VII SAB/Wa 3/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi P. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...][...] I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...][...] do rozpoznania wniosku P. L. z dnia [...] czerwca 2020 r. dotyczącego budowy drogi na działce nr ewid. [...] w [...] – w terminie 30 dni od daty zwrotu akt do organu; II. stwierdza, że w tej sprawie miało miejsce przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]; III. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] na rzecz skarżącego P. L. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie. Pismem z dnia 7 grudnia 2020 r. P. L. (dalej jako: "skarżący") skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...][...] (dalej jako: "PINB", PINB [...][...]", "organ"), wskazując, że przewlekłość organu dotyczy rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2020 r. w zakresie dotyczącym samowoli budowlanej w związku z budową drogi, zjazdów i skrzyżowania w obrębie działki nr [...] położonej w [...] przy ul [...]. Skarżący wniósł ponadto o: 1. stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa, 2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając skargę skarżąc przedstawił przebieg postępowania i wyjaśnił, wniosek inicjujący przedmiotowe postępowanie został złożony w dniu [...] czerwca 2020 r. Od tego momentu organ dwukrotnie wyznaczył nowy termin do załatwienia sprawy - najpierw do dnia 31 sierpnia 2020 r., a następnie do dnia [...] listopada 2020 r. Organ planował zatem zajmować się przedmiotową sprawą przez okres prawie 6 miesięcy. W tym czasie doszło do wybudowania inwestycji objętej wnioskiem (. Co więcej, po dniu [...] listopada 2020 r. organ nawet nie powiadomił skarżącego o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, pomimo tego, że [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "[...]WINB") uznał ponaglenie organu za uzasadnione. Zdaniem skarżącego nie wiadomo zatem na chwilę obecną jaki jest termin załatwienia sprawy. Skarżący podniósł, że czas oczekiwania na załatwienie sprawy przez organ powinien być rozsądny i dający się usprawiedliwić zachowaniem organu. Niezależnie od tego, ustawodawca zakreślił maksymalnie 2 miesięczny termin na prowadzenie spraw szczególnie skomplikowanych. Co prawda organ ma możliwość przedłużania okresu prowadzenia postępowania, jednakże należy podkreślić, że takie przedłużanie terminu musi mieć wyjątkowy i szczególny charakter. W przedmiotowej sprawie już na etapie składania wniosku w dniu [...] czerwca 2020 r. skarżący sygnalizował, że widoczne są przygotowania do budowy drogi na działce nr [...]. Następnie we wniosku o podjęcie działań z dnia [...] sierpnia 2020 r., skarżący poinformował organ, że prace związane z budową drogi zostały już rozpoczęte, a budowa drogi stała się faktem. Skarżący potwierdził powyższe stosowną dokumentacją fotograficzną. Mimo tego, organ po raz kolejny przedłużył termin załatwienia sprawy o prawie 3 miesiące. W tym czasie droga została wybudowana, a organ pomimo tego nie podjął żadnych działań. P. L. wskazał, że organ pomimo szybkiej reakcji skarżącego, popartej dodatkowo stosowną dokumentacją, nie załatwił sprawy w terminie. Co więcej, do powstania przewlekłości w żadnym stopniu nie przyczynił się sam skarżący. W konsekwencji organ prowadził przedmiotowe postępowanie z rażącym naruszeniem prawa. Jeszcze w czerwcu 2020 r. budowa drogi na działce nr [...] była w fazie przygotowań, podczas gdy po upływie 6 miesięcy, przedmiotowa droga została już ukończona. Organ zatem nie wziął pod uwagę dynamicznego charakteru sprawy i swoją bierną postawą doprowadził do rażącego naruszenia prawa. Ponadto skarżący wskazał, że organ po otrzymaniu ponaglenia z dnia [...] października 2020 r. przekazał ww. ponaglenie do organu wyższego stopnia po 8 dniach od daty jego otrzymania Powyższe oznacza, że podczas czynności czysto formalnej, wręcz technicznej, organ uchybił ustawowemu terminowi z art. 37 § 4 k p a., zgodnie z którym: "Organ prowadzący postępowanie jest obowiązany przekazać ponaglenie organowi wyższego stopnia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania." [...]WINB uznał ponaglenie skarżącego w przedmiotowej sprawie za zasadne ustalając, że działania organu noszą cechy przewlekłości. Co więcej, w uzasadnieniu swojego postanowienia [...]WINB wskazał organowi, iż przesyłając ponaglenie, organ jest obowiązany się do niego ustosunkować. Informacja ta została dodatkowo podkreślona Powyższa uwaga pozwala przypuszczać, że organ nie wykonał także i tego obowiązku. Skarżący nie otrzymał informacji w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę, PINB [...][...] wniósł o oddalenie skargi. Organ przedstawił przebieg postępowania i wskazał, że nie zostaje w bezczynności, albowiem podjął szereg czynności w sprawie i udzielił wielu odpowiedzi skarżącemu P.L. , w sprawie działki nr ew[...] usytuowanej w miejscowości [...], co potwierdzają dokumenty załączone do odpowiedzi na skargę. [...]WINB uwzględnił skargę na bezczynność PINB, ale odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu na załatwienie sprawy. Zdaniem organu na wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy niewątpliwie ma wpływ panująca w kraju pandemia i szczupła obsada kadrowa oraz wielość prowadzonych postępowań administracyjnych. W chwili obecnej organ oczekuje na zajęcie pisemnego stanowiska w sprawie przez Gminę [...][...] i w zależności od treści tego stanowiska podejmie właściwe działania. W skierowanym do Sądu piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. zatytułowanym "Replika na odpowiedź na skargę" skarżący wskazał, że w dniu [...] grudnia 2020 r. miała miejsce kontrola w sprawie budowy drogi, zjazdów i skrzyżowania w obrębie działki nr [...] przy ul. [...] w [...][...]. Z informacji zawartej w odpowiedzi na skargę. wynika, że organ oczekuje na zajęcie pisemnego stanowiska w sprawie przez Gminę [...] i w zależności od tego stanowiska podejmie właściwe działania w sprawie. Zdaniem skarżącego nie jest wiadome, w jakim terminie organ oczekuje odpowiedzi od ww. Gminy oraz w jakim czasie planuje zająć swoje stanowisko. Ponadto skarżący nie otrzymał żadnego pisma od organu, z którego wynikałyby ww. informacje. Zdaniem skarżącego nie bez znaczenia jest także fakt. że w dniu [...] czerwca 2020 r. złożył on do organu pismo zawierające szereg wniosków dotyczących postępowań administracyjnych związanych z działką nr [...] przy ul. [...]w [...]. W/w pismo skarżącego stanowiło jednocześnie odpowiedź na pismo organu z dnia [...] maja 2020 r. i dotyczyło sprawy o sygn.[...] Organ z urzędu dokonał podziału ww. wniosków złożonych przez skarżącego ww. pismem i wyłączył poszczególne wątki sprawy do oddzielnych postępowań, nadając każdemu z nich odrębną sygnaturę. Przedmiotowa skarga została złożona w odniesieniu do jednego konkretnego wątku, który organ sam wyodrębnił i prowadzi pod sygn. akt[...]. Bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy są zatem ustalenia organu odnośnie pozostałych wyodrębnionych wątków. Organ wskazuje, że podjął w sprawie szereg czynności i udzielił skarżącemu wielu odpowiedzi, celowo łącząc w jedną sprawę wszystkie wyłączone uprzednio do odrębnych postępowań wątki. W tym celu organ przedstawia akta sprawy opatrzone trzema różnymi sygnaturami. W rzeczywistości, stan sprawy dotyczący budowy drogi, zjazdów i skrzyżowania w obrębie działki nr [...] położonej w [...] przy ul. [...]do dnia dzisiejszego się nie zmienił. Kontrola z dnia [...]grudnia 2020 r. została przeprowadzona już po piśmie skarżącego z prośbą o podjęcie interwencji w sprawie, a także po pozytywnym rozpatrzeniu w tej kwestii ponaglenia przez [...]WINB Nie zmieniło to jednak faktu, że przedmiotowa sprawa nadal nie została zakończona. Organ powołując się na fakt, że w innych postępowaniach dotyczących działki nr [...] udzielił odpowiedzi skarżącemu stara się przykryć fakt, że w postępowaniu dotyczącym budowy drogi, którego to postępowania (tylko) dotyczy złożona skarga na przewlekłość, przez 8 miesięcy organ wykonał prawdopodobnie jedną czynność, a mianowicie kontrolę z dnia 18 grudnia 2020 r. Nieuprawnione pozostaje usprawiedliwianie przewlekłości w jednej sprawie aktywnością w innej sprawie; zwłaszcza, iż wcześniej organ sam podzielił sprawę na poszczególne wątki, co nie było korzystne biorąc pod uwagę kompleksowe wyjaśnienie zagadnienia. Ponadto skarżący podkreślił, że [...]WINB w uzasadnieniu do postanowienia nr [...] z dnia [...] października 2020 r. wskazał, że: "(...) przesądzić należy, iż działanie PINB [...][...] w omawianej sprawie nosi cechy przewlekłości. Wobec powyższego, organ wojewódzki uznaje ponaglenia za zasadne jednakie odmawia wyznaczenia terminu na rozpoznanie wniosku z dnia 02.06.2020 r., albowiem jak wynika z postanowienia nr [...] z dnia [...].08.2020 r. organ powiatowy zobowiązał się do zajęcia stanowiska w sprawie do dnia 15.11.2020 r." Z ww. uzasadnienia wynika zatem, że termin załatwienia sprawy nie został wyznaczony przez [...]WINB, bowiem organ zobowiązał się zająć stanowisko w sprawie do dnia [...] listopada 2020 r. Przedmiotowe postanowienie [...]WINB zostało zaś wydane w dniu 20 października.2020 r., zatem wyznaczenie nowego terminu przed upływem pierwotnie uzgodnionego byłoby nadmierne. Okoliczność, że WINB nie wyznaczył nowego terminu nie zwalnia zatem organu z obowiązku załatwienia przedmiotowej sprawy, wręcz przeciwnie należy przypuszczać, że WINB oczekiwał jej załatwienia do dnia 15 listopada 2020 r. Zdaniem skarżącego okoliczność nie wyznaczenia przez [...]WINB terminu załatwienia sprawy nie stanowi dla organu przesłanki usprawiedliwiającej jego działania. Zdaniem skarżącego także podnoszony przez organ fakt panującej w kraju pandemii i szczupłej obsady kadrowej przy wielości prowadzonych postępowań także nie może być uznane za uzasadnienie zwłoki w załatwieniu przedmiotowej sprawy. Pandemia trwa od marca 2020 r i nie jest wiadome, kiedy zostanie w pełni opanowana. W tym samym czasie, tj. już w trakcie pandemii, doszło do wybudowania drogi na działce nr [...]. Pandemia nie przeszkodziła zatem w pracach budowlanych, które były przedmiotem zainicjowania niniejszej sprawy. Jeżeli pandemia nie pozwoliła organowi zająć się sprawą w terminie, organ miał uprawnienie nakazania wstrzymania prac budowlanych dotyczących drogi do czasu zaznajomienia się ze sprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 2 pkt. 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.) przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być brak działań administracji publicznej w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej w określonym czasie i w określonej formie. Z treści przywołanych przepisów p.p.s.a. wynika, że zaskarżalna do sądu opieszałość organu administracji w procedowaniu może przybrać dwie postacie - bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., wymogiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego omawianej skargi jest to, aby została ona poprzedzona ponagleniem skierowanym do właściwego organu. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi P. L. jest przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] postępowania w zakresie rozpoznania jego wniosku dnia 2 czerwca 2020 r. w zakresie dotyczącym samowoli budowlanej w związku z budową drogi na działce nr [...] położonej w [...] przy ul [...]. Zdaniem Sądu z przewlekłością organu mamy do czynienia wówczas, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) obowiązującym od 1 czerwca 2017 r. Jako najczęstszy przypadek przewlekłego prowadzenia postępowania podaje się przypadki nieuzasadnionego korzystania z możliwości wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy. Przewlekle jest również postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, wyd. 5, Warszawa 2012 str. 44). Zatem zachowanie organu z puntu widzenia ewentualnej przewlekłości jest ocenne, podobnie jak ocenna jest waga stwierdzonej przewlekłości (rażąca albo nie). Warto zauważyć, że również w wyroku z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OSK 549/13 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), Naczelny Sąd Administracyjny zdefiniował postępowanie prowadzone w sposób przewlekły, jako "postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy". Pojęcie przewlekłości postępowania obejmuje zatem przypadki opieszałego, niesprawnego i nieskutecznego działania organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym (podobnie: R. Kędziora /w/ Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wydanie 4, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2014, teza 2 komentarza do art. 37 k.p.a.) Z kolei w wyroku z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1956/12 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), NSA podkreślił, że w stanie przewlekłości postępowania czynności procesowe podejmowane przez organ nie posiadają cechy koncentracji niezbędnej w świetle art. 12 Kpa., ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Podkreślić należy, że zgodnie z ustanowioną w art. 12 k.p.a. zasadą szybkości postępowania, organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione bezzwłocznie (§ 2). W myśl art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie zaś sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie skarżący w piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r. skierowanym do PINB [...] zawarł szereg wniosków, w tym o: - udostępnienie informacji publicznej; - uwzględnienie skarżącego jako strony w postępowaniu o użytkowanie budynków wybudowanych w [...] na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] na działkach nr ew. [...]; - wszczęcia postępowania w zakresie samowoli budowlanej w związku z budową drogi, zjazdów i skrzyżowania w obrębie działki nr [...] w [...] przy ul. [...]; - wszczęcia postępowania w zakresie samowoli budowlanych w związku z budową gazociągu oraz sieci wodno-kanalizacyjnej na ww. działce; - uwzględnienie skarżącego jako stronę we wszystkich ww. postępowaniach. W dniu [...]czerwca.2020 r. PINB wydał postanowienie nr [...], zgodnie z którym zawiadomił skarżącego o zaistnieniu zwłoki w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2020 r. i wyznaczył nowy termin do załatwienia przedmiotowej sprawy do dnia [...] sierpnia 2020 r. Powyższe organ uzasadnił dużą ilością prowadzonych postępowań administracyjnych oraz koniecznością przeprowadzenia kontroli/oględzin na gruncie, a także rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 i wynikającymi z tego ograniczeniami personalno-technicznymi. Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. (wpływ do organu w dniu [...]sierpnia 2020 r.) skarżący złożył do organu wniosek o podjęcie działań. W przedmiotowym wniosku skarżący poinformował organ, że na działce nr [...] rozpoczęła się już budowa drogi, bowiem podniesiono teren o około 1 metr, położono i utwardzono warstwy żwiru/tłucznia, a także sprowadzono maszyny budowlane. W związku z powyższym skarżący wniósł o dokonanie oględzin działki nr [...] i zajęcie stanowiska wobec wniosków złożonych pismem z dnia [...] czerwca 2020 r.. W dniu [...]sierpnia 2020 r. PINB wydał postanowienie nr [...], którym po raz kolejny zawiadomił skarżącego o zaistnieniu zwłoki w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 2 czerwca 2020 r. i wyznaczył nowy termin do załatwienia przedmiotowej sprawy do dnia 15 listopada 2020 r. W uzasadnieniu w/w postanowienia organ odwołał się do tych samych przesłanek co w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] W dniu [...] października 2020 r. skarżący złożył za pośrednictwem organu w trybie art. 37 k.p.a. ponaglenie do [...]WINB na przewlekłość PINB w sprawie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...]czerwca 2020 r. w sprawie budowy drogi na ww. działce. Przedmiotowe ponaglenie wpłynęło do organu w dniu [...] października 2020 r. Organ przekazał ww. ponaglenie do [...]WINB w dniu [...] października .2020 r, Postanowieniem z dnia [...] października 2020 nr [...], [...]WINB uznał ponaglenie skarżącego na przewlekłość PINB za zasadne. Jednocześnie WINB odmówił wyznaczenia terminu na rozpatrzenie wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. w sprawie dot. budowy drogi, zjazdu i skrzyżowania w obrębie działki nr [...] przy ul [...] w [...]. Ponadto stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. PINB zawiadomił [...] Sp. z o.o. Sp. k. oraz Gminę [...] o kontroli ww. działki, która wyznaczona została na dzień [...] grudnia 2020 r. W dniu [...] grudnia 2020 r. na przedmiotowej nieruchomości odbyła się kontrola. W trakcie której upoważniony pracownik PINB zobowiązał przedstawiciela Gminy [...]. do przedłożenia w organie stanowisko gminy w sprawie wykonanych utwardzeń na działce nr ew. [...]. Badając przebieg postępowania w niniejszej sprawie, Sąd doszedł do wniosku, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB [...], pomimo podejmowanych przez organ działań, jest zasadna, ponieważ organ zwlekał z podjęciem czynności procesowych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Z wyżej wskazanego przebiegu postepowania wynika, że w okresie 6 miesięcy od wpływu wniosku skarżącego z dnia 2 czerwca 2020 r. do 10 grudnia 2020 r. (data złożenia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania) jedyną czynnością zmierzająca do merytorycznego rozpoznania sprawy było zawiadomienie z dnia 26 listopada 2020 r. o przeprowadzeniu kontroli spornej inwestycji, która ostatecznie odbyła się w dniu 18 grudnia 2020 r. W świetle powyżej wskazanego przebiegu postępowania Sąd doszedł do wniosku, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB, pomimo podejmowanych działań, jest zasadna, ponieważ organ podczas postępowania zwlekał z podjęciem czynności procesowych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Podnieść ponadto należy, że organ co prawda dokonał dwukrotnego przedłużenia postępowania, jednakże pomimo wyznaczania kolejnych terminów załatwienia sprawy żaden z nich przez organ nie został dotrzymany, co może wskazywać, że organ tak naprawdę nie wiedział jaki jest potrzebny zakres postępowania dowodowego w sprawie. Zauważyć należy, że ustanowiona w art. 36 k.p.a. możliwość przedłużania terminu załatwienia sprawy ma charakter wyjątkowy i nie powinna być przez organy nadużywana. Należy także podzielić stanowisko skarżącego, że jego pismo z dnia 2 czerwca 2020 r. zawierało szereg wniosków dotyczących postępowań administracyjnych związanych z działką nr [...] przy ul. [...] w [...]. Organ z urzędu dokonał podziału ww. wniosków złożonych przez skarżącego ww. pismem i wyłączył poszczególne wątki sprawy do oddzielnych postępowań, nadając każdemu z nich odrębną sygnaturę. Przedmiotowa skarga została złożona w odniesieniu do jednego konkretnego wątku, który organ sam wyodrębnił i prowadzi pod sygn. akt: [...] Bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy są zatem ustalenia organu odnośnie pozostałych wyodrębnionych wątków. Tym samym błędna jest argumentacja organu zawarta w odpowiedzi na skargę, że podjął w sprawie szereg czynności i udzielił skarżącemu wielu odpowiedzi. Jak już wyżej wskazano, z akt administracyjnych sprawy wynika, że jedynymi czynnościami wykonanymi przez organ w sprawie wniosku o wszczęcie postępowania w zakresie samowoli budowlanej w związku z budową drogi w obrębie działki nr [...] w [...] było dwukrotne przedłużenie postępowania, a następnie zawiadomienie o przeprowadzeniu kontroli omawianej inwestycji i sama kontrola (przeprowadzona już po wpływie skargi na przewlekłe prowadzenie sprawy). Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Ponadto zgodnie z art. 149 § 1a tej ustawy, jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przystępując do oceny, czy przewlekłość organu miała charakter rażący, wskazać należy, że w orzecznictwie za rażące naruszenie prawa uznawany jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Podkreśla się także, iż dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 468/13 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W konsekwencji w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym wyraźnie, ewidentnie, bezdyskusyjnie i drastycznie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa. W ocenie Sądu taka sytuacja nie miała miejsce w sprawie niniejszej.. Podkreślić należy, że, jak sam skarżący przyznaje, pismo z dnia 2 czerwca 2020 r. zawierało szereg wniosków, a w ocenie Sąd odczytanie intencji skarżącego co do charakteru tych wniosków może budzić wątpliwości. Nie może ujść uwagi Sądu także podnoszona przez organ okoliczność rozprzestrzeniania się wirusa SARS-CoV-2 i wynikające z tego ograniczenia personalno-technicznymi (w miesiącach październiku i listopadzie w Polsce występowała tzw. II fala kulminacji zakażeń wirusem SARS-CoV-2). Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd przyjął, iż przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto konieczne jest zobowiązanie organu do rozpatrzenia omawianego wniosku w terminie 30 dni od zwrotu akt do organu (art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.). W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i § 1a orzekł jak w pkt I, II oraz III sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.