozpatrzenie spraw zakończonych decyzjami Dyrektora CNBOP-PIB o odmowie wydania dopuszczeń do użytkowania o numerach. - [...]z dnia 09.03.2023 r. - [...]z dnia 09.03.2023 r. - [...]z dnia 09.03.2023 r. - [...]z dnia 09.03.2023 r. - [...]z dnia 09.03.2023 r. orzekł o utrzymaniu w mocy powyższych decyzji. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo Handlowe "[...]" Spółka z o.o. z siedzibą : ul. S. [...], [...] R. ( dalej jako: "Skarżąca", "Strona", "Wnioskodawca") zwrócił się do CNBOP-PIB o przeprowadzenie dopuszczenia do użytkowania dla niżej wymienionych wyrobów: - Prądownica wodna PWT 52/1.25-2.5-3.75-5 typ Attack 500. (wniosek o przeprowadzenie dopuszczenia do użytkowania zarejestrowany 31 stycznia 2013 r. pod numerem [...]), - Zasysacz liniowy Z-2 typ Z225 (wniosek o przeprowadzenie dopuszczenia do użytkowania zarejestrowany 11 września 2008 pod numerem [...]), - Prądownica pianowa PP4 typ HV450 (wniosek o przeprowadzenie dopuszczenia do użytkowania zarejestrowany 11 września 2008 r. pod numerem [...]), - Zasysacz liniowy Z-4 typ Z450 (wniosek o przeprowadzenie dopuszczenia do użytkowania a zarejestrowany 11 września 2008 r. pod numerem [...], - Prądownica pianowa PP2 typ HV225 (wniosek o przeprowadzenie dopuszczenia do użytkowania zarejestrowany 11 września 2008 r. pod numerem [...]. Do wniosków załączono dokumentację wyrobu. W toku procesu dopuszczenia wyroby zostały przebadane w laboratorium CNBOP-PIB, a wyniki badań ujęto w sprawozdaniach z badań. W dalszej części procesu CNBOP-PIB poinformowało o konieczności wykonania oceny warunków techniczno- organizacyjnych (WTO), o której mowa w art. 7 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Wnioskodawca nie wyraził zgody na przeprowadzenie oceny WTO w miejscu produkcji wyrobów wskazując na fakt, iż wyżej wymienione wyroby zostały wyprodukowane w zakładzie produkcyjnym [...] LTD w [...] oraz zostały dopuszczone do obrotu w państwie siedziby producenta. Zatem, zdaniem Wnioskodawcy w stosunku do tego wyrobu znajduje zastosowanie procedura wskazana w art. 7 ust. 6 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Po przeanalizowaniu dokumentacji zgromadzonej w procesie dopuszczenia do użytkowania stwierdzono, że Wnioskodawca nie przedstawił do procesu dopuszczenia: a) dokumentacji potwierdzającej fakt wyprodukowania i legalnego wprowadzenia do obrotu wyżej wymienionych wyrobów, o którym mowa w art. 7 ust. 6 ustawy o ochronie przeciwpożarowej; b) dokumentacji umożliwiającej CNBOP-PIB weryfikację oceny warunków produkcji wyrobu, która stanowiłaby podstawę wprowadzenia tego wyrobu do stosowania w jednym z państw wymienionych w art. 7 ust. 6 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Tym samym CNBOP-PIB nie uzyskało podstaw do potwierdzenia, że zapewniona jest stabilność i powtarzalność produkcji wyrobów posiadających właściwości nie niższe niż określone w mających zastosowanie Polskich Normach lub wymaganiach techniczno-użytkowych. Powyższe okoliczności uniemożliwiły CNBOP-PIB udzielenie dopuszczenia do użytkowania dla przedmiotowych wyrobów, zgodnie z art. 7 ust. 6 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Dopuszczenia do użytkowania określonych wyrobów są wydawane przez CNBOP-PIB w formie świadectwa dopuszczenia. Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy, dopuszczenie może być wydane na podstawie: - pozytywnej oceny właściwości użytkowych należycie zidentyfikowanego wyrobu, potwierdzonych, w zależności od potrzeb: badaniami, opiniami ekspertów lub innymi dokumentami, jeżeli wynika to z warunków stosowania wyrobu. - pozytywnej oceny warunków techniczno-organizacyjnych (WTO) producenta wyrobu. Oceny właściwości użytkowych prawidłowo zidentyfikowanego wyrobu CNBOP-PIB dokonuje w oparciu o Polskie Normy, a w przypadku ich braku - na podstawie wymagań techniczno- użytkowych, określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania (Dz. U. Nr 143, poz. 1002, z późn. zm.) Jak wynika z materiałów sprawy, [...] uniemożliwił CNBOP-PIB przeprowadzenie oceny warunków techniczno-organizacyjnych (WTO) w miejscu produkcji wymienionych wyrobów, mimo wymogu jej wykonania, co wynika z przepisów prawa tj. cyt. art. ustawy o ochronie przeciwpożarowej, oraz pełnej świadomości Wnioskodawcy w przedmiocie wymagania. Jednocześnie należy wskazać, że co prawda CNBOP-PIB może odstąpić od przeprowadzenia oceny WTO produkcji na miejscu w zakładzie produkcyjnym, jednak może to nastąpić wyłącznie na podstawie przedstawionych przez Wnioskodawcę dokumentów (np. raportów, protokołów), umożliwiających CNBOP-PIB potwierdzenie, że Producent ustanowił, udokumentował, wdrożył i utrzymuje warunki techniczne i organizacyjne produkcji w kluczowych obszarach aktywności odpowiednie do zapewnienia, że wyroby wprowadzone do użytkowania w ochronie przeciwpożarowej są zgodne z wymaganiami technicznymi dokumentów odniesienia - stanowiącymi podstawę dopuszczenia do użytkowania. Jednak, jak wynika z materiałów zgromadzonych w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca na żadnym etapie procesu dopuszczenia nie przedstawił CNBOP-PIB informacji umożliwiających odstąpienie od wykonania WTO w zakładzie produkcyjnym, jak również nie wyraził zgody na wykonanie przez CNBOP-PIB oceny w zadeklarowanym miejscu produkcji wyrobów, tj. w zakładzie [...] LTD, [...] NR [...] PL w [...]. W zamian za to zaproponował uznanie, jako spełnienie rozpatrywanego wymogu przeprowadzenia oceny WTO, raportu z auditu przeprowadzonego w zakładzie [...] LTD w dniu 20.02.2014 r. przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania jakością - SGS UK. Przedstawiony raport nie mógł i nadal nie może stanowić podstawy ustalenia poziomu bezpieczeństwa wyrobów z uwagi na fakt, że audity/oceny, w których kryterium jest norma ISO 9001 nie są tożsame co do zakresu z oceną warunków techniczno-organizacyjnych produkcji, gdyż przedmiotowa norma nie uwzględnia w szczególności wymagań techniczno-użytkowych wyrobów określonych w załączniku do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania (Dz. U. nr 143 poz. 1002; zm.: Dz. U. z 2010 r. Nr 85, poz. 553, z 2018 r. poz. 984, z 2022 r. poz. 2282) oraz Polskich Normach. O powyższych uwarunkowaniach strona Wnioskodawcy była wielokrotnie informowana. Jednocześnie organ wskazał, że celu rzetelnego i obiektywnego rozpatrzenia wniosków o ponowne rozpatrzenie spraw zakończonych decyzjami nr [...] z dnia 09.03.2023 r o odmowie wydania dopuszczeń, Dyrektor CNBOP-PIB przed podjęciem ostatecznej decyzji w sprawie postanowił zasięgnąć opinii Komitetu Odwoławczego CNBOP-PIB. który, zarekomendował utrzymanie decyzji Dyrektora CNBOP-PIB o odmowie wydania dopuszczenia do użytkowania dla wyrobów będących przedmiotem postępowania. Pismem z dn. 5 czerwca 2023 r. PPUH [...] sp. z o.o. w R. reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na powyższą decyzję zarzucając : 1/ naruszenie art. 7 ust. 6 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r o ochronie przeciwpożarowej (dalej "u.o.p.") oraz § 18 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007r w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania (dalej "Rozporządzenie z dnia 20 czerwca 2007r w sprawie wykazu wyrobów"), poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie a w konsekwencji utrzymanie w mocy zaskarżonych decyzji oparte na błędnym uznaniu, że dopuszczenie do użytkowania wyrobu wyprodukowanego lub dopuszczonego do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej wydaje się po przeprowadzeniu oceny warunków techniczno - organizacyjnych w siedzibie producenta wyrobu (dalej "WTO"), 2/ naruszenie art. 7 ust. 5 u.o.p. poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie dokonania oceny warunków techniczno - organizacyjnych producenta wyrobu (dalej "WTO") w oparciu o normy dotyczące systemów zarządzania jakością a w konsekwencji bezzasadne utrzymanie w mocy zaskarżonych decyzji, 3/ naruszenie art. 7 ust. 1 i 4 u.o.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie a w konsekwencji utrzymanie w mocy zaskarżonych decyzji i odmowę wydania dopuszczenia dla wyrobów. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzających ją decyzji i zasądzenie od organu na rzecz spółki kosztów postępowania sądowego. Ponadto na podstawie art.145a§1 p.p.s.a. wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji o dopuszczeniu do użytkowania dla wyrobów objętych zaskarżoną decyzją. W uzasadnieniu skargi rozwijając argumentację, wyeksponowano okoliczność, że wyroby poddane zostały stosownym badaniom w laboratorium CNBOP-PIB, które potwierdziły pozytywną ocenę właściwości użytkowych wyrobów, zgodnie z wymaganiami dla nich przewidzianymi w Załączniku nr 1 Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania — co potwierdził sam Organ. Zdaniem strony Skarżącej wyroby nie podlegają obowiązkowi oceny WTO, co zostało w przebiegu postępowania wykazane, jednak jej dokonanie było możliwe z uwzględnieniem treści art. 7 ust. 5 u.o.p. tj. w oparciu o normy dotyczące systemów zarządzania jakością — czego Organ nie uczynił. Tym samym CNBOP-PIB utrzymując w mocy decyzje z dnia 09.03.2023 r. i odmawiając dopuszczenia do użytkowania dla wymienionych na wstępie wyrobów naruszył także art. 7 ust. 1 i 4 u.o.p. W odpowiedzi na skargę Organ podtrzymał stanowisko zawarte w treści zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 365 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; zwanej dalej p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez Sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd ponadto stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a, lub w innych przepisach. Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach. Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga również to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, jednakże w mocy art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Kontrola zaskarżonych decyzji z uwzględnieniem powyższych sądowych kryteriów oceny zgodności z prawem decyzji administracyjnych, prowadzi w niniejszej sprawie do stwierdzenia, że skarga jest zasadna, choć nie z powodu zarzutów w niej podniesionych. Przedmiotem kontroli sądowej są decyzje wydanie przez Dyrektora CNB-OP PIB w [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do użytkowania określonych w treści decyzji wyrobów z zakresu ochrony przeciwpożarowej. W sprawie mają przede wszystkim zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 736 ze zm.; dalej: "u.o.p.") oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych czynności wykonywanych podczas procesu dopuszczenia, zmiany i kontroli dopuszczenia wyrobów, opłat pobieranych przez jednostkę uprawnioną oraz sposobu ustalania wysokości opłat za te czynności (Dz.U. Nr 143, poz. 1001, dalej: "rozporządzenia RM"), jak również przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096, z p. zm.; obecnie Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z p.zm. ; dalej: K.p.a. ). Na wstępie należy podkreślić, że problem związany z zastosowaniem cyt. przepisów odnośnie właściwości organów orzekających w sprawie świadectw dopuszczenia wyrobów do użytkowania na podstawie ustawy o ochronie przeciwpożarowej, był już przedmiotem rozważania sądów administracyjnych, a tutejszy Sąd w pełni podziela stanowisko, prezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt II GSK 3696/15, jak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, między innymi w wyroku z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt VIII SA/Wa 53/19 (wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl). Z poglądem tym tutejszy Sąd w pełni się zgadza i przyjmuje go za swój. Mianowicie Naczelny Sąd Administracyjny uznał status Centrum Naukowo - Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej im. [...] - Państwowy Instytut Badawczy jako organu administracyjnego w sprawach dotyczących wydania świadectwa dopuszczenia wyrobów do użytkowania. NSA podkreślił, że pod pojęciem administracji publicznej nie należy rozumieć tylko i wyłącznie organów ustrojowych, ale także organy wykonujące powierzone im zadania w zakresie administracji publicznej (organy w zakresie funkcjonalnym). Takim organem w zakresie funkcjonalnym, o którym mowa w art. 1 pkt 2 k.p.a. jest Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej im. [...] – Państwowy Instytut Badawczy w [...]. Centrum zostało utworzone na podstawie zarządzenia Nr 81 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 14 sierpnia 1972 r. w sprawie utworzenia Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Ochrony Przeciwpożarowej w [...] i przekształcony w Centrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej zarządzeniem Nr 9 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 stycznia 1984 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie utworzenia Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Ochrony Przeciwpożarowej w [...]". W odniesieniu do postępowania w zakresie procesu dopuszczania, zmiany i kontroli dopuszczenia wyrobów, NSA stwierdził, że: "nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że Centrum występuje w zakresie realizacji zadań określonych w § 2 ust. 2 rozporządzenia RM – mających charakter publicznoprawny – w roli organu administracji publicznej. Centrum jest państwowym instytutem badawczym, które zostało powołane m.in. do realizowania zadań wynikających z zapewnieniem ochrony przeciwpożarowej, a więc mającym szczególnie ważne znaczenie dla bezpieczeństwa kraju. Centrum posiada wyodrębnioną kompetencyjnie i organizacyjnie część aparatu państwowego (jednostkę organizacyjną) powołaną do wykonywania oznaczonych przez prawo zadań państwowych. Postępowanie toczące się przed organami Centrum zostało szczegółowo uregulowane, wprowadzono pewne rozwiązania proceduralne właściwe dla omawianej kwestii związanej m.in. z weryfikacją wyrobów dopuszczonych do stosowania w ochronie przeciwpożarowej. (...) Nie ulega zatem wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie przed organami Centrum z mocy art. 1 pkt 2 k.p.a., Kodeks postępowania administracyjnego ma zastosowanie. (...) Skoro upoważnienie do wydawania świadectw dopuszczenia wyrobów do użytkowania jest decyzją administracyjną, to zarówno do jej wydania, jak i do wszelkich dalszych działań organu w stosunku do tej decyzji stosuje się przepisy k.p.a". Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy i oceniając zaskarżone decyzje w świetle przywołanych wyżej kryteriów należy zauważyć, że w postępowaniu administracyjnym podstawową kwestią jest właściwość organu, tj. jego zdolność prawna do rozstrzygania w trybie postępowania administracyjnego określonej kategorii spraw. Zgodnie z art. 19 k.p.a. organy administracji zobowiązane są do przestrzegania z urzędu swojej właściwości. Naruszenie tego przepisu polegające na wydaniu decyzji przez organ niewłaściwy, stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Nieważność powoduje przy tym naruszenie każdego rodzaju właściwości przez organ administracji przy wydaniu decyzji, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia. Dokonanie oceny prawnej właściwości organów w niniejszej sprawie wymagało odwołania się do Decyzji Nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 maja 2017r. w sprawie zatwierdzenia statutu Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej im. [...]- Państwowego Instytutu Badawczego (Dz. Urz. MSWiA 2017r. poz.28). Z przepisu § 6 ww. statutu wynika, że organami Instytutu są: 1/ Dyrektor, 2/ Rada Naukowa. Dyrektor kieruje Instytutem i reprezentuje go na zewnątrz. Dyrektor jest upoważniony do dokonywania samodzielnie czynności prawnych w imieniu Instytutu. Dyrektor może ustanawiać i odwoływać pełnomocników do realizacji zadań Instytutu, określając w pełnomocnictwie czas, zakres i sposób realizacji. Zastępcy Dyrektora oraz pełnomocnicy Instytutu działają w granicach ich umocowania. Udzielenie pełnomocnictwa wymaga formy pisemnej (§ 7 ust. 1-5 statutu). Natomiast stosownie do przepisu § 3 ust.1 statutu, organem sprawującym nadzór na Instytutem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych. Z powyższych uregulowań jednoznacznie wynika, że organem właściwym w pierwszej instancji do wydania decyzji w zakresie dopuszczenia wyrobu do użytkowania jest Dyrektor Instytutu, zaś organem odwoławczym w postępowaniu administracyjnym od rozstrzygnięć Dyrektora Instytutu jest MSWiA jako organ sprawujący nad nim nadzór, tj. MSWiA. W szczególności z żadnych uregulowań nie wynika kompetencja Dyrektora CNB-OP PIB w Józefowie do ponownego rozpoznawania środków odwoławczych od wydanych przez ww. organ decyzji, w sposób który jest zastrzeżony dla centralnych i naczelnych organów administracji publicznej stosownie do art. 127§3 kpa. Tymczasem w niniejszej sprawie decyzje z dnia 9 marca 2023 r. o Nr [...], odmawiające wydania dopuszczenia do użytkowania wnioskowanych wyrobów, wydane zostały przez Dyrektora CNBOP-PIB, jako organ pierwszej instancji i to Dyrektor Instytutu CNBOP-PIB rozpoznał odwołania od tych decyzji jako organ drugiej instancji (odwoławczy). W kontekście powołanych wyżej przepisów, tak materialnoprawnych dot. statusu organów CNBOP-PIN oraz przepisów k.p.a., normujących postępowanie w procesie dopuszczania do użytkowania wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub w ochronie zdrowia i życia oraz mienia, brak jest podstaw prawnych do uznania za prawidłową zastosowanej w sprawie właściwości organów orzekających w sprawie. Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja z dnia 25 kwietnia 2023 r. wydana została przez Dyrektora CNBOP-PIB z naruszeniem przepisów o właściwości. Tym samym Dyrektor Instytutu CNBOP - PIB, utrzymując w mocy decyzje wydane w I instancji rażąco naruszył prawo, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Naruszenie to obligowało Sąd do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji z przyczyn przewidzianych w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. W świetle powyższych ustaleń rozważanie pozostałych zarzutów podniesionych w skardze należy uznać za przedwczesne. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Dyrektora CBOP-PIB w [...] z dn. 25 kwietnia 2023 r. – o czym orzekł w pkt. 1 wyroku. Odnośnie do wniosku o zwrot kosztów, Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do kosztów tych zalicza się między innymi koszty sądowe, w tym wpis, a także wynagrodzenie pełnomocnika (w tym przypadku radcy prawnego) reprezentującego stronę skarżącą, o czym stanowi art. 205 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wniosek o zwrot kosztów Sąd rozstrzygnął zatem w oparciu o wskazane przepisy, zasądzając na rzecz Skarżącej kwotę 697 zł, stanowiącą sumę uiszczonego w sprawie wpisu sądowego (200 zł) oraz wynagrodzenia radcy prawnego ( pkt. 2 wyroku).