VIII SA/Wa 114/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2026 r. w Radomiu sprawy ze skargi W. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 20 listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie rodzajów broni palnej dla celów kolekcjonerskich oddala skargę.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Głównego Policji ( dalej jako: "KGP", "organ odwoławczy") z dn. 20 listopada 2025 r. znak [...] na podstawie której, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 155 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania W.K. ( dalej jako: "skarżący", "strona") od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji zs. w R. z dnia 10.09.2025 r. nr [...], RTJ-[...], orzekającej o odmowie zmiany decyzji tego organu z dnia 13.09.2024 r. nr [...] w zakresie rodzajów broni palnej do celu kolekcjonerskiego – orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższej decyzji KGP wskazał, że na mocy decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji zs. w R. decyzją z dnia 13.09.2024 r. nr [...] W. K. uzyskał pozwolenie na posiadanie 10 (dziesięciu) egzemplarzy broni palnej w postaci: centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi o kalibrze do 12 mm, gładkolufowej oraz pistoletów sygnałowych do celu kolekcjonerskiego. Wymieniony wnioskiem z dnia 14.07.2025 r. zwrócił się do organu I instancji o zmianę powyższej decyzji w trybie art. 155 kpa "poprzez rozszerzenie rodzajów broni i amunicji do niej objętej ww. zezwoleniem, o broń do celów łowieckich, broń alarmową i broń konstrukcyjnie przeznaczoną do strzelania wyłącznie amunicją ślepą w tym samoczynną (...), przy zachowaniu celu jakim zostało wydane oraz liczby egzemplarzy broni objętych pozwoleniem ". W przebiegu prowadzonego w sprawie postępowania administracyjnego KWP z/s w R. pismem z dn. 23.07.2025 r. poinformował W.K., że zmiana decyzji z dnia 13.09.2024 r. nr [...] w oparciu o art. 155 kpa w zakresie rozszerzenia pozwolenia o inne rodzaje broni palnej nie jest możliwa. Podkreślił, że tryb przewidziany w art. 155 kpa może być bowiem prowadzony tylko w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron. Organ Policji wyjaśnił przy tym, że nowy rodzaj broni wyznacza odrębną sprawę administracyjną, tym samym właściwym trybem jest wydanie nowej decyzji - odrębnego pozwolenia na broń, a nie jego zmiana na podstawie art. 155 kpa. Z uwagi, że strona nie zareagowała na ww. pismo, organ I instancji w kolejnej korespondencji z dn. 18.08.2025 r. poinformował stronę m.in. o treści art. 79a kpa, podnosząc, że materiał dowodowy nie pozwala na wydanie decyzji zgodnej z żądaniem strony. Następnie decyzją z dnia 10.09.2025 r. [...], Komendant Wojewódzki Policji zs. w R., działając na podstawie art. 155 kpa odmówił W. K. zmiany własnej decyzji z dnia 13.09.2024 r. "w części dotyczącej rodzajów broni palnej przy zachowaniu ilości egzemplarzy broni". W jej uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w sprawie występuje niemożność wnioskowanej zmiany decyzji o pozwoleniu na posiadanie broni w trybie art. 155 kpa z uwagi na fakt, że strona chce uzyskać pozwolenie na nowe rodzaje broni, co do których warunkiem uzyskania tego uprawnienia jest wydanie przez właściwy organ Policji nowej decyzji, a nie zmiana dotychczasowej decyzji. Strona została jednocześnie w treści uzasadnienia poinformowana o konieczności złożenia prawidłowego wniosku o wydanie pozwolenia na broń palną do celów kolekcjonerskich z określeniem ilości, rodzaju i celu oraz szczegółowym uzasadnieniem potwierdzającym zasadność wydania pozwolenia na żądaną liczbę egzemplarzy broni, załączenie do niego aktualnych orzeczeń lekarskiego i psychologicznego, dokumentu potwierdzającego członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim oraz obowiązku zdania stosownego egzaminu ze znajomości budowy i bezpiecznego posługiwania się ww. bronią. Od decyzji ustanowiony przez stronę profesjonalny pełnomocnik złożył odwołanie do Komendanta Głównego Policji, wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 155 kpa w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy o broni i amunicji poprzez przyjęcie, że ostateczna decyzja - pozwolenie na broń - nie może co do zasady podlegać zmianie w zakresie rodzajów broni, przy zachowaniu liczby egzemplarzy i celu posiadania broni. Zarzucił również naruszenie art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 77 kpa i art. 80 kpa poprzez niezebranie materiału dowodowego i nieustalenie faktów relewantnych w sprawie, dowolną ocenę braku dowodów, prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania obywatela do organów administracji. KGP, rozstrzygając po rozpatrzeniu odwołania, o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, przedstawił następujące stanowisko i argumentację: Organ odwoławczy wskazał na podstawę prawną rozstrzygnięcia wynikającą z art. 155 kpa, stosownie do którego decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Warunkiem zastosowania art. 155 kpa jest tożsamość sprawy administracyjnej w znaczeniu materialnym, co oznacza tożsamość stanu prawnego i faktycznego, w dniu wydania ostatecznej decyzji oraz w dniu orzekania w trybie art. 155 kpa, które oczywiście toczyć się powinno z udziałem tych samych stron. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy, KGP wskazał, że W. K. na podstawie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji zs. w R. z dnia 13.09.2024 r. nr [...] uzyskał pozwolenie na posiadanie 10 (dziesięciu) egzemplarzy broni palnej w postaci: centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi o kalibrze do 12 mm, gladkolufowej oraz pistoletów sygnałowych do celu kolekcjonerskiego. Podstawą materialnoprawną ww. decyzji były przepisy art. 12 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 i 2 pkt 6, ust. 3 pkt 5, ust. 4 pkt 4 lit. b. c, ust. 4 pkt 2 lit. b, ust. 5 pkt 1 ustawy o broni i amunicji. Natomiast wnioskiem z dnia 14.07.2025 r. ww. wniósł o zmianę powyższej decyzji w trybie art. 155 kpa i wniósł o przyznanie mu dodatkowo prawa do posiadania broni palnej przeznaczonej do celów łowieckich oraz broni alarmowej albo innej broni palnej konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynną, przy zachowaniu celu i liczby egzemplarzy broni objętych pozwoleniem. Powyższe w ocenie KGP wskazuje, że nie budzi zatem wątpliwości, że pomiędzy złożeniem pierwotnego i nowego wniosku, uległ zmianie stan faktyczny sprawy. W pierwotnym postępowaniu, zainicjowanym wnioskiem z dnia 31.05.2024 r. w ogóle nie badano, czy strona spełnia wymogi do uzyskania pozwolenia na broń dopuszczoną do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów (broń myśliwską) oraz broń alarmową albo inną broń palną, konstrukcyjnie przeznaczoną do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynną. Nie można zatem uznać, że wniosek z dnia 14.07.2025 r. winien być rozpoznany w trybie art. 155 kpa. Wnioskodawca zażądał w nim bowiem rozszerzenia pozwolenia o nowe rodzaje broni palnej. Skoro bowiem poprzednią decyzję organ wydał w oparciu o art. 10 ust. 4 pkt 4 lit. b (broń centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi o kalibrze do 12 mm), lit. c (broń gładkolufowa) i ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o broni i amunicji (pistolety sygnałowe). Natomiast broń myśliwska (dopuszczona do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów) jest wymieniona w art. 10 ust. 4 pkt 3, z kolei broń alarmowa albo inna broń palna, konstrukcyjnie przeznaczona do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynna w art. 10 pkt 6 ust. 4 powołanej ustawy - to należałoby zastosować również odmienną podstawę prawną, gdyż także ona uległa zmianie. Z tej właśnie przyczyny wniosek W.K. nie podlegał rozpoznaniu w trybie art. 155 kpa i dlatego decyzja organu I instancji jest prawidłowa. W tym kontekście KGP podniósł, że wbrew zatem twierdzeniom profesjonalnego pełnomocnika, rozszerzenie prawa o "nowe" rodzaje broni palnej, na jakie jego mocodawca nie uzyskał pozwolenia, jest dopuszczalne jedynie na podstawie art. 10 ustawy o broni i amunicji, a nie na podstawie art. 155 kpa. Tryb przewidziany w art. 155 kpa może być bowiem prowadzony tylko w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron. Wydanie W. K. pozwolenia na broń palną myśliwską oraz broń alarmową albo inną broń palną, konstrukcyjnie przeznaczoną do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynną, której w ogóle nie dotyczyło poprzednie postępowanie, ani (co oczywiste) wydana w nim decyzja, wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego w pełnym zakresie przesłanek ustalonych przepisami prawa materialnego, tj. ustawy o broni i amunicji. Tryb ten nie może zostać "zastąpiony", ani "uproszczony" poprzez uruchomienie nadzwyczajnego trybu, określonego w art. 155 kpa. Reasumując, w ocenie KGP, poczynione przez Komendanta Wojewódzkiego Policji zs. w R. ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana ocena tego materiału, w kontekście zastosowanych przepisów ustawy - nie budzi zastrzeżeń. Wskazany organ wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego, zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 kpa) oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej (art. 8 kpa). Nie dopuścił się obrazy innych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem oparł swoje rozstrzygniecie na całym materiale dowodowym, dokonując oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy. Ponadto, stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 kpa. Mając powyższe na uwadze, Komendant Główny Policji orzekł jak w sentencji. Pismem z dn. 2 stycznia 2026 r. W.K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na powyższą decyzję KGP. Zaskarżonej decyzji zarzucił: naruszenie prawa materialnego, to jest art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że płaszczyzna przedmiotowa sprawy administracyjnej dot. pozwolenia na broń nie obejmuje rodzajów broni; naruszenie prawa procesowego poprzez nie zastosowanie art. 155 k.p.a. w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji i przyjęcie, że ostateczna decyzja pozwolenie na broń nie może co do zasady podlegać zmianie w zakresie rodzajów broni, przy zachowanej liczbie egzemplarzy i celu posiadania broni, gdyż nowy rodzaj broni dla celów kolekcjonerskich wyznacza odrębną sprawę administracyjną naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, mimo wydania decyzji organu I instancji z naruszeniem prawa; W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o: 1/ uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania 2/ zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego W uzasadnieniu skargi zostały rozwinięte argumenty i twierdzenia wskazane w sentencji skargi. KGP w odpowiedzi na skargę, przedkładając akta sprawy, wniósł o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko i argumentację wskazaną w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowej w sprawie są decyzje organów policyjnych, które zostały wydane na skutek rozpoznania złożonego przez skarżącego wniosku z dn. 14 lipca 2025 r. o zmianę w trybie art. 155 kpa, przyznanego wcześniej na podstawie decyzji z dn. 13 września 2024 r. pozwolenia na posiadanie 10 egzemplarzy broni palnej w postaci: centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi o kalibrze do 12 mm, gładkolufowej oraz pistoletów sygnałowych do celu kolekcjonerskiego. Natomiast we wspomnianym wniosku skarżący wniósł o rozszerzenie posiadanego pozwolenia na nowe rodzaje broni palnej, tj. na broń palną przeznaczoną do celów łowieckich oraz na broń alarmową i broń palną konstrukcyjnie przeznaczoną do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynną, przy zachowaniu celu i liczby egzemplarzy broni objętych pozwoleniem. Podstawą prawną prowadzonego postępowania oraz kontrolowanych decyzji wydanych przez organy policyjne jest przepis art. 155 kpa. Zgodnie z art. 155 k.p.a., decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Przepis ten należy do grupy regulacji normujących nadzwyczajne tryby wzruszania decyzji ostatecznej. Prowadząc postępowanie na podstawie żądania sformułowanego w oparciu o art. 155 k.p.a., organ nie rozstrzyga ponownie sprawy, jaką załatwił w trybie zwykłym, ale ogranicza się do oceny, czy zaszły ustawowe przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji dotychczasowej. Istotą postępowania prowadzonego w trybie art. 155 k.p.a. jest sprawdzenie, czy w ustalonym stanie faktycznym i prawnym istnieją szczególne przesłanki, które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej. Prawna możliwość zastosowania trybu przewidzianego w tym przepisie uwarunkowana jest zatem prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron. Oznacza to, że postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 k.p.a. nie może zmierzać do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem. Rozważenie zatem możliwości stosowania trybu przewidzianego w art. 155 k.p.a. wymaga uprzedniego ustalenia, czy w konkretnym przypadku występuje tożsamość sprawy administracyjnej w znaczeniu materialnym. Tożsamość sprawy występuje, gdy występują te same podmioty, gdy dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy. Zdaniem Sądu, organy zasadnie uznały, że w sprawie brak było podstaw do zmiany, w trybie art. 155 k.p.a., decyzji KWP z/s w R. z dn.13 września 2024 r. uzyskał pozwolenie na posiadanie 10 (dziesięciu) egzemplarzy broni palnej w postaci: centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi ó kalibrze do 12 mm, gładkolufowej oraz pistoletów sygnałowych do celu kolekcjonerskiego. Podstawą materialnoprawną ww. decyzji były przepisy art. 12 ust. 1 oraz art, 10 ust. 1 i 2 pkt 6, ust. 3 pkt 5. ust. 4 pkt 4 lit. b, c, ust. 4 pkt 2 lit. b, ust. 5 pkt 1 ustawy o broni i amunicji. Natomiast ww. wnioskiem z dn. 14 lipca 2025 r. skarżący wniósł o rozszerzenie uprawnień wynikających z posiadanego pozwolenia na broń na kolejne rodzaje broni palnej tj. broń palną przeznaczoną do celów łowieckich, broń alarmową, w tym samoczynną. Zatem nie można uznać, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z tożsamością przedmiotu sprawy, bowiem wniosek skarżącego o zmianę decyzji w zakresie innego rodzaju broni dotyczy nowego stanu faktycznego sprawy i w istocie prowadziłby do rozstrzygnięcia o nowym uprawnieniu. Jak słusznie stwierdziły organy policyjne, broń myśliwska (dopuszczona do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów) jest wymieniona w art. 10 ust. 4 pkt 3 ustawy o broni i amunicji, z kolei broń alarmowa albo inna broń palna, konstrukcyjnie przeznaczona do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynna w art. 10 pkt 6 ust. 4 powołanej ustawy – co wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego w pełnym zakresie przesłanek ustalonych ww. przepisami prawa materialnego określonymi w cyt. ustawie o broni i amunicji. Tryb ten nie może zostać "uproszczony" poprzez uruchomienie nadzwyczajnego postępowania na podstawie art. 155 kpa. W pełni zasadne i niezbędne były pisemne pouczenia przekazane do skarżącego przez KWP z/s w R. wskazujące, że z uwagi na fakt, że chce uzyskać pozwolenie na nowe rodzaje broni nie występuje tożsamość sprawy administracyjnej i niedopuszczalna jest zmiana decyzji przyznającej pozwolenie na posiadanie broni palnej do celów kolekcjonerskich w trybie przewidzianym w art. 155 k.p.a. Jednocześnie poinformowany został, że może uzyskać pozwolenie na nowe rodzaje broni palnej do celów kolekcjonerskich, przy czym warunkiem uzyskania tego uprawnienia jest wydanie przez właściwy organ Policji nowej decyzji, a nie zmiana decyzji. Skarżący został także poinformowany o konieczności złożenia wniosku dotyczącego pozwolenia na wskazane przez niego nowe rodzaje broni palnej z pouczeniem, że niezbędne jest w tym przedmiocie przeprowadzenie pełnego odrębnego postępowania administracyjnego , w tym przedłożenie aktualnych orzeczeń lekarskiego, psychologicznego oraz zdania stosownego egzaminu z zakresu znajomości budowy i posługiwania się ww. rodzajami broni palnej. W świetle przedstawionych uwag, nie można zarzucić organowi naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa materialnego, tj. powołanych przepisów ustawy o broni i amunicji. Brak również jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia zarzutów powołanych w skardze przepisów kpa, tj. art. 138§1 pkt. 2 oraz 155 kpa. Dokonując kontroli z urzędu Sąd nie stwierdził innych naruszeń procedury administracyjnej w kontrolowanej sprawie. Przede wszystkim w toku postępowania administracyjnego przesłanki rozstrzygnięcia zostały należycie wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która zawiera zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a., przytoczenie przepisów prawa wraz z ich wyjaśnieniem, stanowiących podstawę jej wydania. W toku postępowania administracyjnego, stosownie do art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., został w sposób wyczerpujący zebrany i rozpatrzony cały materiał dowodowy, który nie dawał podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o zmianę, w trybie art. 155 k.p.a., pierwotnej decyzji KWP z/s w R. z dn. 13 września 2024 r., co skutkowało wydaniem przez organ odwoławczy, tj. KGP, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą zmiany, w trybie art. 155 k.p.a., decyzji uprawniającej skarżącego do posiadania określnych w niej rodzajów broni palnej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.), oddalił skargę.