VIII SA/Wa 24/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Przysusze na uchwałę Rady Gminy Jastrząb z dnia 27 listopada 2015 r. nr XII/83/2015 w przedmiocie stwierdzenia nieważności regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Jastrząb postanowił: sprostować sentencję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2018 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 24/18) w ten sposób, że słowa: "§ 15 ust. 2, ust. 3 w zakresie stwierdzenia odpowiednio oznakowanej tabliczką ze stosowym ostrzeżeniem" zastąpić słowami: "§ 15 ust. 1 pkt 3 w zakresie stwierdzenia odpowiednio oznakowanej tabliczką ze stosownym ostrzeżeniem".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem – można go dokonać w każdym czasie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10). Dlatego też, w sentencji wydanego przez Sąd wyroku należało słowa: "§ 15 ust. 2, ust. 3 w zakresie stwierdzenia odpowiednio oznakowanej tabliczką ze stosowym ostrzeżeniem" zastąpić słowami: "§ 15 ust. 1 pkt 3 w zakresie stwierdzenia odpowiednio oznakowanej tabliczką ze stosownym ostrzeżeniem". Zaistniały błąd, wobec niespornych okoliczności sprawy, ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. W konsekwencji zaistniała konieczność sprostowania sentencji wyroku. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.