VII SAB/Wa 37/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi T. G. w przedmiocie bezczynności Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego I. zobowiązuje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania aktu administracyjnego lub dokonania czynności w wyniku rozpoznania pisma T. G. z dnia 22 sierpnia 2007 r. w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia przez Sąd akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku; II. zasądza od Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego T. G. kwotę 100 zł. (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, III. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. P. z Kancelarii Adwokackiej w [...] W. przy ul. [...] lok. [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych).

W skardze z dnia 27 maja 2008r. T. G. opisując swoje czynności zarzucił Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego bezczynność w załatwieniu jego spraw. Skargę, jak wskazał, wnosi na pismo z dnia 16 maja 2008r. Ze skargi wynika, że zainteresowany 26 lutego 2008r. zwrócił się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, aby wydał polecenie [...] WINB, aby organ ten przywrócił domowi i posesji skarżącego stan poprzedni. Kolejnym pismem z 17 marca 2008r. ponowił skarżący prośbę o przywrócenie stanu poprzedniego jego nieruchomości oraz powołanie komisji dla przeprowadzenia wizji lokalnej i wydanie polecenia [...] WINB zapłacenia skarżącemu za zniszczenie nieruchomości kwoty 103.169.947 zł. Kolejnym pismem z dnia 26 maja 2008r. skarżący ponowił swoją prośbę o załatwienie wszystkich jego spraw zgodnie z prawem i jego wolą, nie czekając na rozstrzygnięcie sądu. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, wskazując iż podjął przewidziane prawem czynności tj. po otrzymaniu postanowienia SKO o przekazaniu skargi zainteresowanego, zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie zarzutów. Kolejna skarga z 28 lutego 2008r. znów wymagała zażądania sprecyzowania zarzutów, zaś skarga z dnia 19 marca 2008r. zawierała zarzuty względem działań [...] WINB, którego rozstrzygnięcia były badane w ramach postępowań administracyjnych, a także przez sąd administracyjny. Organ wskazał również, iż na skutek skargi T. G. ocena działań organu wojewódzkiego jest obecnie przedmiotem postępowania sądowoadministarcyjnego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w B. Takie wyjaśnienia organ poczynił skarżącemu w piśmie z dnia 16 maja 2008r. będącego odpowiedzią na skargę w postępowaniu jednoinstancyjnym, jakim jest postępowanie w sprawie skarg i wniosków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli orzeczeń administracyjnych pod względem ich zgodności z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że sąd bada czy w toku postępowania administracyjnego organy nie naruszyły przepisów w takim stopniu, że mogło to mieć wpływ na wynik postępowania. Sąd orzeka również w sprawie skarg na bezczynność organu. Jak wynika z akt sprawy, SKO we W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007r. [...] na podstawie art. 65 § 1 kpa, przekazało pismo T. G. z dnia [...] sierpnia 2007r. do organu właściwego w przedmiotowej sprawie tj. Głównemu INB, bowiem zainteresowany wnioskował o załatwienie sprawy z zakresu przywrócenia jego domu do stanu poprzedniego, zaś kwestie przebudowy i budowy obiektów należą do właściwości organów wskazanych w prawie budowlanym. Faktem jest, że choć organ centralny po otrzymaniu tej skargi udzielił zainteresowanemu informacji odnośnie kompetencji poszczególnych organów administracji, a także zwrócił się do zainteresowanego o sprecyzowanie zarzutów, jak również i to, że na kolejne skargi napływające od T. G. reagował wezwaniem do sprecyzowania zarzutów, to jednak organ bezsprzecznie pozostaje w bezczynności. Od sierpnia 2007r. organ centralny nie wykonał właściwych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Same pouczenia i informacja o kompetencjach poszczególnych organów bez odniesienia się do konkretnej okoliczności niczego nie dają, prowadząc tylko do licznej korespondencji. Już w postanowieniu SKO przekazującym skargę zostały wskazane organy względem których swoje żądania kierował zainteresowany. Nadto w samej skardze mowa jest o dacie przed 5 listopada 1999r., a zatem organ powinien ustalić jakie zdarzenie miało miejsce 5 listopada 1999r. (nie wynika to z akt sprawy), na które powołuje się zainteresowany w swoich pismach, a następnie zażądać szczegółowego doprecyzowania żądania strony odnoszącego się do tego zdarzenia i dopiero ocenić to żądanie. Ta ocena pozwoliłaby ustalić charakter sprawy i podjąć odpowiednią czynność procesową (art. 66 § 1 i 3 kpa). Sąd nie przesądza jakie czynności procesowe winien podjąć organ i jaki tryb postępowania winien zastosować, bowiem dopiero wspomniana wyżej ocena charakteru sprawy będzie decydowała o podjętym trybie postępowania. Brak na chwilę obecną powyższych ustaleń i odpowiedniej czynności procesowej ze strony organu decyduje o uwzględnieniu skargi na bezczynność i wydaniu orzeczenia w trybie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).