VII SAB/Wa 54/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA –Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2020r. sygn. akt VII SPP/Wa 503/19 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Postanowieniem z 5 marca 2020r. sygn. akt VII SPP/Wa 503/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 24 stycznia 2020r. sygn. akt VII SPP/Wa 503/19, którym odmówił A.P. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Pismem z [...] marca 2020r. A.P. wniosła o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. postanowieniem z 5 marca 2019r. sygn. akt VII SPP/Wa 503/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Powyższe oznacza, że dopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego zarówno prawomocnym wyrokiem, jak i postanowieniem wydanym przez sąd. Warunek zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem nie jest spełniony zarówno w przypadku, kiedy orzeczenie, które ma zostać podważone w drodze wniesienia skargi o wznowienie, nie jest prawomocne, jak i w sytuacji, kiedy orzeczenie to jest co prawda prawomocne, ale nie kończy postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu odnosi się do warunku, zgodnie z którym skargą o wznowienie może zostać objęte wyłącznie orzeczenie kończące postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej. Instytucja wznowienia postępowania nie ma zatem zastosowania do postanowień o charakterze procesowym, które nie kończą postępowania i są wydawane w postępowaniach incydentalnych (por. postanowienie NSA z 23 października 2018r. sygn. I OZ 942/18; postanowienie NSA z 19 stycznia 2016 r. sygn. I OZ 1735/15). Jak wynika z pisma złożonego przez skarżącą w rozpoznawanej sprawie wniosła ona o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Sądu z 5 marca 2019r. sygn. akt VII SPP/Wa 503/2019r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z 24 stycznia 2020r. w którym wydano rozstrzygnięcie w sprawie przyznania prawa pomocy. Powyższe oznacza, że złożona skarga jest niedopuszczalna, gdyż nie spełnia przywołanego wyżej warunku skierowania jej względem orzeczenia kończącego postępowanie w rozumieniu art. 270 p.p.s.a. Wydane przez Sąd postanowienie odnoszące się do kwestii wywołanej zgłoszonym przez skarżącą wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie kończy postępowania sądowego, a zatem niezależnie, jakie wadliwości dostrzega skarżąca w kwestionowaniu orzeczeniu, nie jest możliwe wznowienie postępowania zakończonego tym orzeczeniem rozstrzygającym kwestię wpadkową wynikłą w toku rozpatrywania złożonej przez skarżącą skargi. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.