VIII SA/Wa 468/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w dniu 3 sierpnia 2022 r. sprawy ze sprzeciwu E. W., L.W. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2022 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala sprzeciw.

Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2022 r. Wojewódzki [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB") na podstawie art. 138 § 2 kpa, art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. 2021 r., poz. 2352 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołań R. G., H. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. (dalej: "PINB") Nr [...] z [...].01.2022 r., zatwierdzającej E. i L. W. (dalej: skarżący) projekt budowlany zamienny budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] położonej w miejscowości S. [...] gmina I., udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nakładającej na skarżących obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie w/w budynku gospodarczego - uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że [...].07.2019 r. do PINB wpłynął wniosek H. J. z [...] stycznia 2019 r. o sprawdzenie zabudowy budynku gospodarczego na działce L. W. w K. [...][...] w I.. Organ powiatowy przeprowadził [...].09.2019 r. czynności kontrolne, w trakcie których ustalono, że na działce o nr ew. [...]położonej w miejscowości S. [...], gm. Iłża wybudowano parterowy budynek gospodarczy o wymiarach ok. 6,5m x 18,4m z dachem jednospadowym usytuowany w odległości 1,03m od ogrodzenie. Na budowę obiektu inwestorzy uzyskali pozwolenie na budowę. Według zatwierdzonego projektu budowlanego budynek gospodarczy powinien być usytuowany w odległości 4,0 m od granicy z działką o nr ew. [...] i winien mieć wymiary 18,88m x 9,58m. Ponadto obiekt zaprojektowano jako parterowy z poddaszem użytkowym z dachem dwuspadowym. Budynek jest w trakcie realizacji – częściowo brak jest tynków wewnętrznych i podprzybitki. Spadek dachu budynku skierowany jest na działkę inwestorów. Decyzją z [...].11.2019 r. PINB w R. nałożył na skarżących obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do [...].05.2020 r. projektu budowlanego zamiennego budynku gospodarczego zlokalizowanego na w/w działce. [...].10.2020 r. inwestorzy przedłożyli projekt zamienny budynku, a wobec nieprawidłowości w dokumentacji zamiennej PINB postanowieniem nr [...] z [...].11.2020 r. nałożył na inwestorów obowiązek ich usunięcia, a wobec kolejnych braków i nieścisłości w złożonej dokumentacji postanowieniem z[...].08.2021 r. nałożył obowiązek ich usunięcia w terminie do [...].12.2021r. [...].12.2021 r. inwestorzy złożyli stosowna dokumentację. Decyzją nr [...] z [...].01.2022 r. PINB zatwierdził skarżącym projekt budowlany zamienny budynku gospodarczego zlokalizowany jw., udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nakłożył na skarżących obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie w/w budynku gospodarczego. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożył H. J. i T. G.. W wyniku postępowania odwoławczego [...]WINB decyzją z [...] kwietnia 2022 r., uchylił w/w rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym wskazano, że rozstrzygnięcie wydano na podstawie art. 51 ust 4 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym na dzień wszczęcia postępowania, zgodnie z którym po upływie terminu lub na wniosek inwestora organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowalnego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Organ wskazał, że zastosowanie w/w przepisu możliwe jest w sytuacji wcześniejszego zobowiązania inwestora w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego (do dostarczenia projektu budowlanego zamiennego), co miało miejsce w niniejszej sprawie. W toku realizacji inwestycji zmieniono usytuowanie obiektu, przybliżając go do granicy z działką o nr ew. [...] na odległość 1,0 m. Ponadto obiekt usytuowany jest równolegle do wschodniej granicy działki. Według projektu zagospodarowania działki o nr ew. [...], budynek gospodarczy miał być zlokalizowany w odległości 4,0 m od granicy z w/w nieruchomością o nr ew. [...] i usytuowany równolegle do wschodniej i zachodniej granicy działki. Ponadto zostały zmienione wymiary obiektu z projektowanych 18,88 m x 9,58 m na 18,40 m x 6,50 m. Budynek zaprojektowano jako parterowy z poddaszem użytkowym z dachem dwuspadowym, a wykonano budynek parterowy z dachem jednospadowym. Zdaniem WINB zatwierdzenie projektu budowlanego jest wyrazem aprobaty organu co do przedstawionych rozwiązań projektowych, a dokonanie szczegółowych sprawdzeń projektu przed jego zatwierdzeniem jest istotną czynnością mającą na celu dokonanie weryfikacji przedstawionego projektu z przepisami prawa. W razie niedokładnego zbadania projektu i niewyeliminowania wszelkich wątpliwości co do jego treści i przedstawionych rozwiązań, zgodności z przepisami prawa, nie będzie można postawić później inwestorowi zarzutu prowadzenia robót budowlanych niezgodnie z projektem oraz decyzją zatwierdzającą ten projekt, dlatego też zatwierdzenie projektu musi być poprzedzone jego wnikliwą kontrolą. Organ przytoczył treść art. 35 ust. 1Prawa budowlanego i wskazał, że organ powiatowy uchybił obowiązkom wynikającym z w/w przepisu i nie wykazał w uzasadnieniu decyzji Nr [...], aby dokonał kompleksowej analizy dokumentacji projektowej. Dla przedmiotowej działki nie ma aktualnie obowiązującego planu miejscowego. lnwestor uzyskał decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...].03.1999r. znak: [...], więc w ocenie organu II instancji należy ocenić przedmiotową inwestycję z w/w warunkami zabudowy. Organ wskazał, że z dokumentacji budowlanej zamiennej wynika, iż budynek gospodarczy jest usytuowany (według projektu zagospodarowania działki) w odległości 1,0 m od granicy z działką o nr ew. [...], stanowiącą własność R. G.. Projekt zamienny w części rysunkowej określa zakres robót celem doprowadzenia budynku gospodarczego do stanu zgodnego z warunkami techniczno-budowlanymi. Zaprojektowana została ściana oddzielenia przeciwpożarowego z pustaka gazobetonowego, tak aby obiekt znajdował się w granicy z w/w nieruchomością. Analizując w/w rozwiązanie organ wskazał, ze zgodnie z § 12 ust. 1-4 rozporządzenia Ministra lnfrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie: 1. Jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. ust. 2. Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość. ust. 3. Dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. ust. 4. W zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się: 1) budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m. na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej; 2) nadbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy tej działki budowlanej, o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej ni2 4 m od granicy, nie może być okien i drzwi; 1 budowę budynku gospodarczego lub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości nie mniejszej niż 1,5m ścianą bez okien i drzwi. Organ wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy PINB w R. podda analizie lokalizację przedmiotowego obiektu z w/w § 12 rozporządzenia Ministra lnfrastruktury z 12.04.2002r., do czego jest zobowiązany w świetle art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Wskazał, że wykonanie ściany oddzielenia przeciwpożarowego celem usytuowania budynku w granicy z działką sąsiednią jest niewystarczające, aby usunąć niezgodność z przepisami. Gmina l. nie posiada aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego dla w/w nieruchomości, stąd nie można uznać, aby § 12 ust.2 został spełniony. Dziaka o nr ew. [...] ma ok. 28,5 m szerokości, stąd § 12 ust. 4 pkt 1 nie ma zastosowania. Na działce o nr ew. [...] brak jest budynku, który będzie przylegał do przedmiotowego budynku gospodarczego. Ponadto nie może mieć również zastosowania § 12 ust. 4 pkt 3 w/w rozporządzenia, gdyż obiekt posiada wymiary 18,40m x 6,50 m i wysokość ok.4,9 m. Rozwiązanie przyjęte w dokumentacji zamiennej nie pozwala na zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego. Zdaniem organu II instancji PINB przedwcześnie zatwierdził dokumentację budowlaną zamienną spornego budynku gospodarczego, gdyż obecnie usytuowanie obiektu narusza przepisy § 12 w/w rozporządzenia Ministra lnfrastruktury, zaś projekt nie przewiduje takich robót budowlanych, które wyeliminowałoby w/w naruszenie. Pomimo zaprojektowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego celem zbliżenia obiektu do granicy z działką o nr ew. [...] obiekt w dalszym ciągu będzie naruszać warunki techniczno-budowlane. Zdaniem organu w zaistniałym stanie faktycznym zachodzi konieczność przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego co do okoliczności opisanych powyżej mających istotny wpływ na wynik sprawy i wykraczających poza zakres art. 136 Kpa. Podkreślił, że zastosowanie art. 138 § 2 Kpa uzasadnione jest koniecznością poszanowania zasady dwuinstancyjności postępowania w postaci uprawnienia strony do dwukrotnego rozpatrywania co do istoty jej sprawy indywidualnej. W sprzeciwie na w/w decyzję skarżący E. i L. W. zarzucili naruszenie art. 138 § 2 kpa poprzez bezpodstawne uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania mimo braku przesłanej do zastosowania powołanego przepisu bowiem decyzja organu I instancji nie była obarczona uchybieniami stanowiącymi podstawę do wydania decyzji kasacyjnej, braku zbadania podstaw do uznania wnoszących odwołania za strony postępowania. Wnieśli o uchylenie decyzji i zasadzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na sprzeciw organ wnosił o jego oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli sądowo-administracyjnej w badanej sprawie jest decyzja organu II instancji wydana na podstawie 138 § 2 k.p.a. W związku z tym wyjaśnić należy, że z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), zwana dalej: ustawą nowelizującą, która wprowadziła zmiany między innymi do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 9 pkt 7 ustawy nowelizującej, w dziale III ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), zwanej dalej : p.p.s.a., po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a o tytule "Sprzeciw od decyzji". Stosownie do art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 kpa, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji kasacyjnej organu odwoławczego jest nowym środkiem prawnym, który strony mogą wnosić do sądu administracyjnego począwszy od 1 czerwca 2017 r. Z uzasadnienia do projektu ustawy nowelizującej wynika ,że instytucja sprzeciwu będzie służyła skontrolowaniu, czy decyzja kasatoryjna organu II instancji, która w obowiązującym systemie powinna być wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, została wydana prawidłowo i oparta na jednej z podstaw wymienionych w art. 138 § 2 k.p.a. Kontrola dokonywana przez sąd w ramach tego środka będzie miała charakter formalny (zob. uzasadnienie projektu ustawy z 7 kwietnia 2017 r., druk sejmowy nr 1183, dostępny na stronie http://www.sejm.gov.pl). To założenie ustawodawcy znalazło w pełni odzwierciedlenie w brzmieniu art. 64e p.p.s.a., wedle którego rozpoznając sprzeciw od decyzji sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o których stanowi art. 138 § 2 k.p.a. Z literalnego brzmienia przywołanego art. 64e p.p.s.a. wynika, że stanowi on lex specialis w stosunku do przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. , określającego zakres kontroli sądowo-administracyjnej, gdyż szczególną cechą odróżniającą sprzeciw od skargi w postępowaniu sądowo-administracyjnym jest ograniczony zakres kontroli sądu administracyjnego, przedmiotem której jest decyzja objęta sprzeciwem. Zgodnie bowiem z art. 64e p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw do decyzji sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji kasacyjnej. W przypadku zaś skargi sąd administracyjny I instancji rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, o czym stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a. Zatem podstawowym obowiązkiem sądu administracyjnego rozpoznającego sprzeciw od decyzji kasacyjnej będzie przede wszystkim ustalenie, czy zachodziły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., a więc odstąpienie od zasady ogólnej ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy albo zakończenia jej w inny sposób. Jednocześnie sąd dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego z powołaniem się na art. 138 § 2 k.p.a., nie jest władny odnosić się do meritum sprawy w kierunku jej przesądzenia, skoro na skutek uchylenia decyzji organu I instancji sprawa wraca do merytorycznego rozpatrzenia przed tym organem. W myśl art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zatem wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej jest dopuszczalne w przypadku, gdy zostaną spełnione przesłanki określone w cytowanym przepisie. Po pierwsze, gdy organ stwierdzi, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania i po drugie, gdy uzna, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przy czym użycie w analizowanym przepisie przeciwstawnego spójnika "a" oznacza, że samo stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania, aczkolwiek jest konieczną przesłanką uchylenia zaskarżonej decyzji, nie jest przesłanką wystarczającą, niezbędne jest także dodatkowo wykazanie, że "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie" (por. wyrok NSA z 4 listopada 2014 r., sygn. II OSK 2279/13 - dostępny http://cbois.nsa.gov.pl). Resumując stwierdzić należy, że organ odwoławczy może wydać decyzję kasatoryjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia jedynie wtedy, gdy postępowanie w pierwszej instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem norm prawa procesowego, a więc gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w takim zakresie, że miało to istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Przy czym użyty przez ustawodawcę zwrot "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy", będący podstawą zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., jest równoznaczny z brakiem przeprowadzenia przez organ pierwszej instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, co uniemożliwia rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Rozpatrując sprzeciw w ramach tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji, wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Przede wszystkim wskazać należy, że powyższa decyzja dotyczy zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego budynku gospodarczego, udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie w/w budynku gospodarczego, a zatem wydana została na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (w brzmieniu obowiązującym na dzień wszczęcia postepowania) zgodnie z którym, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Użyte w omawianym przepisie sformułowanie "w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego" powoduje, że organ nie może wyłącznie kontrasygnować przedłożonego mu projektu, ale zobowiązany jest do dokonania jego oceny i dokładnej analizy. Winna ona w szczególności obejmować kompletność projektu budowlanego, zgodność z przepisami, w tym w szczególności o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz techniczno-budowlanymi, sprawdzenie, czy został on sporządzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia, jak również czy zostały doń dołączone wszystkie ewentualnie wymagane opinie i uzgodnienia. Nadto, z uwagi na fakt, że projekt budowlany stanowi dokument sporządzany przez osoby posiadające fachową wiedzę, stanowi swego rodzaju dokument ekspercki, który winien być przy tym spójny, logiczny, zaś przedstawiony w nim tok rozumowania oraz rozwiązania nie powinny budzić wątpliwości. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd doszedł do wniosku, że organ I instancji nie przeanalizował całości przedłożonego projektu zamiennego, w świetle treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego w efekcie czego wydanie zaskarżonej decyzji i zatwierdzenie projektu należy ocenić jako co najmniej przedwczesne. Lektura treści uzasadnienia decyzji PINB z [...].01.2022 r. prowadzi do wniosku, że organ wprawdzie powołuje cyt. przepis art. 35 ust. 1 nie wskazuje jednak dlaczego uznał, że projekt zamienny spełnia wymogi z tego przepisu. I tak PINB nie odnosi się do zgodności projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (nota bene organ nie ustala czy istnieje dla tej działki aktualnie obowiązujący plan, czyni to organ odwoławczy). Nie ocenia też inwestycji z warunkami zabudowy (decyzja z [...].03.1999 r. znak: [...]) do czego był zobowiązany w świetle treści art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Zauważyć też należy, że PINB nie poddał analizie lokalizacji przedmiotowego obiektu zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra lnfrastruktury z dnia [...].04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, do czego z kolei był zobowiązany w świetle treści art. 35 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego zwłaszcza, ze uległa zmianie lokalizacja budynku gospodarczego. Zasadne zatem są wnioski organu II instancji, iż PINB przedwcześnie zatwierdził dokumentację budowlaną zamienną w/w budynku gospodarczego, gdyż w zaistniałym stanie faktycznym zachodzi konieczność przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego co do okoliczności opisanych powyżej mających istotny wpływ na wynik sprawy i wykraczających poza zakres art. 136 Kpa. Zastosowanie art. 138 § 2 Kpa uzasadnione jest koniecznością poszanowania zasady dwuinstancyjności postępowania w postaci uprawnienia strony do dwukrotnego rozpatrywania co do istoty jej sprawy indywidualnej. Zaznaczyć przy tym trzeba, że wobec faktu, że podstawą uchylenia decyzji organu I instancji było naruszenie przepisów postępowania i w związku z tym zaskarżona decyzja nie ma charakteru materialnego, to brak jest podstaw do dokonania przez Sąd oceny merytorycznej, co do okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy, podnoszonych przez skarżących. Sąd rozpoznając sprzeciw ogranicza się do badania, czy zaistniały w sprawie okoliczności, uzasadniające wydanie decyzji kasatoryjnej i tym samym nie jest uprawniony do badania innych ewentualnych naruszeń prawa, jakie mogły mieć miejsce w sprawie. Zdaniem Sądu w analizowanej sprawie zachodziły przeszkody do ewentualnego wydania przez organ odwoławczy decyzji reformatoryjnej, bowiem w tym stanie sprawy doszłoby do naruszenia określonej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego Natomiast zarówno argumentacja sprzeciwu, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniły wad tego rodzaju, które mogłyby prowadzić do uchylenia kwestionowanej decyzji. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Warszawie do oddalenia sprzeciwu jako bezzasadnego na podstawie art. 151a § 2 p.p.s.a.