VIII SA/Wa 437/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2020 r. znak [...] w przedmiocie uznania ponaglenia na niezałatwienie sprawy wyrejestrowania pojazdu w terminie za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z [...] czerwca 2020 r. M. S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. (dalej: "organ", "Kolegium", "SKO") z [...] maja 2020 r. znak [...] w przedmiocie uznania ponaglenia na niezałatwienie sprawy wyrejestrowania pojazdu w terminie za nieuzasadnione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wyjaśnił, że skarżący w ponagleniu z [...] kwietnia 2020 r. wskazał, że [...] kwietnia 2020 r. Wydział Komunikacji Urzędu Miejskiego w R. potwierdził odebranie przesyłki zawierającej dowód rejestracyjny samochodu [...] nr rej. [...] wraz z tablicami z prośbą o wyrejestrowanie z powodu rozbicia pojazdu, a w dniu [...] kwietnia 2020 r. została nadana tylko decyzja o zarejestrowaniu, brakowało czegokolwiek o wyrejestrowaniu. Skarżący wniósł o ponaglenie Wydziału Komunikacji czy Prezydenta [...] do wydania mu zaświadczenia o wyrejestrowaniu samochodu [...] nr rej. [...]. Postanowieniem z [...] maja 2020 r. znak [...] Kolegium uznało, że ponaglenie jest nieuzasadnione. Na ww. postanowienie nie przysługuje zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196, dalej: "k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm., dalej: "O.p."), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. Należy wskazać, że na postanowienie organu wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Postanowienie to ma bowiem charakter wpadkowy, nie kończy postępowania w sprawie, nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, a postępowanie prowadzone wskutek wniesienia ponaglenia, nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, na które przysługuje skarga do sądu (por. wyrok NSA z 10 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2098/17, Lex nr 2375285). Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.