VIII SA/Wa 338/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi [...] s.c. reprezentowana przez P. M. na postanowienie Dyrektora M.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: odrzucić skargę

Pismem z 30 marca 2022 r. [...] s.c. reprezentowana przez P.M. (dalej: "skarżąca") skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora M. oddziału ARiMR w Warszawie z dnia 21 lutego 2022 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych. Jednocześnie przedmiotem skargi uczyniła postanowienie organu z dnia 16 lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; Strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego, wydane na podstawie art. 98 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, ze zm.; dalej: k.p.a.). Postanowienie to zostało wydane w toku postępowania administracyjnego wszczętego przez Dyrektora M. Oddziału ARiMR w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów i czynności, od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a., zaskarżony akt nie jest postanowieniem, na które przysługuje zażalenie, albowiem nie jest ono ani postanowieniem w sprawie zawieszenia postępowania, ani też postanowieniem w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania (zob. wyrok NSA z 27 lipca 2020 r. sygn. akt II GSK 3420/17, LEX nr 3037313). Nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, albowiem po jego wydaniu postępowanie administracyjne toczy się nadal. Zaskarżone postanowienie nie rozstrzyga również sprawy co do istoty, albowiem sprawa administracyjna, w toku której zostało ono wydane dotyczy ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności – a zawieszenie lub odmowa zawieszenia postępowania prowadzonego w tej sprawie nie należy do jej istoty, jest kwestią wpadkową. Także w innych przepisach prawa powszechnie obowiązującego nie sposób znaleźć adekwatnej podstawy prawnej uzasadniającej dopuszczalność takiej skargi. Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego i z tych przyczyn skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na marginesie należy również przypomnieć, że zgodnie z art. 142 k.p.a. postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od tej właśnie decyzji, co strona skarżąca uczyniła (patrz VIII SA/Wa 337/22). Oznacza to, że ani zaskarżone postanowienie ani niniejsze orzeczenie nie pozbawia strony skarżącej prawa do sądu i kontroli zaskarżonego orzeczenia.