VII SAB/Wa 78/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie wniosku o wywiedzenie kasacji postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 6 marca 2022 r. E. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prokuratora Generalnego w sprawie dotyczącej wywiedzenia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach sygn. akt VI Ka 381/18. Skarżąca zarzucała brak działań Ministerstwa Sprawiedliwości i Prokuratury Krajowej, wskazała również na niezałatwienie sprawy w terminie zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Zastępca Prokuratora Generalnego wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn niż wskazane w punktach od 1 do 5a tego przepisu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 omawianego przepisu). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Prokuratora Generalnego w sprawie dotyczącej wniosków skarżącej o wywiedzenie kasacji przez Prokuratora Generalnego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach sygn. akt VI Ka 381/18. Podkreślenia wymaga fakt, że skarga dotyczy działalności organu niebędącego organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2021 r., poz. 66 ze zm.), prokuratura wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności. Zadania te Prokurator Generalny wykonuje poprzez czynności określone w art. 3 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze, a nie poprzez wydawania decyzji, postanowień, bądź innych aktów z zakresu administracji publicznej. Wobec tego te działania Prokuratora Generalnego co do zasady nie podlegają kontroli sądu administracyjnego. Przepisy prawa mogą wyposażać różne organy, w tym także Prokuratora Generalnego będącego organem ochrony prawa, w szczególne uprawnienie ponad te, jakie przysługują im na podstawie regulacji określających ich główne pole działania. Takim przykładem jest niewątpliwie uprawnienie przewidziane w art. 521 § 1 k.p.k., czyli prawo wniesienia kasacji od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie. Wskazane uprawnienie nie jest skorelowane z jakimkolwiek uprawnieniem obywatela do skutecznego żądania wniesienia skargi kasacyjnej przez ten podmiot. Innymi słowy, Prokurator Generalny może taki środek wnieść, jednakże osoba która zwróciła się z wnioskiem o podjęcie tego rodzaju działania nie może domagać się przymuszenia Prokuratora Generalnego do wniesienia kasacji. W konsekwencji, skarżąca nie może skutecznie zarzucać Prokuratorowi Generalnemu bezczynności w rozumieniu administracyjnoprawnym, w sprawie dotyczącej rozpoznania jej pism o kasację. Pismu skarżącej (skardze) może być przypisany charakter skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a., jako że jej przedmiotem jest wskazanie okoliczności, które mogą być poczytywane jako naruszenie szeroko rozumianej praworządności. Działania podejmowane przez Prokuratora Generalnego jako organu państwowego w trybie postępowania normowanego w dziale VIII k.p.a. nie mają jednak formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.