VII SAB/Wa 61/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie DKT-II.051.14.2023 postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 23 lutego 2024 r. A.F.złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie DKT-II.051.14.2023. Wskazał, że domagał się niezwłocznego wystąpienia do Prokuratora Rejonowego w Z. z żądaniem jego przystąpienia do udziału w postępowaniu, na podstawie art. 183 § 1 k.p.a. - w celu sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem praworządności. Wniósł również o ukaranie Zastępcy Dyrektora Departamentu B.B karą grzywny oraz o przeprowadzenie kontroli postanowień Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 31 października 2022 r. oraz 31 marca 2023 r. znak: DON.7200.110.2022.AGP. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Technologii wskazał, że wielokrotnie rozpatrywał skargi oraz przekazywał pisma A.F zgodnie z właściwością. Organ podniósł, że w wystąpieniu z 11 kwietnia 2023 r., uzupełnionym wystąpieniem z 2 maja 2023 r., A.F wskazał na nieprawidłowe działanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zarzucając mu "niedbalstwo, niechlujstwo, nierzetelność i rażące naruszenie prawa w sprawie znak: DON.7201.32.2022.AGP" oraz wniósł o kontrolę postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 31 października 2022 r. oraz 31 marca 2023 r. znak: DON.7200.110.2022.AGP. Zawiadomieniem z 16 maja 2023 r. Minister Rozwoju i Technologii poinformował A.F, że uznał skargę za bezzasadną, wyjaśniając m.in., że nadzór Ministra nad Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego nie obejmuje merytorycznej oceny rozstrzygnięć wydawanych przez ten organ. Minister wskazał, że A.F złożył kolejną skargę - z 17 czerwca 2023 r. na działania B.B. - Zastępcy Dyrektora Departamentu Architektury, Budownictwa i Geodezji Ministerstwa Rozwoju i Technologii, podejmowane w związku z przedłożonymi przez A.F wystąpieniami. Pismem z 26 lipca 2023 r. Minister Rozwoju i Technologii uznał skargę A.F z 17 czerwca 2023 r. za bezzasadną. Organ nadmienił, że wielokrotnie przekazywał wnioski A.F składane do Ministra do właściwych organów. Minister wskazał ponadto, że w dniu 28 lutego 2024 r. do Ministerstwa Rozwoju i Technologii oprócz przedmiotowej skargi skierowanej do WSA w Warszawie wpłynęły również wystąpienia A.F z 7 listopada 2023 r., 7 grudnia 2023 r., 9 lutego 2024 r., w których A.F ponowił zarzuty w sprawie postanowień Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 31 października 2022 r. i z 31 marca 2023 r., wniósł ponadto o niezwłoczne wystąpienie do Prokuratora Rejonowego w Z. z żądaniem jego przystąpienia do udziału w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn aniżeli określone w pkt 1-5a wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W świetle art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Jak wynika z akt sprawy, A.F domaga się kontroli sposobu załatwienia skarg składanych do Ministra Rozwoju i Technologii w trybie art. 227 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej k.p.a. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Kodeks postępowania administracyjnego nie narzuca organom formy, w jakiej może nastąpić załatwienie skargi złożonej w opisywanym trybie, stanowi jednak, że sprawa ma być załatwiona bez zbędnej zwłoki, a skarżącego zawiadamia się o sposobie załatwienia skargi (art. 237 k.p.a.). W ramach postępowania skargowego - regulowanego działem VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" - realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania skarg i wniosków. Tryb skargowy z działu VIII k.p.a. ma na celu sprawdzenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Postępowanie w sprawie skarg wniesionych w trybie art. 227 k.p.a. ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowe, w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, nie kończy się wydaniem władczego rozstrzygnięcia (decyzji, postanowienia). Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Działania podejmowane przez organ w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji w trybie art. 227 k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na wynik tego postępowania, ani też na bezczynność organu w zakresie rozpoznania skargi. Żaden przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości kontroli przez sąd administracyjny postępowania dotyczącego rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., brak jest też przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Mając powyższe na uwadze należało uznać skargę za niedopuszczalną i orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.