VII SPP/Wa 133/20

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M W na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia: odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 sierpnia 2019 r.

M W składając skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2019 r. (która została zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 1405/19) złożył jednocześnie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z wniosku wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostaje żona i syn. Skarżący oświadczył, że utrzymują się z dochodów w łącznej wysokości 2876 zł miesięcznie (na które składają się dochody z działalności gospodarczej skarżącego i jego żony, dochody uzyskiwane przez syna skarżącego z tytułu umów o dzieło i umów zlecenia, odszkodowania). M W jest właścicielem mieszkania o powierzchni ok. 58 m2 (o wartości ok. 400.000 – 450.000 zł), obciążonego hipoteką. Wobec skarżącego oraz jego żony prowadzone są postępowania egzekucyjne. Skarżący oświadczył, że jego żona prowadzi działalność gospodarczą, jednak przyniosła ona straty. Z wniosku wynika, że po pozbawieniu wykonalności kilku tytułów wykonawczych skarżący ponownie rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, jednak nie przynosi ona spodziewanych efektów finansowych. Syn skarżącego wykonuje drobne prace i planuje powrót na studia. M W wskazał ponadto, że od 2004 r. jego żona jest pozbawiona dostępu do swojego firmowego lokalu. Pomimo prawomocnego wyroku przywracającego posiadanie lokalu wyrok ten nie został wykonany. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2019 r. sygn. akt VII SPP/Wa 250/19 referendarz sądowy, po rozpoznaniu ww. wniosku, odmówił M W przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 19 września 2019 r., po rozpoznaniu sprzeciwu złożonego przez M W, utrzymał w mocy postanowienie z 9 sierpnia 2019 r. M W w dniu 1 kwietnia 2020 r. złożył na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie sygn. VII SA/Wa 1405/19. Rozpoznając ww. wniosek stwierdzono, co następuje: Zauważyć trzeba, że kolejny wniosek M W o przyznanie prawa pomocy złożony w niniejszej sprawie należy traktować jako wniosek o zmianę postanowienia z 9 sierpnia 2019 r. w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), który to przepis stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak wynika z powołanego przepisu, orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy może być zmienione, musi jednak nastąpić zmiana okoliczności sprawy - stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych, które stanowiły podstawę wcześniejszego orzeczenia. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy może być zatem uwzględniony wówczas, gdy nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji materialnej wnioskodawcy. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że brak jest uzasadnienia dla uwzględnienia kolejnego wniosku M W, ponieważ nie wykazał on żadnych okoliczności uzasadniających zmianę postanowienia z 9 sierpnia 2019 r. Z wniosku wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostaje żona i syn. Skarżący oświadczył, że utrzymują się z dochodów w łącznej wysokości 2876 zł miesięcznie (na które składają się dochody z działalności gospodarczej skarżącego i jego żony, dochody uzyskiwane przez syna skarżącego z tytułu umów o dzieło i umów zlecenia, odszkodowania). M W jest właścicielem mieszkania o powierzchni ok. 58 m2 (o wartości ok. 400.000 – 450.000 zł), obciążonego hipoteką. Wobec skarżącego oraz jego żony prowadzone są postępowania egzekucyjne. Skarżący oświadczył, że jego żona prowadzi działalność gospodarczą, jednak przyniosła ona straty. Z wniosku wynika, że po pozbawieniu wykonalności kilku tytułów wykonawczych skarżący ponownie rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, jednak nie przynosi ona spodziewanych efektów finansowych. Syn skarżącego wykonuje drobne prace i planuje powrót na studia. M W wskazał ponadto, że od 2004 r. jego żona jest pozbawiona dostępu do swojego firmowego lokalu. Pomimo prawomocnego wyroku przywracającego posiadanie lokalu wyrok ten nie został wykonany. M W nie wykazał, aby nastąpiło istotne pogorszenie jego sytuacji materialnej w porównaniu z sytuacją przedstawioną w pierwotnym wniosku. Skarżący złożył oświadczenie pokrywające się z oświadczeniem zawartym w poprzednio rozpoznawanym wniosku, nie przedstawił żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać modyfikację rozstrzygnięcia wydanego w przedmiocie prawa pomocy. W takiej sytuacji należy stwierdzić, że nie zaistniała przesłanka, która dawałaby podstawę do zmiany postanowienia z dnia 9 sierpnia 2019 r., odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 165 oraz art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.