VIII SA/Wa 305/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi G. S., Z. S., D. S. i R. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia : odrzucić skargę D. S. i R. W..

Pismem z dnia 28 marca 2017 r. G. S., Z. S., D.S. i R. W. wnieśli skargę na decyzje Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] i Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, że osoba, która nie posiada interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie, skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (zob: J. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., str. 135). Zauważyć należy, że wskazana wyżej decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] została wydana na skutek odwołania wniesionego przez Z. S. i G. S. i tymże osobom doręczona. Z rozstrzygnięcia tego nie wynika także, aby stronami tego postępowania, bądź jego uczestnikami byli D. S. i R. W.. W ocenie Sądu, brak jest zatem w tej sytuacji podstaw do wniosku, że D. S. i R. W. posiadają interes prawny do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...]. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 50 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.