VII SAB/Wa 29/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K., K. K. i M. K. na bezczynność Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego postanawia: odrzucić skargę.

W. K., K. K. i M. K. ("skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Zarządzeniem z dnia 25 marca 2019 r. skarżący zostali wezwani do wykazania, że przed wniesieniem skargi złożyli do organu ponaglenie z art. 37 k.p.a. oraz zostali wezwani do złożenia tego ponaglenia – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącym w dniu 4 kwietnia 2019 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 49-51). Termin do wykonania ww. wezwania upłynął w dniu 11 kwietnia 2019 r. Skarżący, w dniu 9 kwietnia 2019 r., nadali do Sądu, przy piśmie z dnia 5 kwietnia 2019 r., pismo zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 18 marca 2019 r., kierowane do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Brak wykazania, że złożenie skargi zostało poprzedzone wniesieniem ponaglenia do właściwego organu, oznacza więc niewyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a., a w konsekwencji – uznanie skargi za niedopuszczalną. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżący nie skierowali do organu ponaglenia przed wniesieniem skargi do Sądu. Wezwanie skarżących do wskazania, że wyczerpali ww. tryb i do nadesłania ponaglenia zostało im doręczone w dniu 4 kwietnia 2019 r., a siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 11 kwietnia 2019 r. – skarżący nadesłali ponaglenie z dnia 18 marca 2019 r., podczas gdy skarga w przedmiocie bezczynności organu została wniesiona w dniu 5 lutego 2019 r. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.