VII SAB/Wa 319/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Mirosław Montowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 lutego 2021 r. sprawy ze skargi "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.

Pismem z 2 października 2020 r. "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżący") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB") postępowania w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalno–usługowego zlokalizowanego przy ul. [...] w [...]. W odpowiedzi na skargę PINB wniósł o jej oddalenie i umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie, po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w niniejszym postępowaniu zaskarżyła zarówno bezczynność jak i przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB postępowania w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalno – usługowego zlokalizowanego przy ul. [...] w [...]. Po rozpoznaniu sprawy, PINB w dniu [...] stycznia 2019 r. wydał decyzję administracyjną nr [...], udzielającą pozwolenia na użytkowanie części budynku mieszkalno-usługowego wraz z infrastrukturą techniczną wewnętrzną i zewnętrzną, zjazdem do garażu, parkingiem podziemnym i zewnętrznym, zjazdem indywidualnym z ul. [...] z wyłączeniem części usługowej na działkach ew. nr [...] części działek ew. nr [...] i ew. nr [...] oraz na działce ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w Kobyłce (kategoria obiektu budowlanego –XIII). Pismem z 20 lipca 2020 r. skarżąca złożyła ponaglenie zarzucając organowi zwłokę w rozpoznaniu sprawy. Następnie w dniu 6 października 2020 wniosła pismem z dnia 2 października 2020 r. skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez PINB postępowania w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalno – usługowego zlokalizowanego przy ul. [...] w [...] Odnosząc się do przedstawionego toku sprawy, Sąd stwierdza, że jakkolwiek ponaglenie zostało wniesione i teoretycznie skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania byłaby dopuszczalna, to jednak przedmiotowa skarga wniesiona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie już po załatwieniu sprawy przez organ. W orzecznictwie sądów administracyjnych istniała rozbieżność co do możliwości wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania po zakończeniu postępowania w sprawie. W niektórych orzeczeniach, sądy administracyjne przyjmowały, że zakończenie postępowania przed wniesieniem skargi wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłość (np. wyrok NSA z dnia 8 lipca 2015 r. sygn. akt I OSK 238/15; wyrok NSA z dnia 15 maja 2015 r. I OSK 1329/14), w innych zaś przyjmowano stanowisko odmienne, akcentując konieczność ochrony podmiotów skarżących przez przyznanie im prawa do uzyskania deklaratoryjnego wyroku, który stwierdza dopuszczenie się przez organ zwłoki w rozpoznaniu sprawy (np. wyrok NSA z dnia 4 listopada 2015 r. sygn. akt II OSK 576/15; wyrok NSA z dnia 4 listopada 2015 r. sygn. akt II OSK 591/15). W celu usunięcia rozbieżności w orzecznictwie, Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w dniu 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19, w której wskazał, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu tej uchwały NSA wskazał, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Stąd też NSA wskazał, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność oraz przewlekłość prowadzonego postępowania wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Powyższa uchwała nie wskazuje, wprost czy taką skargę należy odrzucić czy też oddalić, jednak Sąd orzekający uznał że w przedmiotowym stanie faktycznym skarga podlega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że w dacie jej złożenia nie toczyło się już postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej żądania skarżącej. Podkreślenia wymaga, że celem skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania jest przymuszenie organu administracji publicznej do załatwienia sprawy w określonym terminie. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.