VII SAB/Wa 77/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. i E.C. na bezczynność Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego postanawia: 1. odrzucić skargę E. C., 2. zwrócić skarżącej – E. C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pismem z [...] lutego 2020 r. P.C. i E. C., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w sprawach [...], dotyczących naruszenia przez przewoźnika [...] S.A. postanowień rozporządzenia WE nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów. Sąd, w wykonaniu zarządzeń z [...] maja 2020 r., pismem z [...] czerwca 2020 r. wezwał P. C. oraz E. C. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 złotych, a także do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Braki te miały zostać uzupełnione w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. korespondencja zawierająca przedmiotowe wezwanie do uzupełnienia braków została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] czerwca 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 27 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżących pismem z [...] czerwca 2020 r. uzupełnił braki formalne skargi poprzez wskazanie numerów PESEL skarżących oraz przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego. Równocześnie uiścił on wpis w kwocie 100 zł, wskazując w tytule przelewu "wpis w sprawie VII SAB/Wa 77/20 C.". W konsekwencji Sąd pismem z [...] czerwca 2020 r. wezwał pełnomocnika skarżących do wskazania w imieniu którego ze skarżących uiścił [...] czerwca 2020 r. kwotę 100 złotych tytułem wpisu od skargi – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że wpis został uiszczony w imieniu P. C.. W odpowiedzi pełnomocnik skarżących dołączył kolejne potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego w dniu [...] lipca 2020 r. w kwocie 100 złotych, wpisując w tytule przelewu "wpis VII SAB/Wa 77/20 – C. P. i E.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z kolei zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis powinien zostać uiszczony gotówką w kasie sądu lub na rachunek bankowy sądu. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że korespondencja zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w imieniu skarżącego P. C. w kwocie 100 złotych oraz w imieniu skarżącej E. C. w kwocie 100 złotych, została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] czerwca 2020 r. Oznacza to, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu [...] czerwca 2020 r. Pełnomocnik skarżących w dniu [...] czerwca 2020 r. uiścił wpis sądowy w kwocie 100 złotych, nie wskazując w imieniu którego ze skarżących uzupełnił brak skargi. W związku z treścią pisma z dnia [...] czerwca 2020 r. i brakiem odpowiedzi pełnomocnika skarżących, Sąd uznał, że braki skargi zostały uzupełnione jedynie względem P. C.. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, każdemu ze skarżących przysługują odrębne uprawnienia na podstawie przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie nr 295/91 (Dz. U. UE L 46 z 17 lutego 2004 r.). Każdy ze skarżących posiada zatem swój indywidualny interes prawny w zaskarżeniu bezczynności Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego (w tym w zakresie obowiązku wypłaty na rzecz każdego ze skarżących, jako pasażera, odszkodowania, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. b omawianego rozporządzenia). Nie ma przy tym istotnego znaczenia, że cel, który chcą osiągnąć skarżący, zaskarżając bezczynność organu, jest wspólny i nie zmienia tego również fakt, że skargi zostały wniesione jednym pismem (por. postanowienia NSA z 19 czerwca 2020 r., sygn. akt I OZ 861/19, z 17 grudnia 2019 r., sygn. akt I OZ 1271/19). Na marginesie powyższych rozważań Sąd wskazuje także, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, od profesjonalnego pełnomocnika oczekuje się dochowania należytej staranności, wynikającej z zawodowego charakteru prowadzonej działalności. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Odpowiedzialność pełnomocnika obejmuje przy tym nie tylko jego osobiste działania, ale także działania wszystkich osób, którymi posługuje się wykonując swój zawód (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2018 r., sygn. akt II FZ 96/18, LEX nr 2447392). Należy podkreślić również, że rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi E.C. stanowi jedynie akt procesowy, nie rozstrzygający merytorycznie sprawy sądowej zainicjowanej skargą P. C., który uiścił wpis sądowy w prawidłowej wysokości i we wskazanym terminie. Oznacza to, że fakt odrzucenia skargi jednego ze skarżących ani nie wpływa na możliwość rozpatrzenia skargi pozostałych skarżących, ani na wynik tego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.