VIII SA/Wa 311/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 23 lipca 2020 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] listopada 2019 r. numer [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.

Postanowieniem z [...] listopada 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS", "Dyrektor IAS" lub "organ odwoławczy"), w wyniku rozpatrzenia zażalenia Firmy Handlowej [...] Sp. z o.o. w [...] (dalej: "skarżąca", "zobowiązana", "Spółka"), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej: "Naczelnik [...]US", "N[...]US", "organ I instancji" lub "organ egzekucyjny") z [...] kwietnia 2019 r. Przedmiotem tych postanowień było uznanie za nieuzasadnione zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia Dyrektor IAS wskazał art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096; dalej: "k.p.a.") oraz art. 18, art. 33 § 1 pkt 7, art. 34 § 4 i § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm., dalej: "u.p.e.a."). Przedmiotowe rozstrzygnięcia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Naczelnik [...]US wszczął postępowanie egzekucyjne wobec skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego z [...] czerwca 2018r. (nr [...]), wystawionego przez Burmistrza Miasta D. (dalej także: "Burmistrz", "wierzyciel"), obejmującego należności z tytułu podatku od nieruchomości za wszystkie miesiące 2016r., w łącznej kwocie należności głównej [...] zł wraz z należnymi od tej kwoty odsetkami. W celu wyegzekwowania należności objętej ww. tytułem wykonawczym, organ egzekucyjny zawiadomieniem z [...] lipca 2018r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego zobowiązanej w Banku [...] S.A. Niniejsze zawiadomienie doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności [...] lipca 2018r., natomiast zobowiązanej Spółce wraz z odpisem tytułu wykonawczego w dniu [...] lipca 2018r. Pismem z [...] lipca 2018r., skarżąca wniosła na podstawie art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a. zarzuty do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie przedmiotowego w sprawie tytułu wykonawczego podnosząc brak doręczenia upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. Wniosła jednocześnie o umorzenie postępowania egzekucyjnego i zwrot wyegzekwowanego świadczenia. W uzasadnieniu wskazała, że egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Brak doręczenia zobowiązanemu upomnienia stanowi wymienioną w art. 59 § 1 u.p.e.a. przesłankę umorzenia tego postępowania, co oznacza, że jeżeli organ egzekucyjny stwierdzi wystąpienie takiej przesłanki, jest wówczas zobowiązany umorzyć postępowanie egzekucyjne. Skoro ustawodawca wprost wyartykułował w art. 15 § 1 u.p.e.a., że to wierzyciel ma przesłać upomnienie do zobowiązanego, to oznacza, że tylko podmiot o statusie wierzyciela jest uprawniony skierować do zobowiązanego upomnienie. Dodała, że wprawdzie [...] kwietnia 2017r. wystawiono względem Spółki upomnienie w sprawie zawierające wezwanie do uregulowania należności w tytułu podatku od nieruchomości za 2016r., niemniej jednak jego wystawcą był Urząd Miasta D., podczas gdy wyłączną prerogatywę do wystawienia upomnienia posiadał Burmistrz Miasta D. Tym samym, zdaniem Spółki egzekucja nie może być skutecznie zainicjowana, co oznacza, że jest przedwczesna i powinna podlegać umorzeniu na podstawie art. 59 § 1 u.p.e.a. Pismem z [...] sierpnia 2018r. organ egzekucyjny, na podstawie art. 34 § 1 u.p.e.a. wystąpił do Burmistrza o zajęcie stanowiska w sprawie wniesionych zarzutów, które postanowieniem z [...] września 2018r. organ ten uznał za nieuzasadnione. W uzasadnieniu wierzyciel, powołując się na treść art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018r., poz. 994 ze zm.; dalej: "u.s.g.") uznał, że posłużenie się pieczęcią "Urząd Miasta D." było prawidłowe. Zauważył, że w niniejszej sprawie decydującą kwestią jest to, czy upomnienie zostało podpisane przez właściwy podmiot. Wyjaśnił w tym względzie, że zarządzeniem Burmistrza Miasta D. z [...] września 2015r. (nr [...]) w sprawie upoważnień do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej w imieniu Burmistrza Miasta D. przez pracowników Urzędu Miasta D., A. Z. (Skarbnik Miasta D.), została upoważniona przez Burmistrza do podpisywania m.in. upomnień. Mając na uwadze powyższe wierzyciel stwierdził, że przedmiotowe w sprawie upomnienie z [...] kwietnia 2017r. zostało wystawione przez właściwy organ zgodnie z art. 15 u.p.e.a. oraz egzekucja została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przedmiotowe upomnienie doręczono Spółce [...] maja 2017r., a postępowanie egzekucyjne wszczęto [...] czerwca 2018r., tj. po upływie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego upomnienia. Postanowieniem z [...] grudnia 2018r. organ egzekucyjny na podstawie art. 33 § 1 pkt 7 w zw. z art. 34 § 1, § 4 i § 5 u.p.e.a. uznał zgłoszony zarzut za nieuzasadniony. DIAS, postanowieniem z [...] lutego 2019r. uchylił ww. rozstrzygnięcie dostrzegając, że zostało ono wydane przedwcześnie, tj. przed uzyskaniem ostatecznego stanowiska wierzyciela w niniejszej sprawie, co w konsekwencji stanowiło o naruszeniu treści art. 34 § 4 u.p.e.a. Postanowieniem z dnia [...] marca 2019r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Burmistrza z [...] września 2018r. utrzymało je mocy. Natomiast postanowieniem z [...] kwietnia 2019r. Naczelnik [...]US na podstawie art. 34 § 1, § 4 i § 5 oraz art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a. uznał zgłoszony zarzut za nieuzasadniony. Organ egzekucyjny wyjaśnił jednocześnie, że w zakresie zarzutu braku doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w pkt 7 art. 33 § 1 u.p.e.a., stosownie do treści art. 34 § 1 u.p.e.a., był związany stanowiskiem wierzyciela wyrażonym w ostatecznym postanowieniu Burmistrza z [...] września 2018r., który uznał podniesiony zarzut za nieuzasadniony. Dodał, że stanowisko wierzyciela w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7 u.p.e.a. jest dla organu egzekucyjnego wiążące. Stąd zarzut niedoręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. należało uznać za nieuzasadniony. W zażaleniu na to postanowienie Spółka postawiła zarzuty naruszenia art. 15 u.p.e.a. poprzez wadliwe przyjęcie, że pismo z [...] kwietnia 2017r. stanowiło skuteczne doręczenie upomnienia. Przedmiotowe upomnienie zostało wystawione przez Urząd Miasta D., podczas gdy niniejsza kompetencja należy wyłącznie do Burmistrza Miasta D. Tym samym egzekucja nie mogła zostać skutecznie zainicjowana wobec skarżącej. Ponadto Spółka podniosła, że zgodnie z art. 33 ust. 1 u.s.g. wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy, a przyjmuje się jednak, że urząd gminy nie wykonuje jakichkolwiek kompetencji wójta wynikających z ustawy o samorządzie gminnym, a jedynie od strony technicznej i administracyjnej zapewnia prawidłowe wykonywanie powierzonych wójtowi kompetencji. Dodatkowo postawiła zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie, jakim środkom dowodowym przyznano walor wiarygodności, a którym dowodom odmówiono mocy dowodowej i dlaczego. Nadto zarzucono naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez niewskazanie, czy pismo Burmistrza z [...] grudnia 2018r. zostało uznane za dowód wiarygodny. Nadto nie oceniono przy ponownym badaniu sprawy, czy stanowisko wierzyciela jest ostateczne, czego wyraz dano by w pisemnym uzasadnieniu postanowienia. W świetle powyższego skarżąca wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego lub o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W., wskazanym na wstępie i zaskarżonym w niniejszej sprawie, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia przedstawił na wstępie dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, jak również zakreślając ramy prawne rozpoznawanej sprawy powołał treść przepisów art. 26 § 1, art. 29 § 1 oraz przepisów określających tryb postępowania w sprawie zarzutów, tj. art. 33 – 35 u.p.e.a. Następnie przypomniał, że przedmiotem wniesionych przez skarżącą na podstawie art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a. zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, zawartych w piśmie Spółki z [...] lipca 2018r. była okoliczność braku doręczenia upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. Spółka uznała bowiem, że wystawione wobec niej upomnienie z [...] kwietnia 2017r., wzywające do uregulowania należności w tytułu podatku od nieruchomości za 2016r. zostało wystawione przez Urząd Miasta D., w sytuacji gdy w jej ocenie wyłączną prerogatywę w tym względzie posiadał Burmistrz Miasta D. Tym samym egzekucja w sprawie niniejszej nie została skutecznie wszczęta, co oznacza, że jest przedwczesna i powinna podlegać umorzeniu na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Odnosząc się do tych zarzutów DIAS wskazał na treść stanowiska wierzyciela wyrażonego w ostatecznym postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] marca 2019 r., utrzymującym w mocy postanowienie Burmistrza Miasta D. z dnia [...] września 2018 r. W postanowieniu tym wierzyciel w oparciu o art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994 ze zm.) uznał, że posłużenie się pieczęcią - Urząd Miasta D. było prawidłowe. Decydujące znaczenie w sprawie miała okoliczność czy upomnienie zostało podpisane przez właściwy podmiot. Wskazał, iż zarządzeniem Burmistrza Miasta D. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w sprawie upoważnień do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej w imieniu Burmistrza Miasta D. przez pracowników Urzędu Miasta D. – A. Z. – Skarbnik Miasta D. została upoważniona do podpisywania m.in. upomnień. Upomnienie zostało Spółce doręczone w dniu [...] maja 2017 r., a postępowanie egzekucyjne wszczęto w dniu [...] czerwca 2018 r., to jest po upływie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego upomnienia. Nie dopatrując się żadnych nieprawidłowości również i w tym względzie wierzyciel uznał ostatecznie, że upomnienie z [...] kwietnia 2017r. zostało wystawione przez właściwy organ zgodnie z art. 15 u.p.e.a. oraz egzekucja została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Tym samym DIAS, powołując się m.in. na treść poglądów prawnych zawartych m. in. w wyroku WSA w Warszawie z 8 grudnia 2015r., sygn. akt. III SA/Wa 380/15 stwierdził, że w zakresie swojego rozstrzygnięcia jako organ odwoławczy był również związany w sprawie stanowiskiem wierzyciela zawartym w ostatecznym postanowieniu tego organu. Reasumując, DIAS wskazał, iż wobec stanowiska wierzyciela wyrażonego w ostatecznym postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] marca 2019r., utrzymującym w mocy postanowienie Burmistrza z [...] września 2018r., wniesiony przez Spółkę zarzut egzekucyjny z art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a. uznać należy za niezasadny. Jak bowiem wynika z przepisów ustawy egzekucyjnej, w zakresie zarzutu niedoręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a., określonego treścią art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a., wydanie odmiennego orzeczenia, niż wyrażone w stanowisku wierzyciela, stanowiłoby rażące naruszenie prawa art. 34 § 1 u.p.e.a. Dodatkowo zauważył, że rozpatrując zarzuty wniesione na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7 u.p.e.a. organ egzekucyjny, niebędący jednocześnie wierzycielem, nie przeprowadza własnego postępowania wyjaśniającego, gdyż opiera swoje rozstrzygnięcie na wiążącym stanowisku wierzyciela. Wobec powyższego organ egzekucyjny prawidłowo wypełnił dyspozycję wskazaną w art. 80 k.p.a., wydając postanowienie na podstawie wiążącego stanowiska wierzyciela, do czego obliguje go art. 34 § 1 i § 4 u.p.e.a. Wszystkie zarzuty zażalenia organ odwoławczy uznał zatem za nieuzasadnione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd"), występując o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania skarżąca postawiła zarzuty naruszenia: - art.15 u.p.e.a. poprzez wadliwe przyjęcie, że pismo z [...] kwietnia 2017r. stanowiło skuteczne upomnienie; - art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. art. 8 § 1, art. 11 k.p.a. i art. 15 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. przez nienależyte rozważenie zarzutu numer 2 zażalenia (naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie jakim środkom dowodowym przyznano walor wiarygodności, a którym dowodom odmówiono mocy dowodowej i dlaczego); - art.107 § 3 k.p.a. w zw. z art.144 k.p.a. w zw. z art.18 u.p.e.a. poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia z przytoczeniem przepisów prawa; - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art.18 u.p.e.a. poprzez nie wskazanie jaki materiał dowodowy stanowił podstawę czynienia ustaleń faktycznych w sprawie oraz jakim środkom dowodowym odmówiono waloru wiarygodności i dlaczego, a przez to brak wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego co skutkowało dowolnością w ocenie zgromadzonych dowodów; - naruszenie przepisów prawa poprzez odmowę uchylenia zaskarżonego postanowienia i umorzenia postępowania egzekucyjnego w sytuacji braku uprzedniego upomnienia od wierzyciela. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IAS wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "ppsa"), stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) ppsa). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Badając sprawę w tak zakreślonych granicach kompetencji Sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie znalazł bowiem podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania we wskazanym wyżej rozumieniu. Tym samym brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie organu odwoławczego w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym wobec Spółki na podstawie tytułu wykonawczego z [...] czerwca 2018 r. wystawionego przez Burmistrza Miasta D. obejmującego należności z tytułu podatku od nieruchomości za wszystkie miesiące 2016r., w łącznej kwocie należności głównej [...] zł wraz z należnymi od tej kwoty odsetkami. Formułując zarzut egzekucyjny na podstawie art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a., Spółka wskazała, iż w sprawie nie doszło do skutecznego wszczęcia egzekucji administracyjnej, gdyż Spółce nie doręczono upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. Skarżąca podniosła przy tym, iż upomnienie z dnia [...] kwietnia 2017 r. zostało wystawione przez Urząd Miasta D., podczas gdy wyłączną prerogatywę w tym zakresie ma Burmistrz Miasta D. Tym samym postępowanie egzekucyjne powinno zostać umorzone. Organy orzekające w sprawie, związane stanowiskiem wierzyciela wyrażonym w ostatecznym postanowieniu zgodnie uznały wniesiony zarzut za nieuzasadniony. Odnosząc się do tak zakreślonego przedmiotu sporu, wskazać należy, iż art. 33 § 1 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 lipca 2020 r.) wskazuje podstawy zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Z powyższego przepisu wynika, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej nie mogą być dowolne okoliczności, ale okoliczności wymienione w art. 33 u.p.e.a, czyli katalog możliwych zarzutów jest zamknięty. Zarzuty te stanowią swoisty środek zaskarżenia służący zobowiązanemu. Rola zarzutów sprowadza się przede wszystkim do jednego ze sposobów weryfikacji czynności organów egzekucyjnych mających służyć ochronie adresata czynności, który to zarzut może być wykorzystany wyłącznie na etapie wszczęcia postępowania egzekucyjnego, tj. w terminie 7 dni od doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego - o czym poucza się zobowiązanego w treści tytułu wykonawczego (art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. także w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 lipca 2020 r.). Jednym z zarzutów egzekucyjnych jest, zgodnie z wyżej wskazanym art. 33 § 1 u.p.e.a., określony w pkt 7 tego przepisu brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. Tryb rozpatrzenia zarzutów ustawodawca uregulował w art. 34 u.p.e.a., przy czym w okolicznościach niniejszej sprawy zastosowanie ma ww. przepis w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 lipca 2020 r. Istotnym elementem tej procedury jest uzyskanie przez organ egzekucyjny wypowiedzi wierzyciela, który musi być powiadomiony o zgłoszeniu zarzutów przez zobowiązanego. Zarzuty na postępowanie egzekucyjne, zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 u.p.e.a. organ egzekucyjny rozpatrywał po uzyskaniu ostatecznego stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym, że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7 u.p.e.a., wypowiedź wierzyciela była dla organu egzekucyjnego wiążąca. W niniejszej sprawie Spółka w terminie wniosła zarzut egzekucyjny na podstawie art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a., podnosząc, iż upomnienie z dnia [...] kwietnia 2017 r. zostało wystawione przez podmiot nie będący wierzycielem i nie jest skuteczne. Organ egzekucyjny na podstawie art. 34 § 1 u.p.e.a., o którym mowa wyżej zwrócił się do wierzyciela - Burmistrza Miasta D. o zajęcie stanowiska w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z wiążącego dla organu egzekucyjnego stanowiska wierzyciela wyrażonego w ostatecznym postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] marca 2019r. (nr [...]), utrzymującym w mocy postanowienie Burmistrza Miasta D. z [...] września 2018r. nr [...] wynika, iż wniesiony przez Spółkę zarzut na podstawie art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a. został uznany za nieuzasadniony. Wierzyciel wskazał przy tym, że zgodnie z art. 33 ust. 1 u.s.g. wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy. Zatem posłużenie się pieczęcią - Urząd Miasta D. było prawidłowe. Za decydujące uznano to, czy upomnienie zostało podpisane przez właściwy podmiot. W tej mierze wierzyciel wskazał, iż zarządzeniem Burmistrza Miasta D. z [...] września 2015r. nr [...] w sprawie upoważnień do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej w imieniu Burmistrza Miasta D. przez pracowników została upoważniona przez Burmistrza Miasta D. do podpisywania m.in. upomnień Urzędu Miasta D. - A. Z. -Skarbnik Miasta D. Tym samym w ocenie wierzyciela, upomnienie nr [...] z [...] kwietnia 2017r. zostało wystawione przez właściwy organ zgodnie z art. 15 u.p.e.a. oraz egzekucja została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami. W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że organ egzekucyjny wydał postanowienie w przedmiocie zarzutu zgłoszonego przez Spółkę po uzyskaniu ostatecznego stanowiska wierzyciela i odniósł się do zarzutu braku doręczenia Spółce upomnienia. W stanie prawnym obowiązującym do dnia 29 lipca 2020 r., tj. w okresie w którym zostało wydane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] marca 2019 r., art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowił, iż na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W tych okolicznościach Sąd rozpatrujący niniejszą skargę objął kontrolą również postanowienie wydane w przedmiocie stanowiska wierzyciela. Kontrola tego postanowienia, tj. postanowienia SKO w L. z [...] marca 2019r., utrzymującego w mocy postanowienie Burmistrza Miasta D. z [...] września 2018r. w kwestii zgłoszonego przez Spółkę zarzutu podjęcia egzekucji wobec braku doręczenia Spółce upomnienia prowadzi do wniosku, że odpowiada ono prawu. Wskazać w tym miejscu należy, iż w myśl art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Jak wskazał wierzyciel, w realiach niniejszej sprawy, na podstawie ww. przepisu, [...] kwietnia 2017 r. wystawione zostało dla Spółki upomnienie (nr [...]), doręczone jej [...] maja 2017r. Okoliczność doręczenia tego upomnienia nie jest przez Spółkę kwestionowana. Upomnienie zawiera wezwanie do uregulowania w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia na wskazany rachunek bankowy należności pieniężnych z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 rok, z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Pismo w nagłówku zawiera oznaczenie wystawcy wskazanego jako Urząd Miasta D. oraz imienną pieczątkę osoby podpisującej ze wskazaniem imienia i nazwiska z powołaniem się na upoważnienie Burmistrza, stanowisko służbowe oraz nieczytelny podpis. Pismo to zostało zatem podpisane z upoważnienia Burmistrza Miasta D. przez A. Z. Skarbnika Miasta. Jak wynika ze stanowiska wierzyciela upoważnienie A. Z. do podpisania pisma, o którym mowa wynikało z Zarządzenia Burmistrza Miasta D. Nr [...] z [...] września 2015 r. W tych okolicznościach mimo, iż pismo w lewym górnym rogu zawierało wskazanie na Urząd Miasta D. i jego adres, a nie Burmistrz Miasta D., wbrew twierdzeniom strony nie można przyjąć, że jego wystawcą nie był wierzyciel. Zgodnie z art. 33 ust. 1 u.s.g przy pomocy Urzędu Miasta Burmistrz wykonuje swoje zadania i realizuje kompetencje. Trafnie przy tym SKO w L. w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] marca 2019 r. przypomniało, powołując się na wyrok WSA w Kielcach z 20 września 2018 r., sygn. akt I SA/Ke 151/18, że upomnienie, nie stanowi żadnego rozstrzygnięcia, ani też nie ma sformalizowanego charakteru i ustalonego wzoru, a jest jedynie pismem informacyjnym i umieszczenie w piśmie nazwy urzędu i jego adresu (stanowiącego jednostkę pomocniczą organu) nie może być postrzegane jako naruszenie prawa i przejęcie kompetencji właściwego organu, w szczególności gdy brak jest wątpliwości, że pismo zawiera podpis osoby upoważnionej przez Burmistrza Miasta D., będącego wierzycielem w stosunku do należności pieniężnych ciążących na Spółce. Z akt egzekucyjnych wynika, iż egzekucja na podstawie wystawionego w niniejszej sprawie wobec Spółki tytułu wykonawczego nr [...] z [...] czerwca 2018 r. została wszczęta w dniu [...] lipca 2018 (doręczenie zawiadomienia nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego Spółki), albowiem Spółka powyższe zawiadomienie i odpis tytułu wykonawczego otrzymała w dniu [...] lipca 2018 r. - art. 26 § 5 pkt 2 u.p.e.a. Dlatego też należy stwierdzić, że wszczęcie egzekucji nastąpiło po upływie 7 dni od dnia doręczenia Spółce upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. W tych okolicznościach trafnie SKO w L. stwierdziło, że nie doszło w sprawie naruszenia art. 15 § 1 u.p.e.a., ani art. 33 ust. 1 u.s.g., uznając jednocześnie, iż zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej zgłoszony przez Spółkę na podstawie art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a. jest niezasadny. W ocenie Sądu zatem postanowienie wierzyciela wydane w niniejszej sprawie nie narusza prawa, co z kolei powoduje brak wadliwości postanowień organu egzekucyjnego i organu nadzoru, wydanych na tej podstawie i z uwzględnieniem stanowiska wierzyciela. Dokonując kontroli zaskarżonego aktu w kontekście podniesionego w skargach naruszenia przepisów k.p.a. wskazać należy, że w postepowaniu egzekucyjnym z mocy art. 18 u.p.e.a, mają odpowiednie zastosowanie przepisy k.p.a., o ile przepisy u.p.e.a. nie stanowią inaczej. Zatem w postępowaniu egzekucyjnym stosuje się odpowiednio większość zasad ogólnych przewidzianych w k.p.a., przy czym zróżnicowany jest zakres adaptacji tych zasad w postępowaniu egzekucyjnym. Najszersze zastosowanie mają zasady: legalności (art. 6), prawdy obiektywnej (art. 7), bezstronności, równego traktowania i proporcjonalności, pewności prawa (art. 8), udzielania informacji (art. 9), przekonywania (art. 11), szybkości i prostoty postępowania (art. 12) i sądowej weryfikacji rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej (art. 16 k.p.a.). Stosownie do art. 7 k.p.a. - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie jakie dowody są konieczne do wyjaśnienia stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego. Uzasadnienie faktyczne w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zbliżone wymogi ustawa przewiduje w odniesieniu do postanowienia - stosownie do art. 124 § 2 k.p.a. postanowienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a., która winna uwzględniać wymogi logicznego rozumowania i zasady doświadczenia życiowego. Obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę - w ramach motywowania podjętej decyzji - jest ustosunkowanie się do wszystkich twierdzeń wniosku dotyczących istotnych okoliczności faktycznych czy prawnych, a także zarzutów podnoszonych przez strony w trakcie toczącego się postępowania, odzwierciedlenie tego winno znaleźć się w uzasadnieniu decyzji. W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, nie uchybiono powyższym przepisom. Wydanie zaskarżonego postanowienia poprzedziło bowiem wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.). Ocena ta nie nosi zaś cech dowolności (art. 80 k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 124 § 2 k.p.a. w postanowieniu, wbrew wywodom skarżącej zawarto wszystkie przewidziane prawem podstawowe jego elementy, wskazano także uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono swoje stanowisko oraz wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. W szczególności, uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia, odnosiło się do treści upomnienia, które w niniejszej sprawie stanowiło dowód prawidłowego wszczęcia egzekucji, z odniesieniem się do przepisów prawnych oraz zarządzenia stanowiącego upoważnienie do podpisania ww. upomnienia przez A. Z. Zbyt daleko idący jest zarzut bezkrytycznego uznania istnienia upoważnienia Burmistrza do podpisywania pism dla Skarbnika Miasta A. Z., w sytuacji gdy powoływane przez wierzyciela zarządzenie Nr [...] Burmistrza Miasta D. z dnia [...] września 2015 r. jest opublikowane w biuletynie informacji publicznej (bip) Miasta D. i powszechnie dostępne. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że wszystkie akty administracyjne wydane w granicach rozpoznawanej przez Sąd sprawy nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego. Z tych też względów DIAS nie naruszył przepisu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Organy słusznie uznały, że nie wystąpiły przesłanki do uznania za zasadny zgłoszonego przez skarżącą zarzutu egzekucyjnego. Z powodów wyżej opisanych, po rozpoznaniu zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, orzekają jak w sentencji wyroku.