VII SPP/Wa 109/20

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R J o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R J na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać R J prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

1 U Z A S A D N I E N I E Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek R J o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Wnioskodawca w formularzu PPF wskazał, że jest emerytem, osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, przewlekle chorą. Gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną. Posiada mieszkanie o pow. 48 m2. Utrzymuje się z żona z dochodów z emerytury własnej 966,55 zł i wynagrodzenia za pracę żony w wysokości 1 631,43 zł. Łączny dochód wynosi zatem 2 577,98 zł. Wskazał, że ponosi opłaty miesięczne związane z mieszkaniem – 490,54 zł, światło 150 zł, gaz 90 zł, leki i witaminy 250 zł, raty ZUS za składki na ubezpieczenie 160 i 530 zł, rata lodówki 130 zł, rata pożyczki 210 zł. Pozostałe środki przeinaczają na bieżące utrzymanie (żywność, środki czystości, bieżące remonty, wizyty lekarskie). W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze. zm.) przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zawodowego pełnomocnika jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu własnym i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową RJ uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca utrzymuje się wraz z żoną z dochodu w wysokości około 2 600 zł. Dochód wnioskodawcy w całości przeznaczany jest na bieżące utrzymanie, dodatkowo jest obciążony wydatkami w wysokości 690 zł na zaległe składki ZUS. Z tego względu uznano, że stronę z uzyskiwanego przez siebie dochodu nie stać będzie na samodzielne opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika. W tej sytuacji przychylono się do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.