VIII SA/Wa 325/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2014 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej O. [...] w G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] października 2013 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej O. [...] w G. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "MWINB", "organ odwoławczy") postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 267; dalej: "K.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2013, poz. 1409; dalej: "Prawo budowlane") po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...][...] (dalej także: "skarżąca", "Wspólnota") na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. (dalej: "PINB", "organ I instancji") Nr [...] z dnia [...] października 2013 r., odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie niezgodności obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego przy ul. O. [...] w G. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienia powyższe zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] grudnia 2012 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...][...] złożyła w PINB wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie niezgodności obiektu – budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego w G. przy ul. O. [...]. Organ I instancji podniósł, iż w toku postępowania w sprawie ww. budynku ustalono, że budynek mieszkalny wielorodzinny, murowany, czterokondygnacyjny, z dachem dwuspadowym, z podpiwniczeniem, w którym zlokalizowana jest część miejsc garażowych został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., zmienionego decyzją nr [...] z dnia [...] września 2007 r. i decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. wydanymi przez Starostę G. Budynek został oddany do użytkowania prawomocną decyzją o pozwoleniu na użytkowanie nr [...] z dnia [...] października 2008 r. wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. Organ I instancji podniósł, iż podczas oględzin na gruncie w dniu [...] czerwca 2011r. stwierdzono niezgodność z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75 poz. 690 z 2002 r. z późn. zmianami) (dalej: "Rozporządzenie") dotyczącą daszku ochronnego przy wejściu do budynku (§ 292), wysokości drogi ewakuacyjnej (§ 242 pkt. 3), oznaczenia krawędzi stopni schodów na klatce schodowej w sposób odróżniający się kolorem od posadzki (§ 71 ust. 4), wydzielenie w części podziemnej budynku pomieszczeń piwnicznych, zmniejszając ilość miejsc postojowych, co jest niezgodne z projektem budowlanym oraz decyzją o warunkach zabudowy. Organ I instancji podniósł, iż w decyzji nr [...] z dnia [...] września 2011 r. udzielił Wspólnocie odpowiedzi na pytania. Decyzją tą na podstawie art. 66 ust. 1 pkt.3 Prawa budowlanego zobowiązał zarządcę do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją MWINB nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. organ I instancji umorzył prowadzone postępowanie pouczając jednocześnie, że zostanie wszczęte postępowanie w stosunku do niezgodności obiektu z przepisami prawa. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Dnia [...] lutego 2012 r. organ nadzoru budowlanego wszczął postępowanie w sprawie robót wykonanych w garażu budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego w G. przy ul. O. [...] i decyzją nr [...] nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej [...][...] rozbiórkę ścian działowych oraz boksów stalowych, tworzących pomieszczenia piwniczne w piwnicy omawianego budynku. Wskutek odwołania Wspólnoty decyzja ta została uchylona, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji uchylającej nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. organ odwoławczy wskazał, że nakaz rozbiórki wynikający z art. 51 ust.1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane winien być orzekany jedynie wówczas, gdy wykluczona jest możliwość doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W celu zaś rozstrzygnięcia czy wykonane po oddaniu budynku do użytkowania roboty w piwnicy budynku spełniają wymagania przepisów szczególnych, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nałożył na inwestora robót tj. [...] Sp. z o.o. obowiązek przedłożenia oceny stanu technicznego robót wykonanych w piwnicach budynku i ich zgodności z przepisami. Zobowiązany przedłożył powyższą ocenę, z której wynika, że "wykonane w piwnicach roboty nie stwarzają zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia i mogą być użytkowane zgodnie z przeznaczeniem". Z tego względu decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. organ I instancji nakazał zaniechanie dalszych robót w garażu budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Powyższe zakończyło prowadzone postępowanie w sprawie zgodności wykonanych robót z przepisami. Podnoszona przez wspólnotę sprawa dojazdu do miejsc postojowych w garażu podziemnym została wyjaśniona przedstawicielom wspólnoty decyzją administracyjną i podczas rozmów. Podobnie w ocenie PINB należy się odnieść do kwestii braku zadaszenia nad wejściem do budynku oraz ponadnormatywnego obniżenia drogi ewakuacyjnej. Wskazując na powyższe organ I instancji odniósł się do wskazanych wyżej nieprawidłowości, podnosząc jednocześnie, iż istniały one już w chwili oddania budynku do użytkowania, są one niezgodne z prawem, niemniej jednak nie naruszają w sposób istotny warunków wynikających z ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do sprawy niewystarczającej (na dzień ostatniej kontroli tj. [...] września 2013 r.) ilości miejsc postojowych PINB zauważył, że zarówno w chwili uzyskania pozwolenia na budowę, jak również pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku wymagana ilość miejsc postojowych była zapewniona. Dodał, iż własność miejsc oraz brak możliwości z ich korzystania (jeżeli zachodzi) nie może być przedmiotem sprawy rozpatrywanej przed organem nadzoru budowlanego, a przed sądami cywilnymi, jako sprawa z zakresu Kodeksu cywilnego. W tych okolicznościach organ I instancji , przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia art. 61a §1 K.p.a. postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie niezgodności obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego w G. przy ul. O. [...] z przepisami prawa. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...][...] w G. Wspólnota wniosła o uchylenie postanowienia organu I instancji Nr [...]. W uzasadnieniu zażalenia Wspólnota podniosła, iż zadaszenie przed wejściem do budynku nie chroni osób oczekujących na wejście przed spadającymi przedmiotami, a także obniżenie wysokości drogi ewakuacyjnej do 2,04 m uniemożliwia bezpieczną ewakuację z budynku. Podniosła, iż organ I instancji z jednej strony stwierdza, że zaistniałe odstępstwa od prawa budowlanego są niedopuszczalne i powinny zostać naprawione, a jednocześnie owocem pracy PINB jest wydanie jednej prawomocnej decyzji umarzającej postępowanie i zaskarżonego zażaleniem postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Skarżąca wskazała ponadto, iż obowiązkiem inwestora jest przedstawienie do odbioru budynku zgodnego z prawem, a także zorganizowanie procesu budowlanego i wybór projektanta. Jego też obciąża odpowiedzialność z prawidłowości wywiązania się ze swoich obowiązków. MWINB postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] wskazanym na wstępie i zaskarżonym w niniejszej sprawie po rozpoznaniu zażalenia Wspólnoty utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu rozstrzygnięcia przytoczył przebieg postępowania w sprawie uznając jednocześnie, iż odmowa wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku Wspólnoty była zasadna. Przywołał treść art. 61 a § 1 K.p.a. wskazując na przesłanki o charakterze podmiotowym, przedmiotowym oraz "inne uzasadnione przyczyny", dające podstawę do odmowy wszczęcia postępowania, przez które należy rozumieć między innymi sytuację, gdy w sprawie zapadło już rozstrzygnięcie. Wskazując na oddanie budynku do użytkowania prawomocną decyzją o pozwoleniu na użytkowanie nr [...] z dnia [...] października 2008 r., co do której odmówiono stwierdzenia nieważności oraz prowadzenie postępowania dotyczącego robót budowlanych wykonanych już po oddaniu obiektu do użytkowania, w ramach którego wydano decyzję PINB w G. Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., decyzję MWINB Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. oraz decyzję PINB w G. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż wniosek z dnia [...] grudnia 2012 r. dotyczy sprawy, która została już ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięta. Z tych względów odmowę wszczęcia postępowania w ocenie tego organu należało uznać za prawidłową. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...][...] w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie MWINB Nr [...] z dnia z dnia [...] stycznia 2014 r. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o kosztach postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca przywołała treść art. 61 a § 1 K.p.a. i podniosła, iż wbrew twierdzeniom MWINB decyzje PINB w G. z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...], MWINB z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] oraz PINB z dnia [...] sierpnia 2012 r. Nr [...] nie zakończyły się ostateczną decyzją, a jedynie umorzeniem postępowania. Postępowania te nie dotyczyły stanu technicznego budynku, czy też niezgodności budynku z przepisami prawa, ale prac prowadzonych w garażu podziemnym przez jego właściciela. Od [...] czerwca 2011 r. PINB prowadził postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego w G. przy ul. O. [...], w którym postępowanie decyzją PINB Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. także zostało umorzone. Tym samym, także tym postępowaniu nie zapadło rozstrzygnięcie. W ocenie skarżącej, wobec udziału w odbiorze budynku przed udzieleniem pozwolenia na użytkowanie obecnego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. zachodzą wątpliwości co do obiektywizmu tej osoby przy wydawaniu decyzji. Stanowi to naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. oraz art. 7 i 8 K.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego postanowienia. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest zasadna. Należy podkreślić, iż rozstrzygając w postępowaniu administracyjnym organ administracji publicznej zobligowany jest mieć na uwadze słuszny interes obywateli oraz uwzględniać interes społeczny, w szczególności zaś powinien zmierzać do realizacji prawdy obiektywnej. Dlatego też trafność rozstrzygnięcia w każdym wypadku wymaga szczegółowego zbadania i rozważenia wszelkich argumentów, które stanowiłyby podstawę do przyjęcia określonego stanowiska. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane [...] stycznia 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji z [...] października 2013 r. odmawiające wszczęcia na wniosek skarżącej postępowania w sprawie niezgodności obiektu budowlanego – budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego przy ul. O. [...] w G. z przepisami prawa. W ocenie Sądu organy obu instancji wydając kontrolowane rozstrzygnięcia naruszyły zasady postępowania administracyjnego. Jak trafnie wskazują organy obu instancji art. 61a § 1 K.p.a. stanowi podstawę prawną do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego także w sytuacji, gdy kierowane do organu administracji publicznej żądanie wszczęcia postępowania dotyczy sprawy już wcześniej rozstrzygniętej, to jest, gdy zachodzi tożsamość sprawy. O tożsamości sprawy można mówić wyłącznie wówczas, gdy w sprawie występują te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy. Wskazywane przez organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu decyzje wydawane przez organy nadzoru budowlanego nie stanowią o rozstrzygnięciu sprawy, której wszczęcia wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r. domaga się skarżąca. Przedmiotem decyzji MWINB Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. była odmowa stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. udzielającej [...] Sp. z o.o. w G. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działkach o nr ew. gruntu [...], [...], [...], położonej w G. przy ul. O. [...] – na wniosek skarżącej. Decyzja PINB Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. przyjmując za podstawę prawną art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 Prawa budowlanego, nakładała na Wspólnotę Mieszkaniową [...][...] w G. obowiązek doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego, to jest rozbiórkę ścian działowych oraz boksów stalowych tworzących pomieszczenia piwniczne w piwnicy budynku przy klatce schodowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego w G. przy ul. O. [...], zaś decyzja MWINB Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. uchyliła powyższą decyzję i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. PINB nakazał zaniechanie dalszych robót budowlanych wykonanych przez [...] Sp. z o.o. w garażu budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego w G. przy ul. O. [...]. Z uzasadnienia tej decyzji oraz decyzji MWINB Nr [...] wynika, iż po oddaniu budynku do użytkowania w części podziemnej budynku w miejscu garażu wydzielono pomieszczenia piwniczne zmniejszając ilość miejsc postojowych, bez pozwolenia na wykonywanie prac. Decyzją PINB Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. na podstawie art. 104 i 105 K.p.a. zostało umorzone postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego w G. przy ul. O. [...]. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż należy umorzyć postępowanie w sprawie stanu technicznego omawianego budynku (prowadzone na podstawie art. 66 Prawa budowlanego) i wszcząć postępowanie w sprawie niezgodności obiektu z przepisami prawa. W ten sposób zostało zakończone postępowanie, w którym wydano na podstawie art. 66 Prawa budowlanego decyzję PINB Nr [...] z dnia [...] września 2011 r., uchyloną następnie decyzją MWINB Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Wniosek skarżącej z dnia [...] grudnia 2012 r., uzupełniony pismem z dnia [...] marca 2013 r. zawiera żądanie wszczęcia postępowania w sprawie niezgodności budynku z przepisami prawa, ze wskazaniem, iż zakresem postępowania powinien być objęty daszek ochronny o wysięgu 20 cm i wysokość drogi ewakuacyjnej. Z powyższych pism wynika, iż żądanie to jest wynikiem wskazań MWINB zawartych w uzasadnieniu decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. i uzasadnienia decyzji PINB Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Mimo toczących się uprzednio postępowań prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego, w ocenie Sądu brak jest podstaw do stwierdzenia, iż sprawa, której wszczęcia domaga się skarżąca wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r. została uprzednio rozstrzygnięta. Jedynie w postępowaniu z wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji PINB Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. o pozwoleniu na użytkowanie budynku organy dokonywały oceny zgodności z prawem wielkości daszka i wysokości drogi ewakuacyjnej. Ocena ta była dokonywana w aspekcie wystąpienia przy wydawaniu decyzji Nr [...] rażącego naruszenia prawa i nie stanowi o tożsamości sprawy uzasadniającej odmowę wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie. Organ I instancji winien na wniosek, o którym mowa wszcząć postępowanie, ustalić precyzyjnie zakres żądania, a następnie dokonać oceny w jakiej dacie zostały wykonane kwestionowane roboty budowlane i zależnie od dokonanych ustaleń w stosowny sposób zakończyć postępowanie. Ustalenie daty wykonania prac objętych żądaniem jest istotne, albowiem o ile żądaniem byłyby objęte roboty wykonywane przed wydaniem decyzji PINB Nr [...] z dnia [...] października 2008 r., udzielającej [...] Sp. z o.o. w G. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działkach o nr ew. gruntu [...],[...],[...], położonego w G. przy ul. O. [...], która jak wynika z akt administracyjnych nie została wyeliminowana z obrotu prawnego i kwestionowany jest stan istniejący w dacie udzielenia pozwolenia na użytkowanie, nie jest możliwe prowadzenie postępowania naprawczego na podstawie art. 50 - 51 Prawa Budowlanego. Jak wynika, bowiem z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2013 r. II OSK 2370/11: "Skuteczne zawiadomienie o zakończeniu budowy bądź wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ma takie znaczenie, że wzniesione obiekty budowlane nie mogą podlegać ponownemu sprawdzaniu (pod kątem legalności wybudowania) przez organu nadzoru budowlanego. W takiej sytuacji, kiedy prace budowlane zostały zrealizowane, a następnie skutecznie zawiadomiono o zakończeniu budowy, to nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania naprawczego, o jakim mowa w art. 50-51 p.b. Brak sprzeciwu organu, bądź decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego."; (LEX nr 1337347). W takim przypadku postępowanie podlegałoby umorzeniu z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Jednocześnie z powyższego wynika, iż odmowa wszczęcia postępowania w poddanych ocenie postanowieniach: MWINB z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] i PINB z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] nastąpiła z naruszeniem art. 61 a § 1 K.p.a., co stanowi o konieczności wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy zobowiązane będą uwzględnić wskazaną wyżej ocenę prawną i po dokonaniu wskazanych wyżej czynności i ustaleń przeprowadzić postępowanie zgodnie z tą oceną i przepisami K.p.a. Za niezasadny w ocenie Sądu należy uznać zarzut naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. Zgodnie z jego brzmieniem pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Wskazywany przez skarżącą udział obecnego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w obowiązkowej kontroli w dniu [...] października 2008 r., dokonywanej przed udzieleniem pozwolenia na użytkowanie nie wyczerpuje przesłanek obligatoryjnego wyłączenia w niniejszym postępowaniu wskazanych w art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. Mając powyższe na uwadze działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Orzeczenie z punktu 2 znajduje oparcie w art. 152 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i 209 p.p.s.a. Zasądzona w punkcie 3 kwota [...] zł stanowi uiszczony przez skarżącą wpis sądowy.