VII SAB/Wa 355/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 8 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Krajowej Izby Fizjoterapeutów w przedmiocie przyznania prawa wykonywania zawodu postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. P. na bezczynność Krajowej Izby Fizjoterapeutów w sprawie przyznania prawa do wykonywania zawodu. Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej 5 maja 2021 r. Skarżąca została pouczona, że od powyższego wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która - pod rygorem odrzucenia - powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W dniu 28 maja 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), skarżąca wniosła pismo zaadresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zwróciła się o podjęcie przez ten Sąd stosownych działań, by mogła zostać wpisana na listę fizjoterapeutów. Pismo to zostało sporządzone i podpisane przez skarżącą J. P. osobiście. Skarżąca została wezwana do sprecyzowania czy pismo z dnia 28 maja 2021 r. należy traktować jako skargę kasacyjną od wyroku z dnia 28 kwietnia 2021 r., pod rygorem uznania pisma jako zwykłego pisma procesowego. W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 4 sierpnia 2021 r. oświadczyła, że wnosi odwołanie od decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z tego względu Sąd pismo z dnia 28 maja 2021 r. potraktował jako skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (z zastrzeżeniem § 2 i 3). Skarżąca pismo z dnia 28 maja 2021 r., które zostało potraktowane jako skarga kasacyjna, sporządziła osobiście. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby była uprawniona do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej, w oparciu o art. 175 § 2 p.p.s.a., w myśl którego przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Wniesienie skargi kasacyjnej, która nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika jest niedopuszczalne, a okoliczność ta stanowi nieusuwalny brak skargi kasacyjnej, którego nie można konwalidować przez wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Zważywszy zatem, że skarżąca została prawidłowo pouczona o wymogach formalnych skargi kasacyjnej, niezachowanie tych wymogów skutkować musiało odrzuceniem skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.