VIII SA/Wa 435/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi E. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr UNW NR [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 18 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. G. (dalej: "skarżąca") na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr UNW NR [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Powyższe rozstrzygnięcie Sądu wraz z uzasadnieniem zostało prawidłowo doręczone skarżącej 19 listopada 2018 r. wraz z pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej oraz konieczności sporządzenia jej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami albo rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej. Jednocześnie Sąd pouczył, iż skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony będzie odrzucona bez merytorycznego rozpoznania (pkt 3 pisma z 6 listopada 2018 r. – k. 51 akt sądowych). Pismem z 18 grudnia 2018 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu z 18 października 2018 r., którą sporządziła osobiście. Jednocześnie wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z 25 stycznia 2019 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt 1) oraz przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (pkt 2). Pismem z dnia 18 lutego 2019 r. Okręgowa Rada Adwokacka w R. poinformował Sąd o wyznaczeniu adw. K. D. pełnomocnikiem skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem §2-3. Powyższego wymogu nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2 art. 175 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (§ 3 pkt 1 art. 175 p.p.s.a.), rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (§ 3 pkt 2 art. 175 p.p.s.a.). Doręczając skarżącej 19 listopada 2018 r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, Sąd pouczył adresata o prawie i terminie do złożenia skargi kasacyjnej, a także o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez uprawniony podmiot. Skarżąca sporządziła skargę kasacyjną osobiście i nie wykazała, że posiada legitymację, o której mowa wyżej do jej wniesienia. Skoro pomimo stosownego pouczenia skarga kasacyjna została sporządzona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał ją za niedopuszczalną. Dlatego też, mając na względzie art. 175 § 1 w związku z art. 178 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.