VII SO/Wa 39/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M Ł w przedmiocie pozbawienia prawa wykonywania funkcji publicznych postanawia: odrzucić wniosek.

Pismem z 29 listopada 2021 r. M Ł złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek zatytułowany: "skarga/wniosek o pozbawienie prawa wykonywania zawodu MK/D". W treści wniosku M Ł jego złożenie uzasadnił nielegalnością wydania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2021 r. sygn. I OZ 365/21. W składzie Sądu, który wydał ww. orzeczenie, zasiadała sędzia NSA M K. Wnioskodawca ww. orzeczeniu postawił zarzuty, których potwierdzenie, zdaniem wnioskodawcy, powinno prowadzić do pozbawienia wskazanych we wniosku osób prawa wykonywania sprawowanych przez nie funkcji publicznych - sędziego NSA M K prawa sprawowania urzędu sędziego, a Prezydenta RP A D prawa sprawowania tejże konstytucyjnej funkcji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem złożonego wniosku sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jego dopuszczalność, ustalając czy zainicjowana wnioskiem sprawa mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), dalej: p.u.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Stosownie natomiast do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyszczególnione w tym przepisie formy działania lub zaniechania organów administracji publicznej. Sądy administracyjne orzekają ponadto w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 63 p.p.s.a., jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe może zostać wszczęte na wniosek. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 1-3 p.p.s.a.). Przytoczone przepisy wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego oraz zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. W tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się wniosek złożony przez M Ł. Sądy administracyjne nie są bowiem uprawnione do potwierdzania w trybie wnioskowym "nielegalności" orzeczeń wydawanych przez Naczelny Sąd Administracyjny i w ramach tejże procedury równoczesnego pozbawiania prawa sprawowania urzędu sędziego przez sędziego, który według deklarowanego przez wnioskodawcę stanowiska miał uchybić podstawowym obowiązkom w ramach wykonywania obowiązków orzeczniczych. Tym bardziej procedura ta nie może obejmować pozbawienia prawa sprawowania przez Prezydenta RP jego konstytucyjnego urzędu. Złożony w niniejszej sprawie wniosek w świetle jego przedmiotu i argumentacji w nim zawartej może być postrzegany jako nadużycie prawa procesowego przez jego autora, tym bardziej jeżeli uwzględnić towarzyszący tytułowi wniosku dopisek: "ubaw po pachy". Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był odrzucić wniosek jako niedopuszczalny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.