VIII SA/Wa 458/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 28 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi J. K. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2020 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem zakazu przemieszczania się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej poza miejscem zamieszkania postanawia : umorzyć postępowanie sądowe.

Pismem z [...] kwietnia 2021 r. (data nadania w placówce pocztowej) J. K. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (dalej: organ, [...]PWIS) z [...] czerwca 2020 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem zakazu przemieszczania się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej poza miejscem zamieszkania. Wraz ze skargą, strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W odpowiedzi na skargę organ poinformował Sąd, że strona złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] czerwca 2020 r. znak: [...], który został przekazany Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu. Z kolei pismem z [...] lipca 2021 r. organ poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że decyzją z [...] lipca 2021 r. znak [...] Główny Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: k.p.a.), stwierdził nieważność decyzji [...]PWIS z [...] czerwca 2020 r. znak: [...] oraz poprzedzającej jej decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z [...] kwietnia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem zakazu przemieszczania się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej poza miejscem zamieszkania. Decyzja ta jest ostateczna. Do rzeczonego pisma została doręczona kopia decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z [...] lipca 2021 r., która została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 27 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.)., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego akt lub czynność zostały zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk., M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 495). W przedmiotowej sprawie, decyzją ostateczną z [...] lipca 2021 r. znak [...] Główny Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 k.p.a., stwierdził nieważność decyzji [...]PWIS z [...] czerwca 2020 r. znak: [...] oraz poprzedzającej jej decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z [...][...] kwietnia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem zakazu przemieszczania się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej poza miejscem zamieszkania. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję [...]PWIS z [...] czerwca 2020 r. znak: [...], a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi, stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.