VIII SA/Wa 1041/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi S. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia dokumentów postanawia : 1. odrzucić skargę 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącego S. Z. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi.

S. Z. (dalej: "skarżący") wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia dokumentów. W odpowiedzi na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, iż skarga nie została złożona w przewidzianej formie prawem, bowiem została złożona wyłącznie w formie e-maila przesłanego na pocztę elektroniczną urzędu. Ponadto zarówno e-mail, jak i załączniki nie zostały opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym. W ocenie MWINB, skarżący nie wniósł skutecznie skargi. Za taką czynność nie można bowiem uznać złożenia skargi w formie dokumentu elektronicznego, który nie został skierowany do elektronicznej skrzynki podawczej organu. Ponadto, jak zauważył organ odwoławczy, skarga nie została również wniesiona przez operatora pocztowego, bądź osobiście w siedzibie organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli podlega ona odrzuceniu z innych powodów aniżeli wymienione w pkt 1-5 tego przepisu. W rozpoznawanej sprawie kwestią kluczową jest okoliczność, iż skarga została wniesiona w formie, której nie przewidują przepisy powołanej wyżej ustawy p.p.s.a. Należy podkreślić, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism drogą elektroniczną, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Stosownie do art. 54 § 1a p.p.s.a., skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten ma obowiązek potwierdzić wniesienie takiej skargi w formie dokumentu elektronicznego do swojej elektronicznej skrzynki podawczej przez przesłanie urzędowego poświadczenia odbioru w rozumieniu ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2020 r., poz. 346, ze zm.), na wskazany przez skarżącego adres elektroniczny. Ponadto zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z powyższego wynika, że pismo do sądu administracyjnego może zostać wniesione w formie dokumentu elektronicznego, jednak wyłącznie przez elektroniczną skrzynkę podawczą, zlokalizowaną na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP). W celu skorzystania z tej drogi wniesienia pisma, czy to do sądu, czy do organu, konieczne jest posiadanie konta na platformie ePUAP. Pisma wysłane na adres elektroniczny sądu lub organu (adres e-mail), czyli z pominięciem elektronicznej skrzynki podawczej, nie wywołują skutków prawnych, które ustawa p.p.s.a. wiąże ze złożeniem pisma procesowego (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 33/21, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 19 maja 2021 r., sygn. akt II SAB/Lu 44/21, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 2432/20, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z powyższego wynika, że skarżący nie dochował powyższego warunku wnoszenia skarg drogą elektroniczną, a zatem nie wniósł skutecznie skargi. Nie ulega bowiem wątpliwości, że za taką czynność nie można uznać złożenia skargi w formie dokumentu elektronicznego, który nie został skierowany do elektronicznej skrzynki podawczej organu. Skarga nie została również wniesiona przez skarżącego za pomocą tradycyjnych środków komunikacji (przez operatora pocztowego), bądź osobiście w siedzibie organu. W związku z powyższym Sąd zobowiązany był skargę odrzucić, jako niedopuszczalną, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w punkcie 1 sentencji postanowienia. Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł, a skarga podlega odrzuceniu, o zwrocie wpisu w punkcie 2 sentencji postanowienia, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i art. 232 § 2 p.p.s.a.