VIII SA/Wa 456/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu skargi T. W., T. W. wspólników spółki cywilnej [...] s.c. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 kwietnia 2025 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 15 maja 2025 r. T. W. oraz T. W. wspólnicy spółki cywilnej [...] s.c. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 10 kwietnia 2025 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym. Zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżących 14 kwietnia 2025 r., co wynika z potwierdzenia otrzymania stanowiącego dowód otrzymania w rozumieniu art. 40 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1045). W dniu 15 maja 2025 r. skarga na wskazaną wyżej decyzję została nadana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu i na jego adres. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżących 14 kwietnia 2025 r. (k. 48 akt administracyjnych), zatem termin do wniesienia skargi upływał 14 maja 2025 r. – środa. Skarga została nadana na adres właściwego organu w placówce pocztowej operatora wyznaczonego 15 maja 2025 r. (pieczęć na kopercie zawierającej skargę k. 4 akt sądowych), a zatem z jednodniowym opóźnieniem i nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Z tej przyczyny Sąd zobowiązany był odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do dokonania tej czynności, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.